Τὸ ἀρχαῖον Ἑλληνικὸν πνεῦμα, ἦτο κατὰ τὴν φύσιν, καὶ τὴν οὐσίαν αὐτοῦ, κυριολεκτικῶς καλλιτεχνικόν. Διὰ τὴν παραγωγὴν δὲ τοῦ καλλιτεχνήματος αὐτοῦ, ἐκτὸς τοῦ Δημιουργοῦ ἀναγκαῖως συντρέχουσι δύο τινὰ, πρῶτον ἡ Ἰδέα καθ᾿ ἧς γίνεται τὸ ἔργον, καὶ δεύτερον ἡ Ὑλη, ἥτις δέχεται καὶ ἐμφανίζει τὴν Ἰδέαν αἰσθητῶς. Οὕτω καὶ ὅλος ὁ αἰσθητὸς κόσμος εἶναι κατὰ τὸν Πλάτωνα καλλιτέχνημα, τὸ ὁποῖον ἔπλασεν ὁ θεῖος Δημιουργὸς (τὸ ὄν) κατὰ τὰς ἰδέας, κατὰ τὰ ἐν αὐτῷ θεία, αὐτοτελῆ καὶ αἰώνια νοήματα. Ἕκαστον ὄν ἐν τῇ φύσει εἶναι ἐμφάνισις καὶ πραγμάτωσις αἰσθητὴ μίας ἰδέας, ἑνὸς ὄντος νοητοῦ. Καὶ ἡ μὲν ἰδέα εἶναι τὸ πραγματικὸν (ὄντως) ὄν, αἰώνιον (ἀεὶ ὄν), ἀμετάβλητον, ἀκίνητον, τὸ αὐτὸ πρὸς ἑαυτὸ (κατὰ τὰ αύτὰ ὄν) καὶ διὰ τῆς νοήσεως μόνης ἀντιληπτὸν (νοητόν). Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορικὲς μελέτες
Φαντασθῆτε…
(π.χ.)
Νὰ μὴν εἶχε ξεκοιλιασθεῖ ὁ Κερκυραῖος κόμης στ᾿ Ἀνάπλι.
Νὰ μὴν εἶχον ἐξωσθεῖ οἱ Βαυαροὶ καὶ ἄλλοι «ξενόφερτοι» κλασσικισταί.
Νὰ μὴν εἶχον κυβερνήσει τὴν χώραν οἱ ἐλεεινοὶ ETHNARCHIS I & ETHNARCHIS II.
Νὰ εἶχε πετύχει τὸ ἀντιπραξικόπημα τῆς 13ης Δεκεμβρίου 1967.
Ὁ ETHNARCHIS IΙ, νὰ μὴν εἶχε ποτὲ καλέσει ἀπ᾿ τὰς ΗΠΑ τὸν Ὑπέρτατον Ἐθνικὸν Κανάγιαν. Συνέχεια
Βραχὺν χρόνον ἐναπορήσας ἔφη ποιήσειν πᾶν τὸ παρακαλούμενον ὑπὸ Ῥωμαίων.
Εἶναι ὑποχρέωσις παντὸς σοβαροῦ ἔθνους διὰ τοῦ κράτους του, νὰ ὑπερασπίζεται παντὶ τρόπῳ τοὺς ἐκτὸς τῶν ὁρίων του ὁμογενεῖς, ὅταν αὐτοὶ στοχοποιοῦνται, ἢ κακοποιοῦνται, εἴτε ὑπὸ τῶν νομίμων ἐκεῖ κυβερνήσεων, εἴτε ὑπὸ πραξικοπηματικῶν.
Εἰς τὰ Σοβαρὰ κράτη, ἡ φράσις «παντὶ τρόπῳ» περιλαμβάνει ΚΑΙ τὴν πυρίτιδα. Συνέχεια
Ἡ Ἀθηνᾶ τῶν Ἑλλήνων.
