Διαβάζω συχνὰ πυκνὰ τώρα τελευταία γιὰ τὸν «φασισμό» τῶν Ἑλλήνων, ποὺ τείνουν πλέον πρὸς τὴν χρυσῆ αὐγή, διότι συμμετεῖχαν στὸ συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης… (Ἀλλὰ δὲν διαβάζω κάπου γιὰ τὴν ἀδιαφορία τῶν Ἑλλήνων πρὸς τὴν χρυσῆ αὐγή, ποὺ οὐδόλως τοὺς προσήλκυσε γιὰ νὰ συμμετάσχουν στὸ συλλαλητήριο).
Διαβάζω ἐπίσης πὼς ἐὰν κοιμᾶσαι πατριώτης, ξυπνᾷς, λέει, φασίστας.
Διαβάζω ἀκόμη καὶ γιὰ τὶς ἐξαγγελίες τῶν ἐπαγγελματιῶν «ἀνθρωπιστῶν» ποὺ θὰ ἤθελαν, ἐὰν πέσῃ ἀρκετὸ χρῆμα ἀπὸ τὸν ἀγαπημένο τους πSoros, νὰ δημιουργήσουν θέματα στὸ συλλαλητήριο, πρὸ κειμένου νὰ τρομάξῃ ὁ κόσμος καὶ νὰ μὴν συμμετάσχῃ. Συνέχεια
Πρὶν μερικὰ χρόνια εἶχα μία συγκέντρωση στὸ σπίτι μου στὸ Μαϊάμι καὶ ἕνας φίλος Μολδαβὸς εἶχε φέρῃ ἕναν ἄλλον φίλο του.
