Κατ’ ἀρχὰς νὰ διευκρινίσω κάτι.
Τὸ παρακάτω μοῦ ἔστειλε πρόσωπο ποὺ ἐμπιστεύομαι καὶ ποὺ θεωρῶ ἄξιον νὰ ἀσχοληθῇ μὲ τὰ κοινά!
Ἐπέλεξε νὰ πολιτευθῇ στὶς ἐπερχόμενες ἐκλογὲς μὲ τὸ κόμμα τοῦ Καμμένου. Ἐκεῖ διαφωνῶ, ἀλλὰ δὲν μπορῶ νὰ κάνω κάτι γιὰ νὰ ἀλλάξω τὶς ἀποφάσεις του.
Προσωπικῶς δὲν ἐκτιμῶ ΔΙΟΛΟΥ οὔτε τὸν Καμμένο, οὔτε αὐτοὺς (ποὺ πιθανὸν) κρύβονται ἀπὸ πίσω του, οὔτε κανέναν ἀπολύτως κομματικὸ μηχανισμό! Ἀντιθέτως μάλιστα! Εἶμαι τόσο κατὰ αὐτοῦ τοῦ συστήματος, ποὺ ἐὰν εἶχα τὴν δυνατότηταν, θὰ πατοῦσα ἕνα κουμπί ΤΩΡΑ, πρὸ κειμένου νὰ τὸ ἀφανίσω διὰ παντός! Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀνθέλληνες
Οἱ ἐθνο-δολοφόνοι μνήμης τοῦ τΣΥΡΙΖΑ!!!
Κάτι θὰ τοὺς ποτίζουν…
Δὲν ἐξηγεῖται…
Ἐχθὲς ἡ Μαρία μοῦ ἔστειλε τὸ ἄρθρον τοῦ δικηγόρου καὶ μέλους τοῦ τΣύριζα Νάσου Θεοδωρίδου.
Ἦταν πολὺ θυμωμένη ἡ Μαρία καὶ προσεπάθησε νὰ τοῦ ἀπαντήσῃ, μὲ ἕνα ἀπολύτως τεκμηριωμένον ἄρθρον.
Στὴν ἀρχὴ ἐσκέφθην νὰ τὸ ἀγνοήσω…
Δὲν γίνεται νὰ καταπιανόμαστε ὅλοι οἱ γράφοντες ἐνὸς ἱστολογίου μὲ τοὺς ἴδιους καὶ τοὺς ἴδιους. Θὰ καταντήσουμε γραφικοί.
Ἔλα ὅμως ποὺ Ποντία γὰρ μὲ τσούζει καὶ μὲ πονᾶ ἡ ἀπέραντος βλακεία, καὶ δὴ ἡ ἐθνοφονική τους διάθεσις…
Ἄν καὶ στὸ παρελθὸν ἔχω καταπιασθεῖ πάλι μὲ ἐτοῦτον τὸν ἀνιστόρητον, θὰ παραμείνω σήμερα μόνον στὰ βασικά.
Βαριέμαι νὰ ἀναλύσω. Μόνον στὰ βασικά. Συνέχεια
Τί ἔγινε μαντάμ Ῥεπούση; Σοῦ βρώμισε πάλι ἡ ἀλήθεια;
Ὑφάκι ἡ μανδάμ ὅμως…
Τελικῶς ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ κτήνη!
Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἀπίστευτα ὄντα, ἀνιστόρητα, ἀνήθικα, ὑπάνθρωπα, ἄχρηστα, περιττά!!!!
Αὐτὰ τὰ ὄντα ὀφείλουν σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, καὶ ἰδίως στοὺς ἑαυτούς τους, νὰ ἐξαφανιστοῦν διὰ παντός, μήπως καὶ ξεβρωμίσουμε κάπως.
Ἀλλά γιατί νά τό κάνουν; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν τά χρειώδη; Μήπως δύνανται νά ἀντιληφθοῦν πόσο μεγάλα ἄχθη ἀρούρης ἔχουν καταντήσει;
Δυστυχῶς, καὶ γιὰ ἐμᾶς καὶ γιὰ τὸν πλανήτη, δὲν νογοῦν!
Ἔχουν μάλιστα πάρει θᾶρρος (θρασυδειλία θὰ τὸ ἔλεγα ὀρθότερα) ἀπό τήν γενικοτέρα σαπίλα ποὺ ἐπικρατεῖ, κι ἔχουν χρήσει ἑαυτούς θεούς. Κάτι ἀντίστοιχον μὲ τὸ δωδεκάθεον ἕνα πρᾶγμα. Ἀλλὰ τοὺς διαφεύγει πὼς τὸ δωδεκάθεον εἶχε καὶ λόγους γιὰ νὰ βασίζῃ αὐτήν του τὴν στάσιν. Ἐτοῦτοι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν λόγους, ἀλλὰ παραμένουν ἐκτὸς τόπου, χρόνου καὶ φυσικὰ ὁρίων! Ἀκόμη καὶ τὸν ἴδιον τὸν Δία νὰ ὑπηρετοῦσαν, αὐτὸς θὰ τοὺς ἐξαφάνιζε πρώτους!
