Ὡς ἔχουμε πολλάκις δηλώση (καὶ ἀποδείξη), κατ’ ἐμᾶς, ἡ πληροφορία δὲν δύναται νὰ εἶναι χρήσιμος ἢ ἄχρηστος, ἀπὸ μόνη της, ὅσην ἀλήθεια κι ἐὰν ἐμπεριέχῃ. Ἡ πληροφορία γίνεται χρήσιμος ἢ περιττὴ ἀναλόγως μόνον τῆς ἐρμηνείας της. Ἡ ἐρμηνεία ὅμως προέρχεται ἀπὸ τὸ σύστημα πεποιθήσεώς μας καὶ ἐπ’ αὐτοῦ δυνάμεθα νὰ παρέμβουμε οὐσιαστικῶς. Ἐπὶ πλέον εἶναι κοινῶς διεπιστωμένο πὼς ἐμεῖς, οἱ πολλοί, ἀδυνατοῦμε νὰ ἔχουμε εἰκόνα ὁλοκληρωμένη γιὰ τὰ γεγονότα, ἐφ΄ ὅσον κάθε εἰδους πληροφορία ποὺ φθάνει σὲ ἐμᾶς εἶναι ἀπὸ πετσοκομμένη ἔως διαστρεβλωμένη καὶ ἀλλοιωμένη.
Συνεπῶς τὸ πρόβλημά μας, ὡς ἀτόμων καί, τελικῶς, ὡς κοινωνιῶν, εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ἀντιλαμβανόμεθα τὴν ὁποιανδήποτε πληροφορία. Συνέχεια →

Ἀρνούμεθα νὰ ἀποφασίσουμε καὶ κατ’ ἐπέκτασιν νὰ δράσουμε ὅπως μᾶς πρέπει γιὰ νὰ ἐξέλθουμε τῶν τελμάτων μας. Τὸ νὰ δροῦν καὶ νὰ ἀντιδροῦν ἐλάχιστοι δὲν συνιστᾶ κοινωνικὸ φαινόμενον ἀναγκαῖο καὶ ἱκανὸ γιὰ νὰ ἀλλάξουν τὰ γενικότερα δεδομένα, παρὰ μόνον μορφὴ ἐξαιρέσεως, ποὺ ἐπιβεβαιώνει κανόνες. Καί, οἱ κανόνες, τελικῶς σήμερα δηλώνουν πὼς ἡ στασιμότης, τὸ βόλεμα καὶ ἡ ἀναβλητικότης χαρακτηρίζουν τὴν κοινωνία μας. Συνέχεια →

Κάθε ἡμέρα δεχόμαστε ἕνα σωρὸ προσκλητήρια ποὺ μᾶς κάνουν νὰ ἀπομακρυνόμαστε ἀπὸ τὸν ἀληθινὸ ἑαυτό μας καὶ  μᾶς κρατοῦν σὲ ἐγρήγορση.
Ὁ κάθε ἔνας ἄνθρωπος βγαίνει ἀπὸ τὸ σπίτι του ἐξοπλισμένος μὲ ἕνα σωρὸ τεχνολογικὰ θαύματα, I pod, i pad, smart phone, laptop ἀπὸ φόβο μήπως καὶ μείνει ἔστω καὶ ἔνα λεπτὸ μόνος μὲ τὸν ἑαυτό του.
Ὅλα αὐτὰ τὰ gadgets εἶναι οἱ σύγχρονες Σειρῆνες ποὺ μᾶς ἀποσποῦν ἀπὸ τὸν προορισμό μας. Συνέχεια →

Τὸ νὰ τὰ καταφέρουμε!!!
Ὅσα συμβαίνουν στὴν χώρα μας, στὶς ζωές μας, στὸν πλανήτη, ἀλλὰ κι ὅλα αὐτὰ ποὺ θὰ συμβοῦν, εἶναι τοὐλάχιστον, γιὰ τὰ δικά μας δεδομένα, τὰ εἰρηνικά, ἀδιανόητα. Συνέχεια →

Κάθε εἴδους κίνδυνος μᾶς ἀπειλεῖ καὶ ὁ φόβος πλέον ἔχει γίνη καθημερινότης μας. Ὄμως, αὐτὸ ποὺ ἀδυνατοῦμε, πρὸς ὥρας, νὰ συνειδητοποιήσουμε εἶναι πὼς αὐτὴ ἡ διαδικασία ἀπὸ μόνη της εἶναι «σχολεῖο», διότι, ἐπὶ τέλους, πρέπει νὰ ἀφήσουμε ὁριστικῶς πίσω μας τὴν μαλθακότητα. Γιὰ νὰ ἀφήσουμε ὅμως τὴν μαλθακότητα πρέπει νὰ «ἐκπαιδευθοῦμε» τόσο, ὅσο νὰ ἀντέχουμε ἀφ’ ἑνὸς τὸν πόνο, ἀλλὰ κι ἀφ΄ ἐτέρου νὰ «διδαχθοῦμε» πὼς ἡ Ἐλευθερία δὲν χαρίζεται. Κερδίζεται μὲ μάχες…
Ὅστις θὰ ἀποφασίση νὰ παραμείνῃ προσκυνημένος ἔχασε, πρὸ τῆς ἐνάρξεως τῶν μαχῶν. Ὅστις θὰ ἀποφασίση νὰ πολεμήσῃ ἔχει πολλὲς πιθανόητες ἐπιβιώσεως.
Συνέχεια →

Αὐτὸ ποὺ σοβαρῶς κινδυνεύει εἶναι ὅλα αὐτὰ ποὺ πιστεύαμε γιὰ …ἄνθρωπο μά, κυρίως, ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἐντός τους νοιώθαμε ἀσφαλείς. 

Συνέχεια →