Πόσους ἔχουν ῥίξει στὸ παιχνίδι τῶν «σωτήρων»; Προσωπικῶς ἔχω χάσει τὸν λογαριασμὸ πλέον!
Εἶναι ἕνα παράλογον σκηνικό, σὲ μίαν παράλογη χώρα, μὲ μίαν παράλογη κυβέρνησι, μὲ ἔναν παράλογο οἰκονομικὸ (ἀ)προγραμματισμό, μὲ μίαν παράλογη ἠθική καὶ μὲ ἕνα λογικό συμπέρασμα: Εἶναι ὅλοι τους δοσίλογοι!Τέλος!
Σήμερα διαβάζω στὸ defencenet μία σκληρή κριτική γιὰ τὰ κυβερνητικὰ ἔργα, τὴν ὁποίαν, κρίνοντας ἀπὸ παρελθόντα ἄρθρα τους, ἀντιλαμβάνομαι ὡς ἰδιαιτέρως ὀργισμένη. Ἐχθὲς διάβαζα ἄλλα ἀλλοῦ καὶ πρὸ χθὲς ἐπίσης.
Δύο συμπεράσματα τριγυρίζουν στὸ μυαλό μου. Ἢ οἱ τύποι τῆς κυβερνήσεως εἶναι ἀποφασισμένοι νὰ τελείωνουν πολὺ γρήγορα μὲ ἐμᾶς ἢ εἶναι ἔτσι «τοποθετημένοι» πρὸ κειμένου νὰ σηκωθοῦμε ἅπαντες καὶ νὰ τοὺς πάρουμε μὲ τὶς πέτρες ἢ νὰ τοὺς στολίσουν (οἱ θερμοκέφαλοι καὶ οἱ ἀπελπισμένοι) σὲ …κρεμᾶλες.
Ἐὰν ὅμως παίζῃ τὸ δεύτερο σενάριο, ποιοί θὰ μποροῦσαν νὰ εἶναι αὐτοὶ ποὺ ἔχουν προνόμια «σχεδιασμοῦ» καὶ ἐνορχηστρώσεως;
Ἕνα σενάριο «ἐπιστημονικῆς» φαντασίας, ποὺ ἔχει «παίξει» πολλὲς φορὲς σὲ διάφορες ἐκδοχές.
Ὁ ἰὸς τῆς πανούκλας, ὁ ἰός τῆς χολέρας, ὁ ἰός Escherichia coli…. Ἰός; Μὰ αὐτὸ ἦταν βακτηρίδιο. Συγκεκριμένα ἦταν κολοβακτηρίδιο. Τί ἄλλαξε στὸ μεταξύ; Μήπως κάποια μικρὴ «ἐπέμβασις» τὸ δυναμοποίησε μὲ τέτοιον τρόπο ποὺ πλέον καθίσταται κανονικότατος ἰός;
Πῶς ἀποκαλεῖται; Κυβέρνησις προδοτῶν; Κυβέρνησις δοσιλόγων; Κυβέρνησις καταπατητῶν; Εἰλικρινῶς δὲν ξέρω μὲ ποιὰ χαρακτηριστικὰ θὰ μποροῦσα νὰ τοὺς κοσμήσω.
Τὸ δικό τους μΠΑτΣΟΚικό παιδί, ἡ Σιμπέλ Μουσταφάογλου, ὡς ἐκπρόσωπος τύπου τοῦ μεγάλου βεζύρου, θέτει θρασύτατα θέμα ἐθνικῆς κυριαρχίας. Τὸ θέτει ἐμέσως, ἀλλὰ τὸ θέτει. Ἡ ἄρνησίς της νὰ ἀναγνωρίσῃ τὴν γενοκτονία τῶν Ποντίων καὶ ἡ ἀξίωσίς της νὰ καταργηθῇ ὡς ἐκδήλωσις μνήμης, εἶναι θρασυτάτη καὶ ἐπεκτείνεται συνειρμικῶς σὲ θέματα ἐθνικῆς κυριαρχίας.
Ἐδῶ καὶ λίγες ἡμέρες τὸ ἱστολόγιον Hellenic Revenge δέχεται μία νομικὴ ἐπίθεσι. Εἶμαι τῆς ἀρχῆς νὰ καταγράφουμε ἀλήθειες καὶ μόνον. Στὸ συγκεκριμένο ἱστολόγιο ἔχω εὕρει πάρα πολλὲς ἀποκαλύψεις. Ἴσως σὲ προσωπικὸ ἐπίπεδο κάποιες φορὲς νὰ μὴ συμφωνῶ μὲ τὴν ἐκφορὰ τοῦ λόγου τους, ἀλλὰ σὲ καμμία τῶν περιπτώσεων δὲν ἔχω νὰ τοὺς προσάψω κάτι ἀνήθικον ἢ ἄδικο.
Κι ὅμως, σήμερα τὸ ἱστολόγιον δέχεται ἐπίθεσι νομικὴ ἀπὸ τὴν θυγατέρα Φράγκου Φραγκούλη, διότι δῆθεν ἀπειλεῖται ἡ ζωή της. Ἐγὼ ἢξερα πὼς ὅταν κάποιος θέλῃ νὰ ἀπειλήσῃ κάποιον σοβαρά, καὶ νὰ δράσῃ ἐναντίον του, δὲν θὰ τὸ δημοσιεύσῃ σὲ μίαν ἱστοσελίδα. Ἐκτὸς ἐὰν εἶναι ἠλίθιος. Κι ἐδῶ δὲν ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ ἠλιθίους διαχειριστές. Ἔχουμε νὰ κάνουμε μὲ πατριῶτες διαχειριστὲς ποὺ γράφουν καὶ στιγματίζουν τὶς ἀλήθειες. Οἱ ὁποῖες, ὅταν «θίγουν» καπηλευτές, πρέπει νὰ παύουν ὡς ἐνέργειες. Ἐνοχλεῖ τὸ Συνέχεια
