Ἀρχεῖα ἐτικέττας: χαμογελᾶμε

Ἕνα ῥατσιστικὸ ἀνέκδοτο..!

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Το καλό είναι, ότι δεν κάνω πρωταθλητισμό,δεν θα πάω ποτέ  σε Ολυμπιάδα,οπότε μπορώ άνετα να προβώ σε άκρως ρατσιστικό αστεϊσμό και δη δημοσίως!
Το πολύ πολύ να θιχτούν κάτι αντιρατσιστικές θολοκουλτούρες και να αρχίσουν τα γνωστά …αντιρατσιστικά σχόλια του στυλ ”η γυναίκα στην κουζίνα”….κτλ κτλ!!

Αντε να γελάσουμε και λίγο ..

Συνέχεια →

Νὰ γιατὶ ἔβγαλε ὁ Κούβελος τὴν Παπαχρήστου…..

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Γιὰ νὰ πάρῃ τὴν θέσιν της….
Μεγαλύτερη καφρίλα θά μπορούσαμε νά ἔχουμε;

Συνέχεια →

Ὁ θάνατος εἶναι γιὰ ὅλους… Ἡ Ζωὴ γιὰ λίγους….

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Εἶχα τόσα πολλὰ νὰ γράψω γιὰ αὐτὸν τὸν τίτλο…

Μὰ τόσα πολλά…

Θὰ περιορισθῶ ὅμως μόνον στὰ ὅσα ἡ περίστασις ἐπιβάλλει… 

Στὰ ὅσα οἱ ἡμέρες ἐπιτάσσουν… 

Ἔτσι κι ἀλλοιῶς, ἡ πορεία εἶναι πάντα ἀτομική..

Δίχως διασταυρώσεις..

Συνέχεια →

Ὁ Ἕλληνας τοῦ αὔριο γεννιέται σήμερα….

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Ναί….
Γεννιέται ἐδῶ, τώρα, αὐτὴν τὴν στιγμή…
Γεννιέται σὰν νέος σπόρος ποὺ ἐκάρπισε, ποὺ μόνον αὐτὸ ξέρει νὰ κάνῃ ἀπὸ ἀρχῇς γενέσεως κόσμου…
Γεννιέται καὶ χαίρεται, ἀκόμη κι ἐὰν γνωρίζῃ πὼς εἶναι φθαρτός, θνητός, ἐφήμερος…
Ἄν καὶ ξέρῃ…
Ξέρει μέσα του βαθειὰ  πὼς δὲν πεθαίνει ὁ Ἕλλην ὅταν μάχεται…
Οὔτε δειλιάζει ὅταν γνωρίζῃ πὼς ἀπέναντί του ἔχει θεριά…
Συνέχεια →

Οἱ θάλασσες τῆς ὑπάρξεως.

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Τὸ Λιμάνι εὑρίσκεται ἐκεῖ γιὰ νὰ συνδέσῃ δύο Ταξείδια…

Τὰ στάσιμα νερά του βρώμικα στέκουν, μὰ στὰ ἀνοικτὰ τοῦ Πελάγου, καθάρια ξεπλένονται στὴ Δύναμη τοῦ Ἀνέμου. Συνέχεια →

Σῶπα, σῶπα Λιάνα μου… Θὰ σοῦ βάλω κομπρέσα….

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

15 λεπτὰ διάλειμμα γιὰ διαφημίσεις εἶναι ὑπὲρ ἀρκετὸς χρόνος γιὰ νὰ ἐμφανίσῃς κάποιον ἀκόμη κι ὤς πεθαμένο.. Λέτε;

Λιάνα μου πόσο λυπᾶμαι…

Μὰ πόσο λυπᾶμαι γιὰ τὸ χαστούκι, σφαλιάρα, μπουνιά… Δὲν ἔχει σημασία… Αὐτὸ ποὺ ἔφαγες τέλος πάντων… Ἐσὺ τὸ ἔνοιωσες, ὄχι ἐγώ…

Θὰ πόνεσε φαντάζομαι… Ἀλλά τί νά σοῦ κάνῃ τόσος δά πόνος ἐμπρός στά τόσα κάλη; Συνέχεια →