Μὲ ἀφορμὴ τὰ 70 χρόνια ἀπὸ τὴν νίκη τοῦ ἐθνικοῦ στρατοῦ.
Ἀπὸ τὸ 1989 ποὺ ἐπέστρεψα στὴν Ἑλλάδα μέχρι πρὶν λίγα χρόνια διάβασα μὲ μανία ὅποιο βιβλίο ἔπεσε στὰ χέρια μου, ἀπὸ ὁποίαν πλευρὰ (τὰ περισσότερα ἀπὸ τὴν ἀριστερὰ βεβαίως) σχετικὰ μὲ τὴν δεκαετία 40-49.
Συνέχεια



Στὰ χρόνια ποὺ ἔμεινε τὸ ἄγαλμα τοῦ Βουκεφάλα στὴν Θεσσαλονίκη (41 πΧ – 86 μΧ), μία σειρὰ ἀπὸ αὐτοκράτορες (Νέρων ἐδῶ), εἶχαν τὸ ἄλογο στὰ νομίσματά τους. Σύμβολο πλέον τῆς πόλεως ὁ ΒΟΥΚΕΦΑΛΑΣ, δὲν ἦταν ἀπαραίτητο νὰ ἀναγραφῇ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως σὲ αὐτὰ τὰ νομίσματα! Ὅλοι ἤξεραν τότε, ἀλλὰ καὶ τώρα χωρὶς νὰ προβληματισθοῦν περισσότερο οἱ ἀρχαιολόγοι, ὅτι αὐτὰ ἦταν τῶν 