Ὁ κάθε ἄνθρωπος εἶναι ἕνας κόσμος, εἶναι κάτι μοναδικὸ ἐξαιρετικό, ἀξιοπρόσεκτο, ἀνεπανάληπτο εἶναι ἕνα σημεῖο ποὺ διασταυρώνοται τὰ μονοπάτια τῆς γῆς καὶ τοῦ οὐρανοῦ. Ἐτσι καὶ ἡ ἱστορία του εἶναι σημαντικὴ αἰωνία καὶ θεϊκή. Μέσα ἀπὸ κάθε ἄνθρωπο παίρνει μορφὴ καὶ σχῆμα τὸ πνεῦμα κι αὐτὸ τὸν κάνει θαυμαστό. Ὁ κάθε ἕνας μέσα ἀπὸ τὴν ἀτένισί του στὸν κόσμο ἀναζητᾶ νὰ προσδιορίσῃ τὸν ἑαυτό του, τοὺς ἀνθρώπους γύρω του, καὶ νὰ κατανοήσῃ τὸ σκοπό του. Ὁ κάθε ἕνας κουβαλᾶ κατάλοιπα ἀπὸ τὴν γέννησί του καὶ ἀπὸ τὰ παιδικά του βιώματα, φῶς καὶ σκιὲς ἑνὸς ἀρχεγόνου κόσμου. Ὅλοι μας ἔχουμε μιὰ κοινὴ καταγωγὴ καὶ ἀναδυθήκαμε μέσα ἀπὸ μιὰ ἀστραπὴ στὸν ἴδιο περίλαμπρο κῆπο. Ὡστόσο ὁ κάθε ἕνας ἔχει τὴν δική του διαδρομή, τὴ δική του ἀποστολή, τὰ δικά του χαρίσματα, τὸ δικὸ προσωπικὸ ἔργο. Συνέχεια →

Κάθε ἡμέρα δεχόμεθα ἕναν σωρὸ προσκλητήρια ποὺ μᾶς κάνουν νὰ ἀπομακρυνόμεθα ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ ἑαυτό μας καὶ μᾶς κρατοῦν σὲ ἐγρήγορσι. Ὁ κάθε ἕνας ἄνθρωπος βγαίνει ἀπὸ τὸ σπίτι του ἐξοπλισμένος μὲ τὸ κινητό του, τώρα πιὰ μὲ τὰ κινητά του, τὸ I pod του μὲ τὸ laptop του ἀπὸ φόβο μήπως καὶ μείνει ἔστω καὶ ἕνα λεπτὸ μόνος μὲ τὸν ἑαυτό του. Ὅλα αὐτὰ τὰ gadgets εἶναι οἱ σύγχρονες Σειρῆνες ποὺ μᾶς ἀποσποῦν ἀπὸ τὸν προορισμό μας.
Ποῦ πᾶμε ἔτσι ἀρματωμένοι σάν στρατιῶτες πού εἶναι σέ ἕναν συνεχῆ πόλεμο; Συνέχεια →