Τέτοια ἀπελπισία πιὰ νὰ κάνουν προπαγάνδα πολιτικῆς ὀρθοβλακείας;
Κι ὁ ΣΚΑΙ στὸν ἀγώνα γιὰ τὴν «ἐπιμόρφωσίν» μας.
Τέτοια ἀπελπισία πιὰ νὰ κάνουν προπαγάνδα πολιτικῆς ὀρθοβλακείας;
Ἐπειδὴ οἱ ἐντόπιοι “προοδευτικοί” ἰθαγενεῖς δὲν φαίνεται νὰ γνωρίζουν πῶς προέκυψαν τὰ καθρεφτάκια καὶ χάντρες ποὺ τόσο πολὺ τοὺς ἀρέσουν, νὰ ποῦμε καὶ τὸ ἱστορικὸ πλαίσιο τοῦ συμφώνου συμβιώσεως. Πρὸς τὰ τέλη τοῦ 19ου αἰῶνος προέκυψε μία ἀνωμαλία σχετικὰ μὲ τὸν θεσμὸ τῶν κληρονομιῶν, ἐξ αἰτίας ἀλλοτρίων ἀντιλήψεων ποὺ παρείσφρησαν στὶς τότε κοινωνίες (κυρίως τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ καὶ σκανδιναυικοῦ κόσμου). Παρατηρήθη λοιπὸν τὸ γενικευμένο φαινόμενο τῶν ἐκβιασμῶν σὲ νέους ἀνθρώπους ποὺ ἔπρεπε νὰ παντρευτοῦν ὅποιους τοὺς ὑποδείκνυαν οἱ συγγενεῖς τους (συνήθως μὲ μόνον οἰκονομικὸ κριτήριο, μία καὶ τότε εἶχαν παρουσιασθεῖ φαινόμενα νεοπλουτισμοῦ στὸ πλαίσιο τῆς βιομηχανικῆς ἐπαναστάσεως) ἀντὶ αὐτῶν ποὺ ἐπέλεγαν οἱ ἴδιοι, μὲ τὴν ἀπ Συνέχεια
Οὐδέποτε εἶχα πρόβλημα μὲ τὶς ἐρωτικὲς προτιμήσεις τῶν γύρω μου…
Οὐδέποτε μὲ ἀπησχόλησε τὸ πῶς, ποῦ, γιατὶ κάποιος ἀπολαμβάνει τὸ ὅ,τι δήποτε…
Μόνον μὲ ἕνα ζήτημα εἶχα πάντα θέμα…
Ἀρνοῦμαι νὰ μοῦ ἐπιβάλουν ὀπτικὲς ἄλλων. Συνέχεια
Ἡ ἐμφάνιση τοῦ νέου μισογυνισμοῦ καὶ ἡ ἐπίθεση στὴν παρουσία καὶ ἱερὸ ρόλο τῆς μητέρας.
Λέμε ὄχι στὸν μισογυνισμό, ἡ μητρότητα δὲν εἶναι «δικαίωμα» εἶναι ἱερὴ καὶ άπαράβατη καὶ οὐδεῖς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ στερῇ ἀπὸ ἕνα παιδάκι τὴν παρουσία μητέρας στὴν ζωή του. Συνέχεια
Το διαβάσαμε και αυτόοο…!!! στο δημοσίευμα του αντιβάρου.
Πάμε να τα ξαναπάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Πόσα είναι τα φύλα; Δύο. Το άρρεν και το θήλυ.
Προσπαθούν να μας περάσουν ως φύλο και το ουδέτερον.
Ουδέτερον σημαίνει αυτό που δεν έχει ου δε έν έτερον, ούτε το ένα ούτε το άλλο, κανένα από τα δύο.
Άρα τα φύλα είναι δύο.
Το ουδέτερον «φύλον» είναι αυτό που δεν είναι ούτε αρσενικόν ούτε θηλυκόν.
Συνεπώς δεν μπορούν να Συνέχεια
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν, καὶ γιὰ μεγάλο χρονικὸ διάστημα, συναναστρεφόμουν μὲ ἰατρούς, διαφόρων εἰδικοτήτων. Δύο ἀπὸ αὐτούς, μία γυναίκα κι ἕνας ἄντρας, μου παρουσίασαν πολλὲς ἔρευνες, μελέτες, ἀποδείξεις γιὰ τὸ ὅ,τι ἡ θεραπεία τῆς ὁμοφυλολοφιλίας ὑφίσταται ἀλλὰ ἡ παγκόσμιος ἰατρικὴ κοινότης ἀρνεῖται καὶ νὰ τὴν ἐφαρμόσῃ ἀλλὰ πολὺ περισσότερο νὰ τὴν διδάξῃ στὰ πανεπιστημιακὰ ἱδρύματα.
Τὴν ἰδίαν περίοδο ὁμοιοπαθητικὸς ἰατρός, ὁ ὁποῖος ἔχει ἀφήσῃ τὴν κλασσική-χημικὴ ἰατρικὴ κατὰ πολὺ πίσω του, μοῦ ἐπέτρεψε νὰ μελετήσω κάποια ἰατρικὰ ἱστορικά, ἀσθενῶν του, δίχως νὰ μοῦ παρουσιάσῃ φυσικὰ τὰ στοιχεῖα τους, καὶ στὰ ὁποῖα διαφαινόταν ἡ θεραπεία τῆς ὁμοφυλοφιλίας, πάντα μὲ τὴν συναίνεσι τοῦ ἀσθενοῦς. Διότι γιὰ κάθε σοβαρὸ ἰατρό, σοβαρὸ λέμε, ἡ ὁμοφυλοφιλία παραμένει ἀσθένεια κι ὄχι «μεγάλο τῆς φύσεως θαῦμα». Οὐσιαστικῶς οἱ ἰατροὶ γνωρίζουν πὼς πρόκειται γιὰ ἀσθένεια ἀλλὰ ἔχουν ἀποφασίσῃ νὰ συνεργήσουν στὸ μέγιστον ἔγκλημα βιασμοῦ τῶν κοινωνιῶν μας. Συνέχεια