1. Τὸ θεμέλιο τοῦ Ἀρχαίου Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ ἦταν ἡ Φυσιοκρατικὴ Ἀντίληψις.
2. Ἡ ἀπόκτησις τῆς Φυσιοκρατικῆς Ἀντιλήψεως ἐπετυγχάνετο ἀπὸ ὅλους μέσῳ τῆς γνώσεως τῆς ἐτυμολογίας τῶν λέξεων τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης.
3. Οἱ λέξεις τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης δὲν σημειώνουν μόνο, ὅπως κάνουν ὅλες οἱ λέξεις ὅλων τῶν γλωσσῶν συμπεριλαμβανομένων τῶν Νέων Ἑλληνικῶν.
Οἱ Λέξεις τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς Γλώσσης σημαίνουν, δηλαδὴ σοῦ λὲν τὸ φυσιοκρατικὸ περιεχόμενο τῆς λέξεως ἤ/καὶ σὲ προκαλοῦν νὰ τὸ μάθῃς.
4. Ἡ Φυσιοκρατικὴ Ἀντίληψιςη εἶναι ἡ βάσις, τὸ θεμέλιο τῆς Ἐπιστημονικῆς Σκέψεωςς, κατ’ ἀρχὴν τῆς Μηχανιστικῆς ποὺ εἶναι ἡ βάσις τῆς Ἀναλυτικῆς Κριτικῆς Σκέψεως καὶ μετὰ τῆς Οὐσιαστικῆς μὲ τὴν συστηματικὴ γνώσιη τῆς Γεωμετρίας, τῆς Φυσικῆς καὶ τῶν Μαθηματικῶν ἡ ὁποία ἐπιτρέπει τὴν ἀνέλιξι τῆς Συνθετικῆς, Ἐρευνητικῆς καὶ Ἐφευρετικῆς Σκέψεως. Συνέχεια
