Ἔχουμε πεῖ, ἐτούτη ἡ Γῆ, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, κατοικεῖτο ἀδιαλείπτως. Κάθε σπιθαμὴ χώματος ποὺ πατοῦμε ἔχει ἀκόμη πάρα πολλὰ μυστικὰ νὰ φανερώσῃ. Ἐὰν φυσικὰ ἀποφασίσῃ νὰ τὰ φανερώσῃ κάποτε.
Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα. Ὡς κοινωνίες ἀκόμη δὲν εἴμαστε ἔτοιμες νὰ ἀναγνώσουμε στὰ εὐρήματα ὅλην τὴν γνώσι καὶ νὰ ὠθήσουμε τὴν Ἀνθρωπότητα νὰ πορευθῇ καλλίτερα.
Βουλγαρία καὶ πάλι…
Πάλι Ἑλληνικὰ τὰ εὑρήματα…
Τί ἄλλο θά μποροῦσαν νά εἶναι ἄλλως τέ;
Ὑπάρχει σημεῖον στήν χερσόνησον τοῦ Αἵμου πού νά μήν ἦταν ἀπό ἀρχαιοτάτων ἐτῶν Ἑλληνικό;
Γιατί ξαφνιαζόμαστε;
Συνέχεια
Ελεύθερη μετάφραση
Ὁμολογῶ πὼς τὸ Παναθηναϊκὸν Στάδιον δὲν τὸ ἔχω ἐξερευνήσῃ ὅσο θὰ ἤθελα.
Παρ’ ὅ,τι ἔχω περπατήσῃ στὰ πέριξ του, σαφῶς καὶ δὲν ἔχω πάῃ ἐκεῖ μὲ διαθέσεις ἐξερευνήσεως. Μὲ διαθέσεις περιπατητοῦ μόνον. Δυστυχῶς.
Ἄλλως τέ. σὲ ἐκεῖνο τὸ ῥημάδι τὸ σχολεῖο, οὔτε μία ἀναφορὰ γιὰ αὐτὸ δὲν εἴχαμε. Ὅ,τι μάθαμε μόνοι μας τὸ μάθαμε…
Συνέχεια
