Ὅταν διάβασα τὸ παρακάτω θυμήθηκα τὴν ἔρευνα τῶν Ῥῶσσων γιὰ τὸ DNA καὶ γιὰ τὴν ἐπιῤῥοὴ τοῦ ἤχου, τοῦ φωτὸς καὶ τῶν κυμάτων ἐπάνω του. Οὔτε λίγο οὔτε πολύ, αὐτὸ ποὺ μᾶς ἀποκαλύπτουν οἱ ἔρευνες τῶν Ῥῶσσων ἐπιστημόνων εἶναι πὼς ναί, ὁ ἦχος, δῆλα δὴ ἡ γλῶσσα, εἶναι ὁ κατ’ ἐξοχὴν κύριος διαμορφωτὴς τοῦ DNA. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: γλωσσικὲς μελέτες
Τὸ «ἀρχίδιον» δὲν σημαίνει ἄρχων ἀλλὰ ἀρχή!!!
Ἐδιάβαζα στὸ Ὀλυμπία τὴν παρακάτω ἀνάρτησι (ἡ ὁποία εὔχομαι νὰ ἔγινε πρὸς χάριν ἀστεϊσμοῦ καὶ μόνον!!!)
“Αρχίδιον”: Μια ακόμα αδιάσειστη γλωσσική απόδειξη, ότι είμαστε “πανάξιοι” απόγονοι τ ων αρχαίων Ελλήνων.
Γράφει ο Γιώργος Δ.
Ἡ Ἑλληνικὴ καταγωγὴ τῆς γιόγκα;
Τὸ παρακάτω κείμενον ἔλαβα ὡς μήνυμα ἀπὸ τὸν Κώστα Σκανδάλη, συντάκτη του.
Ὁμολογῶ πὼς μὲ προβλημάτισε πάρα πολύ μὲ τὶς πληροφορίες ποὺ δίδει. Ἡ λέξις ζυγός δὲν ἐγνώριζα τὴν λεκτικὴ θέσι ποὺ κατεῖχε σὲ ὅλες αὐτὲς τὶς γλῶσσες καὶ μὲ ξάφνιασε (εὐχάριστα) ἡ ἀνάλυσις ποὺ ἀκολουθεῖ.
Πρὸ μερικῶν ἐτῶν εἶχα κάποιαν ἐπαφὴ μὲ τὴν γιόγκα καὶ κάποιες ἀνατολίζουσες φιλοσοφίες. Κάτι μέσα μου μοῦ ἔλεγε πὼς ἡ ἀλήθεια πρέπει νὰ ἀναζητηθῇ στὸ «πάντρεμα» τῶν δυτικῶν καὶ ἀνατολικῶν θεωρήσεων. Διότι ὁ πλανήτης ἔχει περάσει ἀπὸ τόσα «κύματα» ποὺ τελικῶς ἡ γνώσις κατέληξε νὰ διασπαρῇ στὰ «τέσσερα σημεῖα τοῦ ὀρίζοντος».
Τό γράμμα «ν» καί ἡ κατάργησίς του
Κάθε γράμμα του Ελληνικού Αλφαβήτου εκπέμπει ήχο και εικόνα. Κάθε λέξη τέθηκε από τους «Ονοματοθέτες», νομοθέτες θα τους λέγαμεσήμερα, με ακρίβεια και όχι τυχαία και έχει άμεση σχέση Αιτίας και Αιτιατού, μεταξύ Σημαίνοντος και Σημαινομένου. Εάν πάμε δε στις Επιστήμες, τα παραδείγματα είναι ατελείωτα και άκρως διαφωτιστικά, αλλά και διδακτικά για τις επόμενες γενεές.
Το “Ν” συντονίζει τον εγκέφαλο.
Σχετικά πρόσφατα (1996), στο Ιατρικό Περιοδικό MEDIZIN-JURNAL στην Γερμανία, δημοσιεύτηκε μία Συνέχεια
Μακεδονία «μνήμης χάριν»
‘ΑΠΟΛΛΟΔΩΡΟΣ
ΑΝΤΙ[. . .]ΟΥ
ΧΑΙΡΕ’
Ένα ξεχωριστό κομμάτι της ιστορίας της Κρηστωνίας και γενικότερα της Αρχαίας Κεντρικής Μακεδονίας αποτελούν οι αρχαίες εγχάρακτες επιτάφιες πλάκες.
Τις επιγραφές αυτές τις συναντούμε Συνέχεια
Ἐς αὔριον τά σπουδαῖα
Πολλοί ἀπό μᾶς τήν χρησιμοποιοῦν ἀλλά λίγοι ξέρουν τί σημαίνει καί πότε ἀκριβῶς χρησιμοποιοῦμε αὐτήν τήν πρότασι.
«Ἐς αὔριον τά σπουδαῖα»….
.
Είπε ο Αρχίας, ένας από τους τρεις ολιγαρχικούς ηγέτες της Θήβας, ένα βράδυ του Δεκεμβρίου εν έτει 379 π.Χ. Η ειπωθείσα φράση ως περιστατικό αναφέρεται πρώτη φορά στο έργο του Πλουτάρχου Βίοι Παράλληλοι, στο 10Ο κεφάλαιο στο οποίο ο ιστορικός παρουσιάζει σε αντιδιαστολή τους βίους, τις προσωπικότητες του Έλληνα Πελοπίδα και του Ρωμαίου Μάρκελλου.Ποιος ακριβώς όμως ήταν ο Αρχίας και σε ποιον ή τι αναφερόταν δηλώνοντας απερίφραστα την απροθυμία του εκείνο το βράδυ να ασχοληθεί με κάτι και επιλέγοντας να αναβάλλει μια ααπροσδόκητη, εκτός προγράμματος υποχρέωσή του για την αυριανή ημέρα;Καλύτερα να ξεκινήσουμε από μία γρήγορη αναδρομή στην ιστορική πορεία της Θήβας, μιας από τις Συνέχεια