Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς ἔρευνες

Τιμιώτερον καὶ ἁγιώτερόν ἐστιν ἡ Πατρὶς

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

 

Τιμιώτερον καὶ ἁγιώτερον ἐστὶν ἡ πατρὶς 
Πλάτων, «Κρίτων»

Στὸν Κρίτωνα ὁ Σωκράτης, θεωρώντας ὅτι ἀδικήθηκε ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ ὄχι ἀπὸ τοὺς νόμους τῶν Ἀθηνῶν, ἐξηγεῖ στὸν στενό του φίλο γιατί ἡ ἀπόδρασίς του θὰ ἦταν ἀντίθετος στὸ δίκαιον καὶ μένει στὴν θέση του γιὰ νὰ ἐκτελεσθῇ:

Σωκράτης: Σύμφωνα λοιπὸν μὲ αὐτά, δῶσε τώρα προσοχή. Ἂν ἐμεῖς φύγουμε ἀπὸ δῶ χωρὶς [50a] νὰ πείσουμε τὴν Πολιτεία, βλάπτουμε κάποιους, καὶ μάλιστα ἐκείνους ποὺ δὲν πρέπει νὰ βλάψουμε καθόλου, ἢ ὄχι; Καὶ μένουμε ἔτσι σταθεροὶ σέ αὐτὰ πού συμφωνήσαμε πώς εἶναι δίκαια, ἢ δὲν μένουμε;

Κρότων: Δὲν μπορῶ, Σωκράτη, νὰ ἀπαντήσω σὲ αὐτὸ ποὺ μὲ ῥωτᾶς. Δὲν καταλαβαίνω τί θέλεις νὰ εἰπῇς. Συνέχεια →

Χαρτογραφώντας τήν, ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν, Ἑλληνικὴ Μακεδονία

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ Μακεδονία τεκμηριώνεται γιὰ πρώτη φορὰ μὲ ἐπιστημονικὴ γεωγραφικὴ ἀκρίβεια ὡς κομμάτι τῆς Ἑλλάδος, δηλαδὴ μὲ γεωγραφικὲς συντεταγμένες, τὸν 2ο μ.Χ ἀπὸ τὸν Ἕλληνα γεωγράφο Κλαύδιο Πτολεμαῖο.
Ἡ καταγραφὴ γίνεται στὸ 3ο βιβλίο του, στὸ 12ο κεφάλαιο καὶ στὸν δέκατο πίνακα ποὺ περιγράφει τὴν Ἑλλάδα. Συνέχεια →

Χαμένες ἤ …λησμονημένες Αἰγές;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Παραχάραξις στὴν Βεργίνα

Γράφει στὴν ἐπιτομὴ τοῦ Ἰουστίνου ὁ Pompeius Trogus, ὅτι ἡ Ἔδεσσα εἶναι οἱ πρῴην Αἰγές!!!

Ἱστία, Ἴναχος,

35 Σ Clem. Al. Protr. 11, 8, p. 300.12 Stählin αἶγες ]

Καρανῷ τῷ Ποιάνθους υἱῷ ἐξ Ἄργους μέλλοντι ἀποικίαν στέλλειν ἐπὶ Μακεδονίαν εἰς Δελφοὺς ἐλθόντι ἔχρησεν ὁ Ἀπόλλων Συνέχεια →

Βουλγαρικὸν Λουτρὸν Αἵματος

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Σπάνιο βιβλίο μὲ τίτλο «ΤΟ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΝ ΟΡΓΙΟΝ ΑΙΜΑΤΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ 1941-1944» τοῦ συγγραφέως Ἐμμανουὴλ Γρηγορίου, τὸ ὁποῖο ἐκξεδόθη τὸ 1947.

Συνέχεια →

Φιλοπατρία Ἀγησιλάου

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Μία ἀκόμη ἀρετὴ τοῦ Ἀγησιλάου: ἡ φιλοπατρία του.

Θὰ μακρολογοῦσα βέβαια νὰ γράψω γιὰ κάθε περίπτωση χωριστὰ σὲ ποιὸν βαθμὸ ἀγαποῦσε τὴν πόλη του. Πιστεύω λοιπὸν ὅτι δὲν ὑπάρχει τίποτα ἀπ’ ὅσα εἴχαν, ποὺ νὰ μὴν ἐνισχύῃ αὐτὴν τὴν ἄποψη. Κοντολογὴς ὅλοι ξέρουμε καλὰ ὅτι ὁ Ἀγησίλαος σὲ ὁποιανδήποτε περίπτωση ἐπίστευε ὅτι θὰ ὠφεήση τὴν πατρίδα, δὲν ἐλογαρίαζε τοὺς κόπους, δὲν προσπαθοῦσε ν’ ἀποφύγῃ τοὺς κινδύνους, δὲν έλυπᾶτο τὰ χρήματα, δὲν εὕρισκε ὡς δικαιολογία τὴν σωματική του κατάσταση, οὔτε τὰ γεράματα, ἀλλὰ ἐπίστευε ὅτι αὐτὸ εἶναι τὸ καθῆκον τοῦ σωστοῦ βασιλέως, νὰ κάνῃ ὅσο περισσότερα καλὰ μπορεῖ σ’ αὐτοὺς ποὺ κυβερνᾶ. Συνέχεια →

Ὑπέρτατος Κύκλος

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Ἡ Ἀρχὴ στὸν Κύκλο

Ἦταν σὰν σύνθημα ποὺ κυριαρχοῦσε στὰ ἀρχαῖα χρόνια. Ἡ φράσις ἦταν συμβολική, ἀλλὰ καὶ κυριολεκτική. Ὅλα ἄρχιζαν στὸν κύκλο. Στὸν κύκλο (Οὐρανός), ἀπὸ τὸν κύκλο (Ἥλιος), μύησις στὸν κύκλο (δεξαμενή), ἀκόμα καὶ σήμερα βάπτισις στὸν κύκλο (κολυμπήθρα). Ἀρχὴ καὶ στὴν πραγματικὴ ζωὴ λοιπὸν στὸν κύκλο. ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ κύκλος ὁ «ΚΑΣΤΑΣ», μὲ ὅτι θὰ πῆ αὐτό. Κύκλοι παντοῦ. Στὴν Ἁμάρυνθο (1) στὴν Μαρώνεια (2) καὶ ὅπου ἀλλοῦ σκάψουν.

Συνέχεια →