«Χάνι μὲ λέγαν τῆς Γραβιᾶς
γιὰ χάν’ μ’ εἶχαν κτίσῃ
μὰ ὁ γιὸς τοῦ Ἀνδρούτσου
μ’ ἔκανε τῆς δόξας ῥημοκκλήσι»
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὸ ἡμερολόγιον
Τὴν θέλω ἐγὼ τὴν προτομὴ βρὲ Ἄτιμοι!!!
Τά μάθατε τά νέα χαΐρια τους;
Ἡ προτομὴ τοῦ ἥρωος Πατατούκου (ἤ Ἰωάννου Δημουλίτσα) ἔχῃ λάβῃ τὴν ἄγουσα πρὸς τὴν χωματερή!!!
Γιὰ τὴν πόλι τῆς Πάργας εἶναι ἀχρείαστη!!! Ἄχρηστη!!! Ἔχουν ἄλλα, σημαντικότερα νὰ θαυμάσουν, νὰ τιμήσουν καὶ νὰ μελετήσουν!!! Οἱ Πατατοῦκοι περισσεύουν!!!
Ἀντιλαμβάνομαι λοιπὸν πὼς δὲν ἔχουν χῶρο. Δὲν ἔχουν διάθεσι νὰ ἀσχοληθοῦν μὲ τὴν προβολὴ τῆς προτομῆς!!! Δὲν ἔχουν βρὲ ἀδελφὲ χρόνο νὰ ἀφιερώσουν γιὰ νὰ βροῦν ἕναν τόπο νὰ τὴν τοποθετήσουν. Οὔτε χρῆμα ἔχουν. Οὔτε Ἀνάγκη. Οὔτε τέλος πάντων κάποιαν πρόθεσι νὰ διατηρήσουν τὰ προσχήματα.
Ἔ λοιπὸν τὴν θέλω ἐγὼ τὴν προτομή!
Συνέχεια
Ἡ «ἐφιαλτικὴ» ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντες Ἀντιμετώπισις τῶν Ἀγωνιστῶν τοῦ 1821
Οι Βαυαροί, (Γερμανοί) που ήρθαν με τον Όθωνα και κυβέρνησαν την Ελλάδα απολυταρχικά επί τριάντα ολόκληρα χρόνια (1833-1862), θα περιφρονήσουν και θα αγνοήσουν και τους φτωχούς λαϊκούς αγωνιστές του ’21, που είχαν ποτίσει με ποταμούς αιμάτων το δέντρο της λευτεριάς και που τώρα ζητούσαν αποκατάσταση.
Συνέχεια
Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου!!!
Ἤ ὀρθότερα, ζήτω ἡ Ἑλλὰς καὶ ἡ ἀφετηρία τῆς παλιγγενεσίας μας ποὺ ξεκίνησε πρὸ 192 ἐτῶν ἀλλὰ ἀκόμη συμβαίνει!
Ζήτω ἡ 25η Μαρτίου κάθε ἔτους, διότι τότε ξεκίνησαν κάποιοι ξυπόλητοι, ἀμόρφωτοι, ξεβράκωτοι καὶ πέταξαν τὸ πρῶτο καὶ πλέον βίαιον εἶδος μογγόλων.
Τὰ στίφη ὅμως οὐδέποτε ἔφυγαν. Διεδέχοντο πάντα τὸ ἕνα τὸ ἄλλο.
Συνέχεια
Τώρα ποὺ θὰ γυρίσῃ, θὰ τοὺς γ@μήσῃ…
Τὸ εἶπε, διὰ χειρὸς Καλογεροπούλου καὶ διὰ στόματος Παπακωνσταντίνου.
Τὸ εἶπε καὶ λίγες στιγμὲς πρὶν φύγει…
Ἀλλὰ κι ἔτσι νὰ μὴν τὸ ἔλεγε, τώρα ποὺ ξεκίνησε, διότι ξεκίνησε, κι ἔρχεται, καὶ στέλνει μηνύματα σὲ παλληκάρια καὶ κοπελιές, θὰ μᾶς τὰ πῇ ὁ ἴδιος…
Συνέχεια
23 Μαρτίου 1821, ἡ ἀπελευθέρωσις τῆς Καλαμάτας.
Ὁ Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης δὲν ἤθελε νὰ λάβῃ μέρος στὴν ἐπανάστασι, διότι οἱ ἐγγυήσεις δὲν ἦσαν καὶ τόσο σαφεῖς. Ὁ Κολοκοτρώνης ὅμως, ποὺ ἀπὸ τὶς 6 Ἰανουαρίου 1821, εἶχε ἐπιστρέψει στὴν Πελοπόννησο, εἶχε ξεκινήσει ἤδη, μαζὺ μὲ ἄλλους ὁπλαρχηγούς.
Μὲ ἕνα θαυμάσιο τέχνασμα, ποὺ μᾶς περιγράφει ὁ Φωτιάδης, μαθαίνουμε τὸ πῶς κατάφερε νὰ «πείσῃ» τὸν Συνέχεια