Καὶ μετὰ μοῦ λὲς πὼς θὰ φτιάξουν κάτι ἐτοῦτοι οἱ ἄχρηστοι.
Μά εἶναι δυνατόν νά ἀπολύονται ἐκπαιδευτικοί, δῆλα δή δάσκαλοι, καί νά διατηρεῖται σέ θέσεις δημοσίων ὑπαλλήλων τό παπαδαριό;
Νά τό ποῦμε διαφορετικά; Εἷναι δυνατόν ἡ ἐλαχίστη πιθανότης ἐκπαιδεύσεως κάποιου νά ἀκυρώνεται γιά νά διατηρηθῇ ἡ δυνατότης διατηρήσεῶς του σέ ἐπίπεδον δούλου, σκλάβου, ἐξαρτημένου;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπαιδεία
Τὰ ΧΑΛΙΑ τῆς παιδείας.
Μέ τό κεφαλαιογράμματο ΧΑΛΙΑ δέν ἐννοῶ τά χαλιά πού ἔστρωσαν κάποιοι ἐπιτήδειοι γιά νά πατήσουν ἀνωδύνως οἱ 13 μεταρρυθμίσεις πού ἔγιναν ἀπό τό 1976 κι ἐδῶθε. Ὅμως χάρη στά χαλιά πού πάτησαν τήν… πατήσαμε! Ἡ παιδεία μας σήμερα ἔχει τό μαῦρο της τό χάλι. Ἀπό τό 1976, μετά τήν ἀπορρύθμιση τοῦ Ράλλη, πῆρε τό… ράλλυ τῆς κατιούσας. Στά διδακτικά μου χρόνια ἴσχυε τό λεχθέν ἀπό τόν Γκαῖτε: “Ὅλο ψηλότερα ν΄ ἀνεβαίνεις, ὅλο μακρύτερα νά κοιτᾶς”. Σήμερα ἰσχύει τό ἀντίθετο:
Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα;
Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι υπάρχουν κι άλλοι που μπορούν να διδάξουν τα πολυπληθή και πολυποίκιλα διδακτικά μας αντικείμενα. Κι έτσι καθόμαστε και απελπιζόμαστε τώρα εδώ και άλλο δεν σκεπτόμαστε, τον νουν μας τρώγει αυτή η τύχη.
Αλλά δεν ακούσαμε ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον; Ανεπαισθήτως μας απέκλεισαν από τας αναθέσεις;
Τί σημαίνει «Πρότυπον» Σχολεῖον;
Ἡ λέξις, ὄχι τὸ γεγονός, μὲ παραπέμπει σὲ κάτι ἰδιαιτέρως ἀπαιτητικόν, τὸ ὁποῖον ἀξιώνει ἀπὸ τοὺς μαθητὲς καλλίτερες ἐπιδόσεις, καθῶς ἐπίσης καὶ ὑψηλότερον ἐπίπεδον τοῦ μέσου ὅρου.
Πρότυπον σημαίνει κάτι ποὺ εἶναι ὑπόδειγμα, μοντέλον, μήτρα, καλούπι καὶ μεταφορικῶς τέλειον. (Λεξικὸν Δημητράκου, σελὶς 1179, ἐκδόσεις Γιοβάννη, Ἀθῆναι 1969.)
Ὅταν λοιπὸν λέμε «Πρότυπον Σχολεῖον» θὰ ἔπρεπε νὰ ἀναφερόμαστε σὲ ἐκεῖνον τὸ σχολεῖον ποὺ λειτουργεῖ ὥς μήτρα, ὥς κάτι ποὺ ἀπὸ αὐτὸ θὰ πηγάσουν, πιθανόν, οἱ ἰδιοφυΐες καὶ οἱ ἐπιστήμονες μίας χώρας.
Εἴμαστε χουβαρντάδες… Τί νά κάνουμε;
Κλείνουν σχολεῖα, συγχωνεύονται ἄλλα, μειώνονται θέσεις ἐκπαιδευτικῶν, μειώνονται αἴθουσες, μειώνεται ὁ ἀριθμὸς τῶν μαθητῶν… Κάνουμε οἰκονομία. Εἶναι ἀνάγκη…
Πρίτς… Τί μᾶς λέτε;
Ἐμεὶς κάνουμε οἰκονομία. Αὐτοὶ ποὺ διαχειρίζονται τὰ ΔΙΚΑ ΜΑΣ χρήματα φροντίζουν νὰ τὰ …ἐπενδύουν σὲ …δημόσιες σχέσεις… Συνέχεια
Τό γράμμα «ν» καί ἡ κατάργησίς του
Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα. Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», νομοθέτες θα τους λέγαμεσήμερα, με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου. Εάν πάμε δε στις Επιστήμες, τα παραδείγματα είναι ατελείωτα και άκρως διαφωτιστικά, αλλά και διδακτικά για τις επόμενες γενεές.
Το “Ν” συντονίζει τον εγκέφαλο.
Σχετικά πρόσφατα (1996), στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JURNAL στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία Συνέχεια