Ἀγόρασε μία λαμπάδα στὸ κατοικίδιό σου.

Τὸ ἔντυσες σὰν βατραχάκι, σὰν φραουλίτσα, σὰν λαγουδάκι, σὰν μπανανούλα, σκυλάκι, γατάκι, κοττούλα, γουρουνάκι,….

μὲ πασουμάκια σὰν ἀρκουδάκια, σᾶς κουνελάκια, σὰν σκιουράκια,…

Συνέχεια

Ἡ ἀλήθεια εἶναι ἀνάγκη καὶ μονόδρομος.

Ὅλα εἶναι διαφορετικά, ὅταν εἶσαι ἐραστὴς τῆς ἀληθείας…
Ὁ κόσμος δὲν εἶναι τόσο πεζός.
Οὔτε τόσο πρόστυχος.
Οὔτε τόσο φθηνός…

Ἡ ἀλήθεια… Ὅλη ἡ ἀλήθεια, ποὺ μᾶς ἀφορᾶ, δὲν εὑρίσκεται στὰ βιβλία, οὔτε στὰ σχολεῖα μας οὔτε στοὺς δρόμους.
Ἡ ἀλήθεια γεννιέται καὶ πεθαίνει μέσα μας.
Ἐὰν ἐμεῖς μποροῦμε νὰ διατηροῦμε μαζύ της σχέσεις ζωντανές, ὅλα τὰ ἄλλα ἀκυρώνονται… Συνέχεια

Λύσις στό πολιτικό πρόβλημα

Ἐπί τέλους, βρήκαμε διέξοδο στό πολιτικό μας ἀδιέξοδο.

Τήν ὥρα πού τα πολιτικά κόμματα εἶχαν χρεωκοπήσει καί ὅλοι λέγαμε Καβαφικά, «καί τώρα τί θά γίνουμε χωρίς βαρβάρους;», ἰδού οἱ βάρβαροι (ὄχι μέ τήν βαρβαρική ἀλλά μέ τήν ἀρχαιοελληνική σημασία) ἔφθασαν. Συνέχεια

Μπορεῖ νὰ παίξῃ ὅμως οὐσιαστικὸ ῥόλο ὁ καθένας ἀπὸ ’μᾶς ἂν ἀλλάξουμε ἐμεῖς.

ΣΤΟ «ΙΔΑΝΙΚΟ» ΚΑΙ «ΑΡΙΣΤΟ» ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ ΤΗΣ ΚΟΜΜΑΤΟΚΡΑΤΙΑΣ, ποὺ ζοῦμε, τὰ μὴ οὐσιαστικὰ καὶ τὰ μὴ κρίσιμα καθορίζουν τὶς γενικότερες κοινωνικὲς καὶ πολιτικὲς ἐξελίξεις. Θέλω νὰ πῶ ὅτι ὁλόκληρες κυβερνήσεις δὲν κρίνονται στὰ καίρια καὶ σημαντικὰ μ’ ἀποτέλεσμα νάχῃ ἐπικρατήσει μὲ τὸν καιρὸ ἐδῶ στὸν τόπο μας μιὰ κριτικὴ μὴ ἐποικοδομητική, ἀνούσια καὶ ἄρα ἀνώφελη. Συνέχεια

Τὰ τοῦ Καίσαρος τῷ Καίσαρι

Αν και από την αρχή κάτι δεν μου πήγαινε καλά με αυτό ο νέον «μουσείον», η αλήθεια είναι ότι δεν μου πέρασε από το μυαλό η αποδόμησις του Παρθενώνος μέχρι που ανέγνωσα αυτό: «Κομματιάζουν τὸν Παρθενώνα γιὰ νὰ τὸν προστατέψουν» από την Φιλονόη την Ποντική.

Τι κάνουν δηλαδή οι απάνθρωποι πέρα από το προφανές;
Όχι, δεν καταστρέφουν μόνον το μνημείον.
Κάνουν κάτι χειρότερον, όμοιον με όλα όσα έκαναν τα άλλα ψευδομουσεία του κόσμου.
Ορίζουν ιδιοκτησίες. Συνέχεια

Οἱ Νόμοι εἶναι ὁ σκελετὸς τῆς Πολιτείας… Ὅταν τηροῦνται.

Οἱ Νόμοι εἶναι ὁ σκελετὸς τῆς Πολιτείας καὶ ἡ δικαιοσύνη ὁ θεσμὸς ποὺ ἐξασφαλίζει τὴν ὁμαλὴ καὶ εὔρυθμη λειτουργία της ἀλλὰ καὶ τὸ τελευταῖο καταφύγιο σὲ δύσκολες ὧρες.
Ὅταν αὐτὰ παύουν νὰ ὑπάρχουν, τότε οὔτε ἡ Πολιτεία ὑπάρχει ὡς πολιτικο-νομικὴ ὀντότητα.
Κι αὐτὸ μὲ τὴν σειρὰ του σημαίνει ὅτι κανένας δὲν μπορεῖ νὰ ἀξιώσῃ ὑπακοὴ τῶν πολιτῶν, οὔτε νὰ τοὺς ἐξαναγκάσῃ σὲ ὁτιδήποτε.
Διότι δὲν ὑφίσταται νομίμως πιὰ τίποτε.
Ἀναπόφευκτα ἀκολουθεῖ ἡ αὐτοδικία, μὲ ὅ,τι συνεπάγεται.
Συνέχεια