
Γιατί τὸ Μουντιάλ εἶναι πολύ πιὸ δημοφιλὲς ἀπὸ κάθε ἄλλην διεθνῆ διοργάνωση καὶ γιατί ἡ ἐμβέλειά του ξεπερνᾶ τὸν κύκλο τῶν ποδοσφαιροφίλων, ἀπασχολώντας καί κόσμο ποῦ δείχνει ἐλάχιστο ἐνδιαφέρον γιά τήν «μπάλα»;
Διότι ἀναπαριστᾶ συμβολικὰ μάχες ἐθνῶν. Συνέχεια

Ἡ «ἐπιτυχία» στὶς πανελλήνιες ἐξετάσεις εἶναι τὸ καροτάκι ποὺ ῥίχνει τὸ σύστημα σὲ χιλιάδες παραζαλισμένους γονεῖς καὶ νέους, γιὰ νὰ τοὺς ἔχῃ πάντα δούλους του. Νὰ ξέρῃ ὅτι θὰ τρέχουν πάντα γιὰνὰ φθάσουν τὸ ἄφθαστο, σὰν τὸ σκυλὶ στὶς κυνοδρομίες ποὺ κυνηγᾶ τὸ πλαστικὸ κόκκαλο. Οἱ πιὸ πολλοὶ θὰ τελειώσουν μίαν ἄχρηστη σχολὴ καὶ θὰ καταλήξουν πωλήτριες καὶ πιτσαδόροι μὲ 450 εὐρῶ τὸν μῆνα.
Διασκεδάζω μὲ τὶς νοητικὲς ἀκροβασίες ὁρισμένων σοφολογιωτάτων ποὺ προσπαθοῦν νὰ ἐμφανίσουν τὴν υἱοθεσία παιδιῶν ἀπὸ ὁμοφύλους ὡς χρυσὴ ἐφεδρεία στὸν δημογραφικὸ ἀποδεκατισμό. Χρησιμοποιοῦν ἕνα κλασικὸ ἐθνικιστικὸ discourse, τὸν ἀλαρμικὸ λόγο περὶ γηράνσεως τῶν κοινωνιῶν μας, γιὰ νὰ τὴν …«βγοῦν» ἀπὸ δεξιὰ στους συντηρητικούς, ἐνῶ τὴν ἴδια στιγμὴ κλείνουν τὸ μάτι στοὺς «προοδευτικούς». Ὁ γάμος καὶ ἡ υἱοθεσία ὁμοφύλων ὡς μέσον γιὰ τὴν ἐνίσχυση τῆς δημογραφικῆς ῥώμης τοῦ ἔθνους.
Κυκλοφορεῖ ἡ βιωματικὴ ἀνάρτησις ἐνὸς φιλελὲ κατοίκου ἐξωτερικοῦ, ποὺ ἀπαντᾶ στὸ τὶ θὰ ἔκανε σὲ περίπτωση ἐπιστρατεύσεως: ‘Ἐάν, λέει, τὸν καλοῦσαν νὰ ἔλθῃ καὶ «ὰ πάρῃ ἁπλᾶ ἔνα ὄπλο» δὲν θὰ ἐρχόταν διότι δὲν θεωρεῖ ὅτι ἔχει να προσφέρῃ κάτι ὡς πεζικάριος· ἐπειδὴ εἶναι ἄμπαλος ἀπὸ ὅπλα καὶ δὲν διαθέτει πολεμικὸ πνεῦμα θὰ πήγαινε σὰν τὸ σκυλὶ στὸ ἀμπέλι, χωρὶς νὰ προσφέρῃ τὸ ὁ,τιδήποτες. Θὰ ἐρχόταν νὰ ὑπηρετήσῃ μόνον ἐὰν τοῦ ἐξησφάλιζαν ὅτι θὰ ἀξιοποιηθῆ σύμφωνα μὲ τις φοβερὲς ἱκανότητές του στὰ κομπιοῦτερ καὶ στὰ μπλιμπλίκια.