Ἕνα σημεῖον ποὺ ἐλάχιστοι ἔχουμε ἀντιληφθεῖ εἶναι ἡ ὀπτικὴ μὲ τὴν ὁποίαν βλέπουν οἱ κρατοῦντες, καθῶς ἐπίσης καὶ τὰ παρελκόμενά τους, τὴν ἀ-παιδεία στὴν χώρα μας.
Γιὰ παράδειγμα, ἡ χἌννα οὐδέποτε ἐνδιεφέρθη νὰ στείλῃ τὸ βλαστάρι της στὸ ἑλληνικὸ σύστημα πεπαιδεύσεως, διότι ὡς ὑπουργός, στὰ τελευταῖα της, ἀλλὰ κι ὡς μετέχουσα στὰ πολιτικὰ δρώμενα, ἀντελαμβάνετο θαυμάσια πὼς αὐτὸ τὸ σύστημα οὐδέποτε θὰ μποροῦσε νὰ παράξῃ ἀνθρώπους παρὰ μόνον ὑπηκόους.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἠλίθιοι
«Ἐὰν δὲν μπορῇς νὰ κυβερνήσῃς ἕναν λαό, τότε ἄλλαξε λαό!»
Ἕνα σημεῖον πρέπει νὰ ξεκαθαρίσω.
Οὐδέποτε ὑπῆρξα ῥατσίστρια ἤ κάτι τέτοιο, ἀπὸ αὐτὰ ποὺ ἀκούγονται τόσο συχνὰ σήμερα, λόγῳ …μοδός!
Αὐτὸ ὅμως δὲν μὲ κάνει νὰ μὴν ἀντιλαμβάνομαι τοὺς στόχους καὶ τὶς μεθοδεύσεις, ἰδίως τῶν ἐπικρατούντων ἠλιθίων, βάσει τῶν ὁποίων οἱ Ἕλληνες διώκονται πλέον ἐπισήμως στὴν χώρα τους, ὠθούμενοι πρὸς τὴν μετανάστευσι, καὶ τὴν ἴδιαν ὤρα τὸ Ἑλλαδοκαφριστὰν προσκαλεῖ ἀλλοεθνεῖς νὰ λάβουν τὶς θέσεις τους.
Ἡ ἀνεπαρκὴς καὶ ἀνθελληνὶς Ὄλγα Κεφαλογιάννη!
Τὸ κοριτσάκι αὐτὸ ἔπρεπε νὰ εἶναι στὸ σπίτι του ἤ σὲ κάποια σάλα, ὅπου μερικοὶ μερικοὶ χορεύουν, φλερτάρουν, χασκογελοῦν, περιφέρουν τέλος πάντων τὰ σαρκία τους δεξιὰ κι ἀριστερά, μὴ συναισθανόμενα τοὺς λόγους γιὰ τοὺς ὁποίους ὑπάρχει ὁ Ἄνθρωπος ἐπὶ τοῦ πλανήτου.
Ἄν τε, στὴν καλλιτέρα τῶν περιπτώσεων, νὰ τὴν τοποθετούσαμε ὡς οἰκονόμο, σὲ κάποιο ἀρχοντικό, νὰ ὑποδέχεται καλεσμένους καὶ νὰ μεριμνᾶ γιὰ τὸ τί θὰ φᾷν ἤ ποῦ θὰ κοιμηθοῦν. Ἔως ἐκεῖ ἴσως καὶ νὰ Συνέχεια
Ἀπεφάσισαν νά περιορίσουν τίς δράσεις τοῦ Μπουτάρη;
Μά γιατί;
Δέν εἶναι ἀπό τούς πιό καλούς ὑπαλλήλους τοῦ συστήματος;
Δέν εἶναι αὐτός πού πρῶτος βγαίνει νά μᾶς ἀνακοινώσῃ ὅσα τά ἀφεντικά του ἀκόμη δέν ἔχουν σκεφθεῖ;
Δέν εἶναι ὁ τέλειος νεοταξίτης;
Τί εἶναι αὐτό πού ὁδηγεῖ κάποιους στό νά ἀντιδράσουν καί νά τόν ἐξοστρακίσουν ἀπό κάποιες δραστηριότητες;
Συνέχεια
Σὰν τὸ κατούρημα…
Όσα κυάνια, όσα αρσενικά και αν αφήσω στον υδροφόρο ορίζοντα, σε 5-10 χρόνια θα έχουνε φύγει. Η επένδυση στις Σκουριές, δεν μπορεί να εμποδίζεται για αυτά τα πράγματα”
Τί θά ἔκανε ὁ Κολοκοτρώνης ἐάν ζοῦσε σήμερα;
Τό ἔχουμε ἄρα γέ σκεφθεῖ αὐτό;
Ἔχουμε ἀναρωτηθεῖ τί θά ἔκανε;
Πῶς θά τόν ἀντιμετωπίζαμε;
Πῶς θά συμπεριεφέρετο; Ποιούς θά θεωροῦσε ἐχθρούς, ποιούς φίλους καί ποιούς προσκυνημένους;
Νομίζω πὼς ὅλοι μας στεκόμεθα μόνον σὲ αὐτὰ ποὺ γνωρίζουμε γιὰ τὸν στρατηγό, τὰ ὁποῖα ἔπραξε στὰ πεδία τῶν μαχῶν, καὶ σπανίως πασκίζουμε νὰ ἐμβαθύνουμε καὶ νὰ κατανοήσουμε τὸ μέγεθος καὶ τὸ μεγαλεῖον τῆς ἀντιλήψεώς του καὶ τῆς μεγαλοκαρδίας του.
Ἕνα ἁπλὸ παράδειγμα τοῦ τρόπου σκέψεώς του, εἶναι ἡ στάσις του ἀπέναντι στὸν Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη καὶ στοὺς Μανιᾶτες του.
Συνέχεια