Τὸ παρακάτω γράφει ὁ φιλόλογος Ἀντώνης Ἀντωνᾶκος. Ἐξαίρετος λόγος, στάσις ζωῆς καὶ πνευματικό ἔργο. Σὲ ὅλα ὅσα ἀναφέρει ἔχει δίκαιον. Θὰ παρατηρήσω μόνον δύο σημεῖα πρὶν σᾶς ἀφήσω νὰ τὸν μελετήσετε.
Θεωρῶ πὼς δὲν ἔχουμε συνειδητοποίησι τῆς ἀπωλείας μας στὴν ἐθνική μας κυριαρχία ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς ποὺ διαμαρτύρονται. Οἱ περισσότεροι (εύτυχῶς ὄχι ὅλοι) ἀποροῦν γιὰ τὴν ἀπώλεια τῆς οἰκονομικῆς τους κυριαρχίας. Σαφῶς καὶ ἔχουμε σημαντικὴ ἀφύπνισι, ἀλλὰ ἀκόμη ἡ μεγαλυτέρα μερίδα τῶν συμπολιτῶν μας συζητοῦν μόνον γιὰ τὰ μικρὰ ἢ μεγάλα ποσοστὰ ποὺ ἔχασαν ἀπὸ τὸ εἰσόδημά τους. Αὐτὸ δὲν εἶναι ἀφύπνισις ὅμως. Εἶναι ξεβόλεμα.
Τὸ δεύτερον σημεῖον εἶναι ὁ Καρατζαφέρης. Ἐφ’ ὅσον πρῶτος παρετήρησε, Συνέχεια




