Ὁ ἐχθρὸς εἶναι ἡ (ἑκάστοτε) κυβέρνησις

Οἱ παρἀνομες κυβερνήσεις τῶν τελευταίων ἐτῶν μιλοῦν καὶ ἀσχολῶνται συνεχῶς καὶ ἀδιαλείπτως μὲ τὸ προσφυγικὸ καὶ τὴν προσφυγικὴ κρίση. Ἐκτὸς τοῦ γεγονότος ὅτι δὲν ὑπάρχει προσφυγικὸ ἀλλὰ μόνο λαθρομεταναστευτικό, πρόκειται γιὰ προδοσία καὶ ἐπικοισμὸ τῆς Ἑλλάδος, μὲ σκοπὸ τὴν ἀντικατάσταση τοῦ πληθυσμοῦ, τὴν ὁποίαν ὑποστηρίζουν καὶ ἐντείνουν οἱ παράνομες καὶ μὴ πλειοψηφικὲς κυβερνήσεις, εἰδικὰ ἡ προηγουμένη, καθὼς φυσικὰ καὶ ἡ σημερινὴ κυβέρνησις.
Συνέχεια





Βιβλιοπαρουσιάζοντας τὸ «Ὁ Ἑλληνισμὸς τῆς Βορείου Ἠπείρου…»

Μὲ ὑπότιτλο:
«Μέσα ἀπὸ ἄγνωστα ντοκουμέντα».

Συγγραφεὺς ὁ νομικὸς καὶ ἱστορικὸς ἐρευνητὴς Ἰωάννης Παπαφλωρᾶτος, ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις «Πελασγός», τοῦ Ἰωάννου Γιαννάκενα. Συνέχεια





Λοβοτομὲς ἀριστερίζουσες ποὺ ἐξυπηρετοῦν μόνον τὸ «διαίρει καὶ βασίλευε»…

Ἀρχή μας, ὡς σελίς, χρόνια τώρα, εἶναι ἡ ἀνάδειξις τῆς ἀληθείας, ἡ παύσις (ἤ, ἔστᾦ, ὁ ὅσο τὸ δυνατόν, μέγιστος περιορισμὸς) τῶν λοβοτομῶν μας καὶ ἡ «κάθαρσίς» μας ἀπὸ ἐμμονές, ἰδεολογικοῦ ἢ κομματικοῦ τύπου, ποὺ μᾶς διατηροῦν ἐν ὑπνώσει. Πρὸς τοῦτον καί, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν ἀρέσουμε ἤ ὄχι, ἐπιμένουμε μόνον σὲ αὐτό. Εἴμαστε δὲ σαφῶς κατὰ τῆς κομματοκρατίας, κατὰ κάθε ἰδεοληψίας, κατὰ ὁποιασδήποτε (συνήθως) ξενοκινήτου «γραμμῆς», παραμένοντας ἀποκλειστικῶς καὶ μόνον ἑστιασμένοι στὸ πῶς θὰ κατανοήσουμε τὰ μέσα καὶ τὰ ἐργαλεία χειραγωγήσεώς μας, στὸ πῶς θὰ ἀκυρώσουμε τὶς λοβοτομές μας καὶ στὸ πῶς, βῆμα τὸ βῆμα, θὰ ἀπελευθερωθοῦμε.
Συνεπῶς εἶναι αὐτονόητον γιὰ ἐμᾶς νὰ καταῤῥεύσῃ πλήρως τὸ ἀριστεροσοσιαλιστικοκομμουνιστικὸ μοντέλο τοῦ κόσμου μας, ποὺ μᾶς πνίγει καὶ δὲν μᾶς ἀφήνει περιθώρια διαφυγῆς.
Συνέχεια





Ἱστορικὰ αὐτό-ἀναιρούμενα ῥητὰ πολιτικῶν ἀνδρῶν

Κωνσταντῖνος Καρμανλῆς ὁ νεώτερος:

«Δὲν θὰ ἀφήσω πέντε νταβατζῆδες καὶ πέντε ἄλλα κέντρα νὰ χειραγωγήσουν τὴν πολιτικὴ ζωὴ τοῦ τόπου…». Συνέχεια





Χρῆσις ἀκραίων δολιοφθορῶν προαναγγέλλουν ἐρχομὸ μεγάλων δεινῶν

Γιά ποίους ὅμως; Γιά αὐτούς πού γίνονται δέκτες τῆς προπαγάνδας ἤ γιά αὐτούς πού τήν σκηνοθετοῦν;

Μάθαμε γιὰ τὸ μαχαίρωμα τοῦ παιδιοῦ ἀπὸ τὸ Ἰράν, κατὰ πῶς μᾶς εἶπαν. Κουκουλοφόροι οἱ δράστες, Οἱ κουκουλοφόροι, συνήθως, στὴν χώρα μας (καὶ ὄχι μόνον) εἶναι ἔμμισθα πρακτορίδια ποὺ ἄλλοτε κτυποῦν ἐδῶ κι ἄλλοτε ἐκεῖ, ἀναλόγως τῶν συμφερόντων καὶ τῶν ἐντολῶν. Ὅπου κουκουλοφόροι νὰ ἀντιλαμβανόμεθα ἔμμισθοι, διότι, ὡς γνωστόν, ὅστις δὲν ἔχει νὰ φοβηθῇ κάτι, κυκλοφορεῖ μὲ τὸ πρόσωπό του ἀνοικτό. Ἐδῶ ἔχουμε θέμα. Συνέχεια





Ξελιγωμένα καὶ δηλητηριώδη μΠατΣοΚικὰ κληροδοτήματα

Ἐγὼ ὅμως δὲν τὰ ἔχω μὲ τὰ ἔχω μὲ τὰ ἀριστερὰ σούργελα… Οὔτε μὲ τοὺς δεξιοὺς χαντούμηδες (αὐτοὺς ποὺ δὲν μποροῦν νὰ γεννήσουν), ἀλλὰ μὲ ἐκεῖνα τὰ τομάρια τοὺς πασόκους τὰ ἔχω, ποὺ τραγουδοῦν ἀκόμη.
Ἐκεῖνα τὰ τέρατα, ποὺ μετὰ τὸ 2009 μᾶς ἐπαρουσιάσθησαν καὶ σὰν δύναμις μεταῤῥυθμίσεως.
Τὰ βρωμόσκυλὰ μὲ τὰ ζιβάγκο, οἱ ξελιγωμένοι πρασινοφρουροὶ ποὺ κυβερνοῦν ἀκόμη.
Συνέχεια