ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΑΛΥΤΡΩΤΙΣΜΟΣΚατὰ τοὺς νικηφόρους πολέμους τοῦ 1912-13 καὶ χάριν στὸν ὑπερδιπλασιαστὴ τῆς Ἑλλάδος Βασιλέα Κωνσταντίνο τὸν Στρατηλάτη(*) καὶ στὸ Ἐπιτελεῖον του, τὸ νεοσύστατο ἑλληνικὸ κρατίδιο ἐπεκτάθη πέραν τῆς γραμμῆς Ἀμβρακικοῦ-Παγασητικοῦ.
Ἀπελευθερώσαμε, προσαρτήσαμε(ναί, προσαρτήσαμε!) καὶ σταδιακὰ ἐποικίσαμε(**) τὴ Βόρειο Ἑλλάδα, ὄχι πλήρως ἀλλὰ μέχρις σημείου που μᾶς ἐπέτρεπε ἡ ἰσχὺς μας, ἡ διπλωματία, ἡ τύχη ἤ-ἄν θέλετε-ὁ Θεὸς τῆς Ἑλλάδος. Συνέχεια
Προδότες λυμαίνονται τὴν χώρα μου καὶ ἀποβλακώνουν τὸν κόσμο μὲ σιντάκια καὶ στικάκια!
Προδότες λυμαίνονται τὴν πατρίδα μου καὶ σπέρνουν τὸν πανικὸ καὶ τὴν ἀπογνώση!
Προδότες λυμαίνονται τὰ ἱερὰ αὐτὰ χώματα καὶ βρωμίζουν τὴν τιμή ποὺ μᾶς κληροδότησαν οἱ πρόγονοι μας μὲ τὸ αἷμα τοὺς!
Προδότες λυμαίνονται τὴν προγονική μου γῆ καὶ μὲ καθιστοὺν «πληθυσμό» ΚΑΙ ΜΕ ΛΗΣΤΕΥΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΑΙΣΧΡΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΚΤΗΝΩΔΕΣΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ! ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΜΟΥ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΠΩΣ ΘΑ ΜΕ ΛΗΣΤΕΨΟΥΝ! Συνέχεια
Παραθέτω πρὸς σχολιασμόν, ἕνα πρὸ 4ετίας ἀπόσπασμα τοῦ Παν. Μαρίνη (κορυφαίου φιλοσόφου καὶ θεολόγου, ἰδρυτοῦ τῆς Ἑλληνικῆς Ἑταιρείας Ἀρχαιοφίλων, μὲ δεκαετή δράση ὑπέρ τῆς νομικῆς ἀναγνωρίσεως τῆς Ἑλληνικῆς Θρησκείας τοῦ Δωδεκαθέου). Συνέχεια
Ἡ ἐπιστήμη (ἀπὸ τὸ ῥῆμα ἐπίσταμαι=γνωρίζω καλά), εἶναι ἡ ὀρθολογικὴ καὶ μεθοδικὴ ἔρευνα τῆς πραγματικότητας καὶ ἡ συστηματικὴ ὀργάνωση τῆς γνώσης που προκύπτει ἀπὸ τὴν ἔρευνα αὐτή. Ἀπὸ τὸ ὁρισμὸ προκύπτει τὸ δυναμικὸ τοῦ χαρακτῆρα τῆς ἐπιστήμης, καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ ἐπιστήμη δὲν δίνει τετελεσμένη ἑρμηνεία σὲ κάθε τομέα, ἀλλὰ ἐμπλουτίζεται καὶ ἀναθεωρεῖται, καθὼς προκύπτουν ὁλοένα καὶ περισσότερα δεδομένα ἀπὸ τὴν ἔρευνα. Ἑπομένως, ὄσο ἐξελίσσονται οἱ τεχνικὲς μετρήσῃς καὶ ἐρευνᾷς τῆς ὕλης, τὰ νέα δεδομένα ἔρχονται να ἀνατρέψουν ἢ να ἐπιβεβαιώσουν τις προηγούμενες ἐρμηνεῖες. Συνέχεια
(Ιστορίες του Αδάμ)
Η Γενοβέφα ζούσε στο δώμα που βρισκόταν στην ταράτσα της πολυκατοικίας. Η μητέρα του Αδάμ έλεγε πως ήταν Ρωσσίδα ζωγράφος, αλλά ο πατέρας του προτιμούσε να τη λέει “τρελοκαλλιτέχνιδα”.
Ζούσε μόνη της και ήταν πολύ πιο μεγάλη από τη μητέρα του, αλλά όταν την πετύχαινε στο ασανσέρ είχε τα χείλη της κόκκινα και τα μάγουλα ροζ. Έβαζε τόσο πολύ άρωμα που ο Αδάμ έκλεινε τη μύτη του μέχρι να φτάσουν στον όροφο τους.
Φορούσε πάντα ένα κίτρινο φουλάρι στο λαιμό – “για να μη φαίνονται οι ζάρες”, έλεγε ο πατέρας του- και έβαφε κόκκινα τα αραιά μαλλιά της. Συνέχεια
Τὸ σύστημα ξέρει νὰ καπελώνει ὅλα τὰ κινήματα. Πρὶν κὰν οἱ ἐνδιαφερόμενοι σκεφτοῦν νὰ ὀργανωθοῦν, τὸ σύστημα ἔχει ἤδη στήσει τὴν «ὀργάνωση» τὰ «σύμβολα», τὴν «διοίκηση» , τὶς «μεθόδους» ἀκτιβισμοῦ καθὼς καὶ τὴν ἀπαραίτητη ἐντατικὴ προβολή, ὥστε κάθε ἄλλη αὐθόρμητη ΜΗ συστημικὴ ὀργάνωση κινήματος, νὰ φαντάζει περιθωριακὴ. Συνέχεια
