Στὸ «ῥάφι» τὸ ἀντιῤῥατσιστικό.

Νὰ κι ἕνα καλὸ νέο:

Οριστικό: Στο «ράφι» το «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο – Δεν πάει στην Ολομέλεια

Στο «ράφι» μπαίνει το λεγόμενο «αντιρατσιστικό» νομοσχέδιο το οποίο προετοίμαζε η κυβέρνηση ύστερα από την άρνηση του ΠΑΣΟΚ να συμπεριληφθούν σε αυτό  ως ποινικά διωκόμενες οι αρνήσεις των Γενοκτονιών Ελλήνων (Μικρά Ασίας και Ποντίων) και Αρμενίων. . Συνέχεια

Ὁ ὕμνος τῆς γενοκτονίας ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανούς.

Σχετικὰ πρόσφατα ὁ Obama προσπάθησε νὰ «γλείψῃ»  τοὺς Τούρκους πλέκοντας τὸ ἐγκώμιο τοῦ Τουρκικοῦ λαοῦ, που ἀντιστάθηκε ἡρωικὰ στὴν προσπάθεια ἀναστηλώσεως μιᾶς ἀρχαίας αὐτοκρατορίας (!) ὑπονοῶντας … τὴν Μικρασιατικὴ Ἐκστρατεία! 

Μία ἐκστρατεία ποὺ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ διέταξαν στοὺς ἠγέτες-μαριονέτες τῆς Ἑλλάδος τότε μὲ στόχο τὰ πετρέλαια τῆς Μέσης Ἀνατολῆς πάντα.

Στὸ ἄκουσμα αὐτῆς τῆς συκοφαντίας … οἱ Ἕλληνες πολιτικοὶ … ἔκαναν τὶς ΠΑΠΙΕΣ.
Καμμία ἀντίδρασις, κανένα διάβημα. Συνέχεια

Οἱ σταλινικὲς διώξεις.

Μια από τις πλέον άγνωστες σελίδες της νεότερης ελληνικής ιστορίας, αποτελούν οι διώξεις κατά των Ελλήνων της Σοβιετικής Ένωσης που ξεκινούν το 1937 και τερματίζονται το 1949, με τη μαζική και βίαιη μεταφορά της πλειονότητας των ελληνικών πληθυσμών του Καυκάσου στην Κεντρική Ασία.

    Οι πολυάνθρωπες ελληνικές κοινότητες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, υπήρξαν καρπός της πανάρχαιας ελληνικής παρουσίας στον παρευξείνιο χώρο και της έντονης ρωσοτουρκικής αντιπαράθεσης, που καθόρισε και την τελική μορφή της περιοχής αυτής. Η οριστική διαμόρφωση της φυσιογνωμίας των ελληνικών κοινοτήτων συμπίπτει με τη Μικρασιατική Καταστροφή, όταν χιλιάδες πρόσφυγες από το Μικρασιατικό Πόντο κατακλύζουν τις ρωσικές περιοχές. Η άρνηση των κυβερνήσεων της Ελλάδας μετά το 1928, να επιτρέψουν την κάθοδο των προσφύγων αυτών -κάτι που ήταν επιβεβλημένο, εφόσον οι πρόσφυγες αυτοί καλύπτονταν από τη Συνθήκη της Λωζάννης- οδήγησε στον εγκλωβισμό τους στη σοβιετική επικράτεια.[3] Συνέχεια

Ἡ «Ἑλληνική Ἐπιχείρησις» τοῦ στάλιν (1937-1949)

πατῆστε στὴν εἰκόνα γιὰ νὰ διαβάσετε

Σᾶς παραθέτω τὸ σχόλιον ποὺ ἔκανα στὴν σελίδα τοῦ Βλάσση Ἀγτζίδη, ἐδῶ:

Κάθε φορὰ ποὺ διαβάζω (ξαναδιαβάζω γιὰ τὴν ἀκρίβεια, διότι τὰ τελευταῖα χρόνια πλέον ἀσχολοῦμαι μόνον μὲ αὐτά) τμήματα ἱστορίας ποὺ ἀφοροῦν σὲ γενοκτονίες, ὄχι μόνον τῆς φυλῆς μας, αἰσθάνομαι σὰν νὰ εἶμαι ὁ κάθε γενοκτονημένος, ὁ κάθε βιασμένος, ὁ κάθε διωχθής… Αἰσθάνομαι σὰν νὰ εἶμαι ἕνας ἀπὸ ὅλους αὐτοὺς ποὺ χάθηκαν καὶ δὲν θὰ μάθουμε ποτὲ τὸ ποιοὶ ἦσαν, τὸ ἐὰν ἦσαν καλοὶ ἤ κακοὶ καὶ τὸ ἐὰν τοὺς ἐπέτρεπαν νὰ ζήσουν, τὸ ποῦ καὶ πῶς θὰ κατέληγαν. Συνέχεια

Ἔκθεση τὰ ὄπλα πού… ἔσφαζαν τοὺς Χριστιανοὺς

Γράφει ὁ Νίκος Χειλαδάκης,
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
Καὶ ὅμως ἔγινε καὶ αὐτὸ στὴν Τουρκία. Μεγάλη δημόσια ἔκθεση στὴν ὁποία ἐκθέτουν κάθε λογὴς ὄπλα μὲ τὰ ὁποία οἱ Ὀθωμανοὶ ἔσφαζαν στὴν ἱστορική του πορεία τοὺς χριστιανούς, πραγματοποιεῖται αὐτὲς τὶς ἡμέρες στὴν περιοχὴ τοῦ Beykoz, στὴν ἀσιατικὴ ἀκτὴ τῆς Κωνσταντινούπολης. Τὴν ἔκθεση αὐτή, ὅπως ἀναφέρει καὶ ἡ φιλοκυβερνητικὴ τουρκικὴ ἐφημερίδα, Yeni Safak, τὴν ὀργανώνει ὁ δῆμος τοῦ Συνέχεια

Οἱ τραγικοὶ Ἑλληνόφωνοι μουσουλμάνοι τοῦ Πόντου.

Μια ιδιαίτερα τραγική κατηγορία κατοίκων, που διαβιούν ακόμη σήμερα στον Πόντο, είναι οι ελληνόφωνοι μουσουλμάνοι των περιοχών Tόνυας, Όφεως, Σουρμένων και Mατσούκας, οι οποίοι αλλαξοπίστησαν βίαια το 17ο και 18ο αιώνα, αλλά στην πλειοψηφία τους δεν ξέχασαν την καταγωγή τους.

Του Κωνσταντίνου Φωτιάδη, Καθηγητή Ιστορίας του Νέου Ελληνισμού στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας, Προέδρου του Κέντρου Ποντιακών Μελετών Συνέχεια