Βλέπετε, τὸν ῥουφιᾶνο οὐδεῖς ἠγάπησε! Τὴν ῥουφιανιὰ πολλοί! Ἀλλὰ μὲ τὸν ῥουφιᾶνο ὅλοι ἔχουν θέμα! Καὶ τὸν «τιμοῦν» δεόντως! Συνέχεια
Ἕνας ἐχθρὸς πάντα ἐνώνει!
Ἔχουμε ξεχάσει νὰ πολεμοῦμε!
Ἔχουμε γίνει μαλθακοί, σκύβουμε τὸ κεφάλι, λέμε σὲ ὄλα ΝΑΙ, ὑπομένουμε τὰ χειρότερα δίχως διαμαρτυρία καὶ τελικῶς οὔτε νὰ κλάψουμε μποροῦμε γιὰ τὴν κατάντια μας…
Ποῦ εἶναι ὀ ἐχθρός πού θά ἐνώσῃ τούς Ἕλληνες; Ποῦ εἶναι ὁ κίνδυνος πού θά μᾶς κάνῃ νά συνειδητοποιήσουμε πώς ἐδῶ τά πράγματα δέν εἶναι ἀστεῖα;
Ποῦ εἶναι ὁ φόβος πού θά μᾶς κάνῃ προσεκτικούς καί ἑτοιμοπολέμους; Συνέχεια
«Ἤ ἐμεῖς ἤ αὐτοί»….
- Καλὰ νὰ τοὺς πεῖτε… Ἄς μὴ φᾷν… Ἔχουμε γλαρόσουπα!!! Καὶ μάλιστα πολὺ νόστιμη! Εἰδικῶς γιὰ αὐτοὺς μαγειρεμένη!
Μοναδικὸν σύνθημα! Μοναδικότατον!
Μόνον ποὺ εἶναι κλεμμένο! (Ὅπως καὶ τόσα ἄλλα ἄλλως τε…)
Ὅταν ἀπεφάσισα, μετὰ μεγάλης ταραχῆς καὶ φόβων, νὰ δημιουργήσω τὴν πρώτη μου ἱστοσελίδα, ἤξερα πάρα πολὺ καλὰ καὶ τὸ γιατὶ, καὶ τὸ πῶς, ἀλλὰ καὶ τὸ ποῦ ἐστόχευε.
Σαφῶς καὶ δὲν ἐγνώριζα τὴν ἐπὶ μέρους διαδρομή.
Πῶς θά μποροῦσα ἄλλως τε;
Γνώριζα ὅμως θαυμάσια τὸ τὶ ἀκριβῶς ἐννοοῦσα γράφοντας τὸ κάθε ἄρθρον, τὴν κάθε μου σκέψιν ἤ καὶ φιλοξενῶντας ἄρθρα φίλων. (Καὶ ὄχι μόνον…) Συνέχεια
Κῦττα κωλοτοῦμπες ὁ Ἀλέξης!!!
Δὲν ξέρω ἐὰν θὰ προλάβουν νὰ σὲ δέσουν κι ἐὰν θὰ γελᾶς ἔτσι καὶ τότε… Ἀλλὰ σκασίλα μου Ἀλέξη! Πῶς ἔστρωσες; Ἔτσι καὶ θὰ κοιμηθῇς!!!
Τὸ τί θὰ ἀκούσουμε ἐπίσης δὲν περιγράφεται!
Θὰ δοῦμε τὸν Μιχαλολιᾶκο νὰ τὸ παίζῃ καλὸ καὶ ὑποδειγματικὸ παιδάριον, τὸν Ἀντωνάκη ἐπαναστάτη, τὸν Μπενοβούβαλον ἀντιμνημονιακόν, τὴν Ἀλέκα στὴν κοσμάρα της (ὅπως πάντα) καὶ τὸν Ἀλέξη …ῥατσιστή!
Ἤμαρτον βρὲ νούμερα! Θὰ μᾶς σκάσετε ἀπὸ τὰ γέλια! Θὰ πλαντάξουμε καὶ δὲν θέλουμε ἀκόμη νὰ σᾶς ἀφήσουμε χρόνους, διότι ἀναμένουμε τὸ τέλος σας μὲ μεγάλην ἀγωνία! Δὲν πρέπει νὰ τὸ χάσουμε! Συνέχεια