Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τοκογλυφικὸν «δίκαιον»
(δικαστικές) Ἱστορίες γιὰ ἀγρίους….
Αγαπητοί, φίλοι του αυτονόητου,
Έμπλεξα με τα πίτουρα και πάνε να με φάνε οι κότες!!!!!
Η ιστορία μου ξεκινάει από το καλοκαίρι του 2006.Αρχές του Ιουνίου αποφάσισα να ασχοληθώ ενεργά με την πολιτική. Να προσφέρω στα κοινά. Έβαλα λοιπόν υποψηφιότητα για Νομάρχης Θεσσαλονίκης. Πίστευα ότι ο αγώνας γινόταν επί Συνέχεια
Ὁ Δένδιας κάτι θέλει νά πῇ;

Ὅταν μου ἔστειλε ὁ Γιῶργος τὸ κείμενόν του, καὶ τὸ διάβασα, ἀρχικῶς σκέφθηκα νὰ μὴν τὸ ἀναρτήσω.
Εἶχα λίγο πρὶν δεῖ τὴν συνέντευξιν τοῦ Κασιδιάρη στὸν ΣΚΑΙ καὶ τὸν Μπαλωμένο νὰ τὰ …μπαλώνει.
Ἄκουσα γιὰ ἀκόμη μίαν φορὰ τὸν μπουμποῦκο νὰ λέῃ τὰ δικά του, ὥς συνήθως νὰ μὴν ἀπαντᾷ σὲ καίρια ἐρωτήματα καὶ φυσικὰ νὰ πασχίζῃ νὰ κερδίσῃ τὶς ἐντυπώσεις …τσιρίζοντας!
Στό 23,6% ἡ ἀνεργία στήν χώρα μας
![]()
Ἔχουμε τά πρωτεῖα τώρα, τουλάχιστον στήν Εὐρώπη καί στίς ἡλικίες ἀπό 18 – 24 ἐτῶν. Καί εἰς ἀνώτερα.
Νά σημειωθῇ ὅτι σέ αὐτούς δέν συμπεριλαμβάνονται ὅλοι οἱ ἐλεύθεροι ἐπαγγελματίες πού φυτοζωοῦν ἤ πού ἔχουν βάλει λουκέτο στά μαγαζιά τους, τά δύο τελευταῖα χρόνια.
Δηλαδή; Αὐτοί πού δουλεύουν ἤ ὑποαπασχολοῦνται – μέ μισθούς πείνας, οἱ περισσότεροι – ταΐζουν καί τούς ὑπολοίπους πού «κάθονται». Ἄς τό ἔχουν ὑπ΄ ὄψιν τους οἱ ἀπατεῶνες πού μᾶς «κυβερνοῦν».
Δεῖτε ἀναλυτικά τά ποσοστά τῶν ἀνέργων σέ διάφορες ἡλικίες καί στά δύο φύλα. Συνέχεια
Πῶς ζῶ δίχως ..ῥεῦμα!
Πῶς ζῶ; Ζῶ ἢ δὲν ζῶ; Καὶ γιὰ πόσον καιρό;
Νὰ κόψω τὸ ῥεῦμα ἀλλὰ νὰ ἔχω φροντίσει ὡςτε νὰ μπορῶ νὰ τὸ ἀντιμετωπίσω. Διότι, κακὰ τὰ ψέμματα. Εἶδος πρώτης ἀνάγκης δὲν κόβεται εὔκολα…
Τίθενται λοιπὸν ζητήματα σοβαρά…
Πῶς θὰ ζήσουμε, ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ ἔχουμε ἕναν γεμᾶτο καταψύκτη;
Πῶς θὰ δοῦμε τηλεόρασι, ποὺ ἔχουμε μάθει νὰ χαζεύουμε μὲ τὶς ὧρες;
Ἔξω οἱ ἄνεργοι ἀπό τήν χώρα. Νά ζήσουμε μέ τούς λαθρομετανάστες.
Μέ τά σημερινά δεδομένα ἐκεῖ πάει τό πρᾶγμα. Ὅσοι προτιμήσουν, μέ τήν θέλησί τους ἤ ὄχι, νά μείνουν στό Ἑλλαδιστάν, θά εὑρίσκονται στό ἔλεος τῆς «ἀριστερῆς» ὑποκουλτούρας καί τοῦ «προοδευτικοῦ» ῥατσισμοῦ. Τό μέλλον; Ζοφερόν!
Ζούμε σε μια «αριστερή» χώρα, της κακιάς ώρας, όπου το υπουργείο Οικονομίας έχει κορβανά μόνο για τους κομματικούς στρατούς-ψηφοφόρων κυνηγώντας ό,τι λέγεται ιδιωτική πρωτοβουλία, το υπουργείο Ανάπτυξης τρέμει να κάνει ανάπτυξη με ιδιώτες, το υπουργείο Περιβάλλοντος ανταγωνίζεται τους Συνέχεια


