Τώρα ἡ ἐκκλησία ἐπιβραβεύει τόν Μπαμπινιώτη γιά τήν καταστροφή τῆς γλώσσης μας;

Καὶ νὰ μοῦ τὸ ἔλεγαν κάποτε, δὲν θὰ τὸ πίστευα…
Ἀλλὰ τόσες γονυκλισίες ἔχει κάνει ὁ Μπαμπινιώτης.
Δέν θά ἀμειφθῇ γιά αὐτό; Δέν πρέπει νά τίς ἐξαργυρώσῃ; 
Δέν πρέπει νά λάβῃ τό ἀντίκρυσμα τῶν καταθέσεῶν του σέ εἶδος;

Προσοχή!
Ὁ Μπαμπινιώτης εἶναι αὐτὸς ποὺ ἀνέλαβε ἐργολαβικῶς νὰ ἀποδομήσῃ τὴν γλῶσσα μας, εἶτε μέσα στὰ Πανεπιστήμια, εἶτε μέσα στὰ σχολεῖα μας. Εἶναι αὐτὸς ποὺ ξεκίνησε ἐπισήμως τὴν καταστροφὴ τῆς ἱστορικῆς ὀρθογραφίας. Εἶναι αὐτὸς ποὺ ἔκανε τὴν βρώμα βρόμα, τὸ χρῶμα χρόμα, τὸ αὐγό ἀβγό, τὸ αὐτὶ ἀφτί, τὸ χατήρι χατίρι, τὸ τραῖνο τρένο, καθῶς ἐπίσης καὶ δεκάδες ἄλλες λέξεις μας, τὶς μετέτρεψε σὲ ἀκουστικὰ γραφήματα, ἀκυρώνοντας τὴν ἱστορική τους ὀρθογραφία, ποὺ Συνέχεια

Ναί, εἴμαστε ἤδη σκλάβοι!

Τῶν εἰκόνων ποὺ εἴδαμε, τοῦ χρήματος ποῦ χάσαμε, τῶν ὀνείρων μας ποὺ γκρεμίστηκαν…
Κάποιοι ἔχουν ἀρχίσῃ νὰ σηκώνονται, νὰ συνειδητοποιοῦν τὴν ἐξάρτησι καὶ νὰ βγαίνουν σιγὰ σιγὰ ἀπὸ τὸ τέλμα…
Δὲν θὰ τοὺς χαρακτηρίσω ὥς πρωτοπόρους…  Ἁπλῶς τυχερούς… Συνειδητοποίησαν λίγο νωρίτερα…

Οἱ ἄλλοι ὅμως, ἀρκετοὶ ἀκόμη, ἐξακολουθοῦν νὰ κρέμονται ἀπὸ τὶς ἁλυσίδες τους…
Ἁλυσίδες ποὺ δὲν ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν φτώχεια ἤ μὲ τὴν πείνα ἤ μὲ τὸ κρύο…
Οὔτε μὲ τὴν ἀνεργία… Οὔτε μὲ τὰ κλεμμένα μας ὄνειρα…
Ἔχουν νὰ κάνουν μὲ τὴν πραγματική μας ταὐτότητα, ποὺ δυστυχῶς χάσαμε…
Κι ἀπὸ τότε ποὺ τὴν χάσαμε γίναμε ἐμεῖς αὐτοὶ ποὺ σέρνονται πίσω ἀπὸ τὶς εἰκόνες καὶ τὰ ἀντικείμενα καὶ ὅλα τὰ ὑλικά, ποὺ μόνον ἀγαθὰ δὲν εἶναι….

Συνέχεια

Τοῦ ἐπανελληνισμοῦ μας οἱ ἀλητεῖες.

Ἄλλο μαθαίνω τὴν ἱστορία μου κι ἄλλο διαβιῶ μέσα στὸ μίσος.
Ἄλλο μαθαίνω τὸν τρόπο γιὰ νὰ ξαναγίνω Ἕλλην κι ἄλλο πέφτω στὴν παγίδα τοῦ καταδιωκομένου. 
Ἄλλο μαθαίνω νὰ ἀναζητῶ καὶ νὰ κατακτῶ τὴν ἐλευθερία κι ἄλλο γίνομαι σκλάβος, σὲ νέου εἴδους σκλαβιά.

Γιατί ξεκίνησα ἔτσι σήμερα
Πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν ἔπεσε στὰ χέρια μου ἕνα τεῦχος τοῦ ΔΑΥΛΟΥ. 
Ἐνθουσιάστηκα.
Ἀπὸ τότε, καὶ γιὰ ἀρκετὰ χρόνια, ἔγινα «φανατικὴ» ἀναγνώστριά του.
Τὸ σταμάτησα ὅταν συνειδητοποίησα πὼς ἀν τί νὰ μοῦ δίδῃ πληροφορίες μὲ γέμιζε μῖσος καὶ θυμό. Ἤ ὅταν διεπίστωσα Συνέχεια

