Γιατί «κολλᾷ» τό βλέμμα μας σέ αὐτόν;
Γιατί ἀδυνατοῦμε νά δοῦμε πίσω ἀπό τά σύννεφα τόν Ἥλιο πού φωτίζει τά πάντα μέ στοργή καί ὁρμή;
Τὸν Ἥλιο μας… Τὴν πηγὴ τῆς ζωῆς μας…

Συνέχεια →

Στὴν χαρὰ καὶ στὴν λύπη!
Στὴν τύχη καὶ στὴν ἀτυχία…
Στὰ καλὰ καὶ στὰ ἄσχημα…
Γέλα…
Γέλα πολύ… Ἡ ζωὴ εἶναι παιχνίδι καὶ τὴν ἀντιλαμβάνονται μόνον αὐτοὶ ποὺ …παίζουν σωστά!!! Συνέχεια →

Σήμερα ξημέρωσε μία ἡμέρα θολή. Πολὺ θολή.
Γύρω στὶς 8:30, φίλος, κατέβαινε κεντρικὸ δρόμο τῆς πόλεῶς μας καὶ εἶδε αὐτὴν τὴν εἰκόνα:

Δὲν ἦταν σούρουπο… Πρωΐ πρωΐ λέει…
Κατὰ τοὺς ἐπιστήμονες ὀφείλεται, ὡς φαινόμενον, στὶς ἐξατμίσεις λόγῳ ὑψηλῶν θερμοκρασιῶν, σὲ συνδυασμὸ μὲ τὶς χαμηλὲς θερμοκρασίες τῶν θαλασσίων ὑδάτων.

Ἐμέναν πάλι μοῦ φαίνεται πὼς ἀπεικονίζει τὴν δική μας αἰισθηματικὴ καὶ νοητικὴ κατάστασιν…
Ἕνα ἀνακάτεμα «ὑλικῶν», ὀνείρων, φόβων, σκέψεων, ἐπιθυμιῶν καὶ παθῶν τὰ μυαλά μας καὶ τὸ σῶμα μας… Συνέχεια →

Ἠλιόλουστη Ἑλλάδα…
…ὁ Παράδεισος…
…ζηλευτὴ ὀμορφιὰ παντοῦ!!!!! Συνέχεια →

Δὲς τὸν Ἥλιο ποὺ κρύβεται πίσω τους…
Μὴ βλέπεις τὴν συννεφιά, δὲς τὸ Φῶς ποὺ ἔρχεται…
Μὴ βλέπεις τὶς σκιές, δὲς τὰ πρόσωπα καὶ τὶς εἰκόνες στὶς πραγματικές τους διαστάσεις… Ὄχι στὶς πρόσκαιρες…

Τὰ νέφη πάντα εἶναι περαστικά…
Τὸ Φῶς εἶναι ἰσχυρότερον κι ἀνίκανα τὰ πάντα νὰ μᾶς τὸ ἀποκρύψουν γιὰ πολύ…
Κάθε τὶ ποὺ μπαίνει ἀνάμεσα σὲ ἐμᾶς καὶ τὸ Φῶς εἶναι καταδικασμένο σὲ Θάνατο…
Ἡ πορεία μας εἶναι μία… Καθαρή… Ξεκάθαρη… Συνέχεια →