Καθ᾿ ὅλην τὴν διακόσμησιν καὶ τάξιν πρώτους ὑμᾶς διεκόσμησεν ἡ Θεὰ καὶ κατώκισεν τὴν πόλιν ὑμῶν, ἀφοῦ πρῶτον ἐξέλεξεν τὸν τόπον, εἰς τὸν ὁποῖον ἔχετε γεννηθῆ, καὶ ἐγνώρισεν καλῶς, ὅτι ἡ ἐν αὐτῶ ἐπικρατοῦσα εὐκρασία τῶν ἐποχῶν θὰ παράγῃ ἄνδρας νοημονεστάτους. Ἡ θεὰ λοιπόν, ἐπειδὴ καὶ φιλοπόλεμος εἶναι καὶ φιλόσοφος, ἀφοῦ ἐξέλεξεν τὸν τόπον, ὅστις ἔμελλε νὰ παράγῃ ἄνδρας ὁμοιοτάτους μὲ αὐτήν, τοῦτον κατὰ πρῶτον κατώκισε. Καὶ ὑμεῖς ἐκατοικεῖτε αὐτὸν ἔχοντες νόμους τοιοῦτους καὶ ἀκόμη καλυτέρους καὶ ὑπερβαίνοντες εἰς Συνέχεια
Ἡ Ὑπόθεσις «Μπλὲ τσάντες».
Ἡ περίεργη ἐμμονὴ νὰ χαρακτηρίζεται «ναζιστική» ἡ συγκεκριμένη χειρονομία ποὺ συνήθως ἀποκαλεῖται saluto a la romana, ἐνῶ ἔχει χρησιμοποιηθεῖ ἀναρίθμητες φορὲς στὴν ἀνθρώπινη ἱστορία ἀπὸ πολλοὺς -καὶ ἐντελῶς διαφορετικούς- παράγοντες (π.χ. ἀποτελοῦσε τὸν ἐπίσημο χαιρετισμὸ πρὸς τὴν σημαία, στὶς ΗΠΑ), μὲ ξεπερνάει…
Μετὰ θυμήθηκα: Η ΥΠΟΘΕΣΙΣ ΜΕ ΤΙΣ Συνέχεια
Μερικὲς ἱστορικὲς ἀλήθειες γιὰ τὴν Σβάστικα.
σπάνιες φωτογραφίες ἀπὸ διάφορα ἔγγραφα τῶν Ῥώσσων, πρὶν ἀπαγορεύσουν τὴν χρήσιν τῆς σβάστικας
ΝΑΖΙΣΜΟΣ, ΕΣΣΔ ΚΑΙ ΣΒΑΣΤΙΚΑ
1. Ὅπως ὅλοι γνωρίζομε ἡ Σβάστικα εἶναι ἐπίσης τὸ πανάρχαιον ἔμβλημα τῆς Ῥωσσίας, προϊστορικὸ καὶ μεσαιωνικὸ (θυρεὸς τοῦ πρίγκιπος Ὀλέγκ, ὁ ὁποῖος κατέβαλε τὸ Βυζάντιον) καὶ τὸ μοναδικὸ διακοσμητικὸ τοῦ λαϊκοῦ πολιτισμοῦ της. Πουθενὰ δεν τιμᾶται τόσο ὄσο ἐκεῖ. Ὁ τσάρος Νικόλαος καὶ ἡ αὐτοκράτειρα τὴν εἶχον ὡς προσωπικόν των ἔμβλημα, ἡ δημοκρατία τοῦ 1917 τὴν ἔλαβε ὡς ἐθνόσημόν της, ὅπως καὶ οἱ Λευκοί, ἀλλὰ καὶ οἱ Μπολσεβίκοι τῆς Ἀνατολῆς, ἕως τὸ 1922 ὅτε, ἐγκαθιδρύθηκε ὁριστικὰ ἡ κομμουνιστικὴ κυβέρνησις καὶ ἐθεσμοθέτησε κάτι ἄγνωστον-πρωτοφανές: τὸ πεντάκτινο ἀστέρι (που τώρα Συνέχεια