Πῶς κατανέμεται ὅλος ὁ πλοῦτος τοῦ πλανήτη μας

Αιώνιο το ερώτημα, με διαρκώς διαφορετικές απαντήσεις σε κάθε εποχή, ακόμη και κάθε χρόνο: Πόσοι είναι οι πλούσιοι; Πόσοι οι φτωχοί; Πόσο πλούσιοι είναι οι πλούσιοι και πόσο φτωχοί οι φτωχοί; Πάντα κινεί το ενδιαφέρον αυτό το θέμα και η έκθεση για τον Παγκόσμιο Πλούτο του 2012 της ελβετικής τράπεζας Κρφντί Σουίς μάς δίνει τις τρέχουσες απαντήσεις. Ας αρχίσουμε από την κορυφή της πυραμίδας. Πόσοι είναι λοιπόν αυτοί που έχουν προσωπική περιουσία πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια σε όλον τον κόσμο;

Είναι 29 εκατομμύρια άτομα, αριθμός που αντιστοιχεί στο 0,6% του ενήλικου πληθυσμού του πλανήτη. Αυτό το 0,6% λοιπόν κατέχει συνολικά περιουσία αξίας 87,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων, η οποία αντιστοιχεί στο 39,3% του παγκόσμιου πλούτου! Η αντιστοίχιση των αριθμών είναι εντυπωσιακή – το 0,6% του πληθυσμού κατέχει το 39,3% του πλούτου.

Η υπόθεση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα αν στους εκατομμυριούχους προσθέσουμε τους εύπορους και του απλώς πλούσιους, αυτούς δηλαδή που έχουν περιουσία από 100.000 μέχρι 1 εκατομμύριο δολάρια. Αυτοί είναι αρκετοί. Ανέρχονται σε 344 εκατομμύρια ανθρώπους, ποσοστό 7,5% του ενήλικου πληθυσμού της Γης.

Αυτοί οι εύποροι έχουν συνολική περιουσία 95,9 τρισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που αντιστοιχεί στο 43,1% του συνολικού πλούτου του πλανήτη μας. Προσθέτοντας αυτές τις δύο κατηγορίες εύπορων και εκατομμυριούχων, παθαίνει κανείς σοκ: Το 8,1% του πληθυσμού κατέχει το… 82,4% (!) του παγκόσμιου πλούτου.

Αυτό σημαίνει ότι Συνέχεια

Τὸ ἄσβεστον μίσος κατὰ τοῦ Κολοκοτρώνη.

Τί κι ἐάν ὁ Γέρος μας στίς καρδιές μας παραμένῃ πάντα ἡ πιό ἀγαπημένη μορφή;
Τί κι ἐάν ὁ Κολοκοτρώνης ἦταν ἀπό τά ἐλάχιστα πρόσωπα τῆς ἱστορίας πού κατάφεραν νά τήν ἀλλάξουν;
Τί κι ἐάν ἀπελευθέρωσε τήν μισή Ἑλλάδα; 

Γιὰ κάποιους παραμένει, ἀκόμη καὶ δύο αἰῶνες ἀργότερα, ἔνα ἀπὸ τὰ πλέον μισητὰ πρόσωπα ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὸν τόπο. Ἀκόμη καὶ νεκρὸ θέλουν νὰ τὸν βλάψουν.

Ἄς μὴν μᾶς ξαφνιάζῃ λοιπὸν ἡ στάσις, ἀκόμη καὶ τῆς ἐπισήμου πολιτείας, τὶς περισσότερες φορές,  κατὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κολοκοτρώνη. Εἶναι λογικό. Ἄλλως τέ, μέσα στοὺς μηχανισμοὺς αὐτῆς τῆς πολιτείας ἔχουν παρεισφρήσῃ ἀκριβῶς Συνέχεια

Ἐξακολουθοῦν οἱ ῥατσιστικὲς ἐπιθέσεις ῥατσιστῶν κατὰ …ῥατσιστῶν!

Ἐὰν ἐξαιρέσουμε κάτι ζαβούς, (ναί, ζαβούς, διότι οὐδεὶς λογικὸς καὶ φυσιολογικὸς ἄνθρωπος θὰ ἐφέρετο ἔτσι), τότε πολὺ εὔκολα καταλήγουμε στὸ συμπέρασμα πὼς αὐτὸς ποὺ κτυπᾷ συνάνθρωπο γιὰ φυλετικοὺς λόγους, δὲν εἶναι πλᾶσμα τῆς φύσεως, ἀλλὰ τερατογένεσις. 
Τί ἐννοῶ. 
Μπορῶ νὰ πιστεύω τὸ ὁ,τιδήποτε γιὰ τὴν φυλή μου ἤ γιὰ τὶς φυλὲς τῶν ἄλλων. Μπορῶ ἀκόμη νὰ πιστεύω πὼς εἶμαι θεός, ἤ διάολος ἤ σκουλήκι. Δὲν ἔχω τὸ δικαίωμα ὅμως νὰ σκοτώνω γιὰ πλάκα ἤ γιὰ ὁποιανδήποτε ἀνισοῤῥοπία ἔχει φυτευθῇ στὴν κεφάλα μου. 
Συνέχεια