Εἶμαι ἕνας ἠλίθιος Ἕλλην!

 

Ἐγὼ θὰ ξεκινήσω μὲ τὴν τελευταῖα φράσι τοῦ κειμένου:

«Γιατι αν ξυπνησω και δω ολα τα λαθη που εκανα ισως δεν το αντεξω» Καὶ συμπληρώνω: καὶ κάτι θὰ πάθω. Ἢ ἐγκεφαλικὸ ἢ φονικό… Δὲν ἀντέχεται… Κι ὅσο κυλᾶ ὁ καιρὸς καὶ οἱ κουδουνίστρες ἐξαπλώνονται, τόσο τὰ πράγματα χειροτερεύουν…

Συνέχεια

Καὶ μετά σοῦ λὲν γιὰ ἀνατροπές…

Κάθομαι καὶ σκέπτομαι… Άναρωτιέμαι καὶ προβληματίζομαι καθημερινῶς γιὰ τὸ τὶ μέλλει γενέσθαι μὲ ἐμᾶς καὶ τὴν Πατρίδα μας…. Γνωρίζω κι ἄλλους πολλοὺς ποὺ  ἀνησυχοῦν ἀναλόγως… Προβληματίζονται κι αὐτοὶ… Ἀναρωτιοῦνται… Ἀγωνιοῦν…. Σκέπτονται τὸ σήμερα καὶ τὸ αὔριο… Κατσουφιάζουν… Καὶ σιγὰ σιγά, δίχως νὰ τὸ καταλαβαίνουμε, ἀπό λαὸς ζωντανός μεταλλασσόμαστε σὲ λαὸ καταθλιπτικό. 

Κάποιες στιγμὲς ὅμως πιάνουμε τὸν ἑαυτό μας ἀπὸ τὸ αὐτί καὶ Συνέχεια

Δύο τουρκικὲς δράσεις.

Τὰ θέματα παλαιά. Σχεδόν δύο μηνῶν. Τὸ πρῶτο ἀφορᾷ στὴν μὴ ἀνάρτησι τῆς Ἑλληνικῆς σημαίας ἀπὸ τὴν ΖΙΡΑΑΤ, στὸν ἐορτασμό τῆς 25ης Μαρτίου καὶ τὸ ἄλλο στὶς δράσεις τοῦ  Ἰμπραήμ Σερήφ, δημάρχου τῶν Ἀρριανῶν, νὰ ξεπετάξῃ στὰ γρήγορα τὴν ἐπέτειο τῆς ἐθνικῆς μας ἐορτῆς.

Πρόκληση πέρα από κάθε όριο θεωρείται η μη ανάρτηση της ελληνικής σημαίας στις εθνικές και τοπικές επετείους, από τα δύο (2) υποκαταστήματα της τουρκικής Τράπεζας ZİRAAT BANKASI A.E.στην Κομοτηνή και την Ξάνθη.
Στην καλύτερη περίπτωση αποτελεί ασέβεια σε βάρος της χώρας που την φιλοξενεί. Στην χειρότερη, αποτελεί αμφισβήτηση σε Συνέχεια

Συμφωνίες ΕΑΜ καὶ Γερμανῶν.

Ὅταν ὅλη ἡ Ἑλληνικὴ ἐπικράτεια ἀγκομαχοῦσε κάτω ἀπὸ τὴν χιτλερική κατοχή, κάποιοι ὑπέγραφαν σύμφωνα! Κι ὄχι μόνον ὑπέγραφαν σύμφωνα, ἀλλὰ ἀπαιτοῦσαν καὶ τὴν παράδοσι προσώπων. Ὡς τί; Ὡς δικαστές; Ὡς θεοί; Ὡς τί;

Τό σημαντικότερον ὅλων ὅμως εἶναι ἡ εἰκόνα ποὺ ἔχουν κτίσει κάποιοι γιὰ τὴν στάσι τους ἀπέναντι στὶς τότε καταστάσεις. Ἐγνώρισα πάρα πολλοὺς πρώην ἀγωνιστές τοῦ ΕΑΜ ποὺ δὲν ἤθελαν νὰ ἀκούσουν γιὰ τὸ ΚΚΕ. Γιατί ἄρα γε; 

Προσωπικῶς, ἔχω πολλὲς φορὲς πεῖ πὼς ἡ ἰδεολογία κάποιου δὲν μὲ ἐνοχλεῖ,  ὅσο διάφορη κι ἐὰν εἶναι μὲ τὰ δικά μου πιστεύω. Μὲ ἐνοχλεῖ ὅμως κάθε Συνέχεια

Λαμπράκης: Ἕνας ἀκόμη κατασκευασμένος ἥρως;

Νὰ ὁμολογήσω κάτι. Δὲν μοῦ ἀρέσουν οἱ ἀποδομήσεις ἡρώων. Διόλου. Οὔτε τοῦ Γλέζου, οὔτε τοῦ Σάντα, οὔτε τοῦ Μπελογιάννη, οὔτε  τοῦ Λαμπράκη, οὔτε τοῦ  κάθε ὑπαρκτοῦ ἤ μὴ ἀγωνιστοῦ.

Ἀλλὰ κάποτε ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες θὰ πρέπῃ νὰ μάθουμε τὶς ἀλήθειες ποὺ μᾶς ἀφοροῦν καὶ νὰ πετάξουμε τὰ ψέματα μὲ τὰ ὁποῖα μᾶς γέμισαν τὶς ζωές καὶ τὶς συνειδήσεις. 

Ἐν ὁλίγοις; Νὰ ξαναγίνουμε Ἕλληνες ἀποζητῶντας μόνον τὴν ἀλήθεια! Μόνον!

Συνέχεια

Ὁ Ντεντὲ εἶναι ἀνιστόρητος!

Εἶναι! Τό βεβαιῶ!

Δὲν γνωρίζει διόλου ἱστορία! Εἶναι ψεύτης κι ἀνιστόρητος! Κοινῶς; Ἕνας προπαγανδιστὴς τῆς Τουρκίας καὶ μόνον!

Ὅπως ἡ Τουρκία ἀρνεῖται τὶς γενοκτονίες ποὺ ἔχει διαπράξει εἰς βᾶρος Ἕλλήνων καὶ Ἀρμενίων, ἔτσι κι ὁ Ντεντέ ἀρνεῖται τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἑλλήνων τῆς Θράκης καὶ τὸ αἱματοκύλισμα… Παλαιά μου τέχνη κόσκινο; Φυσικά!

Συνέχεια