Κι ὄχι μόνον μᾶς τὸ «φορέσατε», ἀλλὰ πασκίζετε, μὲ κάθε δυνατὸν τρόπο, νὰ μᾶς πείσετε (λέμε τώρα) πὼς εἶναι καὶ μονόδρομος!Κούνια ποὺ σᾶς ἐκούναγε..
Ἐμεῖς θὰ βάλουμε τὴν ὑπογραφή μας σὲ ὅσα μᾶς ἀφοροῦν!
Ἐμεῖς καὶ μόνον ἐμεῖς!
Κι ὄχι μόνον μᾶς τὸ «φορέσατε», ἀλλὰ πασκίζετε, μὲ κάθε δυνατὸν τρόπο, νὰ μᾶς πείσετε (λέμε τώρα) πὼς εἶναι καὶ μονόδρομος!
Τὴν περασμένη ἑβδομάδα συνέβῃ ἡ μεγαλειώδης συγκέντρωσις στὸ Σύνταγμα, τὴν ὁποίαν «ἠγνόησαν»τὰ ΜΜΕ γιὰ τοὺς γνωστούς τους λόγους.
Δὲν τὴν ἠγνόησε ὅμως οὔτε ἡ ἀστυνομία οὔτε τὸ παρακράτος οὔτε ἡ «κυβέρνησις».
Κατάφεραν νὰ κρατήσουν τὸν κόσμο μακρὰν τῆς πλατείας τοῦ (ἀλλοτινοῦ) Συντάγματος μὲ κύριον στόχο τὸν ἐκφοβισμό, τὴν ἄσκησι πιέσεως καὶ τὴν ἀλλοίωσι τῶν πραγματικῶν εἰκόνων.
Φυσικότατον! Ἀναμενόμενον! Συνέχεια
Ὅλοι οἱ διαγραφέντες, οἱ δυσαρεστημένοι (πού λέει ὁ λόγος) καί οἱ τζάμπα μάγκες – πού λέει καί ὁ καινούργιος ἐθνοπροδότης μας, Ἀντωνάκης – εὑρίσκουν καταφύγιο στήν ΔΗ-ΜΑΡ.
Τό πασοκικό ὑποκατάστημα, ἔτσι γιά νά μή καταρρεύσῃ τό σύστημα καί μείνουν ἄνεργοι οἱ πολιτικάντηδες τῆς συμφορᾶς.
Καί οἱ ἀνεγκέφαλοι Ἕλληνες «τσιμποῦν», ἀφοῦ στίς κατευθυνόμενες ἀπό τήν τετάρτη ἐξουσία δημοσκοπήσεις φέρνουν πρῶτο σέ προτιμήσεις τόν ἀρχηγό της, ὡς καταλληλότερο.
Ἡ Μιλένα καί ὁ Ἀλέκος στήν ΔΗΜΑΡ;
Σύμφωνα με την Ισοτιμία, η Μιλένα Αποστολάκη και ο Αλέκος Παπαδόπουλος είναι Συνέχεια
Δὲν ἐξηγεῖται διαφορετικῶς! Μᾶς κάνουν πλᾶκα!
Ἔχουν ἀρχίσει νὰ ἀντιλαμβάνονται πὼς κάτι στραβώνει καὶ ἄρχισαν τὶς τρέλλες τους…
Τώρα ζητοῦν τὴν Κρήτη…
Αὔριο τὸν Παρθενῶνα..
Καλά…
Μολῶν Λαβέ! Συνέχεια
Τὴν φωτογραφία βρῆκα στὴν σελίδα φίλου στὸ facebook καὶ φυσικὰ εἶναι πλέον ἀπὸ τὶς πιὸ διαδεδομένες τοῦ διαδικτύου.
Οὐσιαστικῶς καταδεικνύει τὴν ἄρρηκτο σχέσι κουκουλοφόρων-μπαχαλάκηδων μὲ τὰ ΜΑΤ καὶ τὴν (πρώην) ὑπερήφανη ἀστυνομία τοῦ Παπουτσῆ. (Ξέρετε, αὐτὴν ποὺ λειτουργεῖ πλέον μόνον γιὰ νὰ καταστέλλῃ γέρους, μαθητὲς καὶ νὰ ῥίχνῃ ΜΟΛΟΤΩΦ.) Συνέχεια

Σαρκαστική γελοιογραφία από τον «ΝΕΟ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ». Ο Χαρίλαος Τρικούπης, που εμφανίζεται ως καραγκιόζης επί χοίρου, δεν βρισκόταν στη ζωή όταν η Ελλάδα πλήρωνε το τίμημα της χρεωκοπίας του. Το γουρούνι συμβόλιζε τον χειμαζόμενο λαό.
Τοῦ Γιάννη Βαρουφάκη
Μία φορά κι έναν καιρό ήταν ένα μικρό, υπερχρεωμένο κράτος. Επειδή όμως το χρήμα έρρεε παντού ως ασταμάτητη οικουμενική παλίρροια (παραγόμενη από ανόητες τράπεζες στην Wall Street, στο City, στην Βόρεια Ευρώπη), το κόστος δανεισμού ήταν παντού μηδαμινό κι έτσι κανείς δεν έδινε σημασία. Ξάφνου, το φθινόπωρο του 2008, η παλίρροια έδωσε την θέση της στην άμπωτη. Με την άμπωτη να «στεγνώνει» τον τραπεζικό τομέα από ρευστό χρήμα, σιγά-σιγά ήρθε και η στασιμότητα στην πραγματική οικονομία. Αναπόφευκτα, το εθνικό εισόδημα του μικρού, υπερχρεωμένου κράτους άρχισε να μειώνεται την ώρα που ο ρυθμός αύξησης του χρέους (δηλαδή το επιτόκιο) μεγάλωνε (ελέω διεθνούς έλλειψης ρευστότητας που ωθούσε τα επιτόκια προς τα πάνω). Κάποια στιγμή, Συνέχεια