Πόσα πτώματα θά βάλουν στίς σακκοῦλες Δένδια;

Ποιές σακκοῦλε; Αὐτὲς ποὺ διαβάζουμε πὼς παρέλαβαν στὴν ΓΑΔΑ. Ἤ δέν τίς παρέλαβαν Δένδια; Κι ἐάν ὄχι, τότε ποιό εἶναι τό θέμα πού ἔχει ἀνακύψει; Καί γιατί τό συζητᾶμε;
Γιατί δέν τό διαψεύδουν ἄμεσα οἱ ὑπεύθυνοι; Ἤ μήπως δέν θέλουν; 

Τὴν παρακάτω πληροφορία τὴν διάβασα καὶ δὲν ἀναστατώθηκα διόλου!
Εἶναι κάτι ποὺ περιμένουμε ἐδῶ καὶ καιρό.
Συνέχεια

Βρὲ βρέ, κι αὐτόν τόν ΛΑΘΡΟέποικο ΛΑΘΡΟέποικος τόν σκότωσε;

Τὸ νὰ βγάζῃς κορῶνες, ἐξαγγελίες καὶ νὰ ἐξαπολύῃς κατηγορίες πρὸς πάσᾳ κατεύθυνσιν, ἰδίως ἐὰν αὐτὲς στρέφονται κατὰ αὐτῶν ποὺ ἡ «ἐπίσημος» ἐκδοχὴ θεωρεῖ ἀκραίους, εἶναι εὔκολον!
Τὸ νὰ ἀποδεικνύῃς αὐτὲς τὶς καηγορίες εἶναι ὅμως κάπως …δύσκολον, ἔως κι ἀδύνατον!
Ἰδίως σὲ θέματα ποὺ ἔχουν νὰ κάνουν μὲ δολοφονίες ΛΑΘΡΟεποίκων.

Συνέχεια

Στό Χάρβαρντ Ἀλέξη δέν εἶναι εὔκολο νά γίνῃ κατάληψις;

Ξέρετε τί ἔπαθα;
Εἶχε τὸν ἐξῇς τίτλο τὸ Ἔθνος: «Τσίπρας: δύσκολα κάνεις κατάληψη στὸ Χάρβαρντ». 
Ἐπάτησα τρεῖς φορὲς στὸν σύνδεσμο καὶ μὲ …προωθοῦσε σὲ κάποιο ἄρθρον γιὰ τὴν βασιλικὴ οἰκογένεια τοῦ Λονδίνου, γιὰ τὴν ὁποίαν εἶχα μεγάλη ἀνησυχία καὶ πόνο!
Συνέχεια

Ἡ Νέα Τάξις πίσω ἀπό τά ἐπεισόδια τῶν ἰσλαμιστῶν;

Ἔγραφα πρὸ χθὲς κάποιες παρατηρήσεις μου γύρω ἀπὸ τὰ γεγονότα τῶν πρεσβειῶν καὶ τὴν συνέχεια τῶν πορτοκαλὶ «ἐπαναστάσεων».
Μοῦ εἶχε φανεῖ ἐν τελῶς περίεργον καὶ παράλογον τὸ νὰ ἐμφανίζονται ἀπὸ τὸ πουθενὰ ἰσλαμιστές, γνῶστες μίας ταινίας, γιὰ τὴν ὁποίαν κατεῖχαν τόσες καὶ τόσες λεπτομέρειες! Κι ἀκόμη πιὸ περίεργον μοῦ φαινόταν τὸ γεγονὸς τῆς ταὐτοχρόνου «ἐξεγέρσεως» σὲ τόσα καὶ τόσα σημεῖα τοῦ πλανήτου.
Συνέχεια

Ὁ Δένδιας θέλει νὰ κάνῃ τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ πρῶτο κόμμα!

Νὰ δεῖτε ποὺ τελικῶς αὐτὸς ἔχει κάτι συμφωνήσει.  Κάτι τοῦ δίδουν… Ἤ κάτι τοῦ ἔχουν τάξει…
Δὲν ἐξηγεῖται διαφορετικῶς τὸ «μένος του» κατὰ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς.
Ἀπὸ τὴν μία τοὺς ἀποκλείει τὰ γραφεῖα.
Ἀπὸ τὴν ἄλλην τοὺς ἐπιβάλλει ἐλέγχους, λὲς καὶ περνοῦν σύνορα. (Νὰ διενεργοῦνταν τόσοι ἔλεγχοι καὶ στὰ σύνορα, τὶ καλὰ ποὺ θὰ ἦταν….)
Καὶ φυσικὰ τώρα πασχίζει νὰ τοὺς βγάλῃ ἐκτὸς νόμου!

Συνέχεια

Τὸ πολυτονικὸ, ἡ νέα γενεά καὶ οἱ Παπούα.

Ἡ χαρά μου εἶναι πάντα πολὺ μεγάλη. Τὰ θαυμάζω αὐτὰ τὰ παιδιά. Τὰ χαίρομαι. Τὰ καμαρώνω. Κι ἀκόμη περισσότερο χαίρομαι ποὺ γίνομαι ἀφορμὴ γιὰ νὰ πράξουν κάτι τόσο μεγάλο. 

Γιατί μεγάλο καὶ σημαντικό καί σπουδαῖο τό νά γράφῃ κάποιος πολυτονικά;

Διότι ἀναγνωρίζει τὴν σημασία τους. Διότι καταφέρνει καὶ ἀποκτᾶ τὴν μαθηματικὴ δομὴ τοῦ ἐγκεφάλου του, ποὺ κάθε ἄλλο σύστημα τοῦ καταστρέφει. Διότι προσεγγίζει τὰ κείμενα τῶν κλασσικῶν μὲ ἄλλες δυνατότητες. Διότι… 

Θὰ μποροῦσα νὰ γράφω ὧρες… 

Ὑπάρχουν βέβαια καὶ οἱ ἐπικριτές τους. Εἶναι αὐτοί, ποὺ ὡς ἄλλοι γνῶστες τῶν πάντων, ἰσχυρίζονται πὼς ἡ ἑλληνικὴ γραφὴ ἦταν πάντα κεφαλαιογραφή. Θὰ συμφωνήσω μαζύ τους ἀλλὰ μὲ προϋποθέσεις. 

Συνέχεια