Διαβάσαμε πρόσφατα ένα πολύ ωραίο βιβλίο για την κατασκευή του Παρθενώνα. Μεγάλο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι τα σκίτσα του συγγραφέα Μανόλη Κορρέ.
Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό Focus, “ο αρχιτέκτονας Μανόλης Κορρές στο βιβλίο του Από το Λατομείο στον Παρθενώνα (εκδόσεις Μέλισσα) ισχυρίζεται ότι σήμερα, με την υπάρχουσα τεχνολογία, θα ήταν αδύνατο να χτιστεί ο Παρθενώνας στα οχτώ μόνο χρόνια που τον έχτισαν οι αρχαίοι… Συνέχεια
Τὴν Κυριακὴ 26 Μαΐου, στὶς 11:30, ὁ Δημήτρης Μιχαλόπουλος παρουσιάζει τὸ νέο του βιβλίο μὲ τίτλο «Μὲ τὸν σταυρὸ τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέα».
Θὰ ἦταν θαυμάσιο νὰ παρακολουθήσουμε τὴν ἐκδήλωσι.
Συνέχεια
Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΑΣΙΑΣΕγύρισα στη Σμύρνη στα 1919 λίγον καιρό μετά την απόβαση του Ελληνικού στρατού στην πόλη αυτή. Επειδή το Τουρκικό σχέδιο εξοντώσεως είχε τεθεί σε πλήρη εφαρμογή πριν απ” την άφιξη των Ελληνικών στρατευμάτων, οι Έλληνες χωρικοί είχαν διωχθεί απ” όλη την περιφέρεια με εξαίρεση, μόνο της ίδιας της πόλεως, και πολλοί κάτοικοι είχαν εξαφανιστεί όπως είχαν καταστραφεί και τ” αγροκτήματα τους και τα χωριά τους. Είχαν διασκορπιστεί μέσα στα Ελληνικά νησιά, καθώς και στην ηπειρωτική Ελλάδα και στη Θεσ/νίκη οπού η Ελληνική κυβέρνηση είχε κατασκευάσει παραπήγματα για τη στέγαση τους και είχε λάβει χώρα ένας σημαντικός εποικισμός από αυτούς.
Ὑπάρχουν κάποιοι ἄνθρωποι, τοὺς ὁποίους ἡ Φύσις τοὺς ἔφτιαξε μὲ τέτοιον τρόπο, πρὸ κειμένου νὰ δίδουν ὅλο τους τὸ εἶναι στὸν συνάνθρωπο.
Ἔτσι κι αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος. Ὁ δάσκαλος τῶν Πομάκων, ποὺ οὐσιαστικῶς ἀφιέρωσε τὴν ζωή τους στὴν ἀνάδειξί τους, στὴν καταγραφὴ τῶν ῥιζῶν τους καὶ στὴν γνωστοποίησι τῶν προβλημάτων τους σὲ ἐμᾶς.
Ὅταν λοιπὸν συναντῶ τέτοιους ἀνθρώπους ὑποκλίνομαι ἐμπρὸς στὸ μεγαλεῖο τους καὶ τὴν ὀμορφιά τους.
Συνέχεια
Ὅταν πρωτοδιάβασα τοὺς συλλογισμούς, παρέα μὲ τὰ ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα, ποὺ κατάφερε νὰ ἁλιεύσῃ, μετὰ μεγάλης δυσκολίας ἐκ τῶν πηγῶν, τὸν Νίκο Βεργίδη* καὶ τὸ ἔργο του «Νέρων καὶ Χριστός», ἀναστατώθηκα. Ἕνας ὁλόκληρος κόσμος, ὁ κόσμος ποὺ ἀντιλαμβανόμουν γιὰ τὴν ἱστορία καὶ τὰ γεγονότα, ἀνετράπῃ.
Ἔκτοτε ἄλλαξα στάσι, ἀντίληψι, ὁπτικὲς καὶ ἀπεφάσισα νὰ μελετῶ τὴν ἱστορία πρὸς κάθε κατεύθυνσι, ἀκόμη κι ἀπὸ πηγὲς ποὺ μὲ …ἐκνευρίζουν.
Ἐπίπονος διαδρομή, ἀλλὰ πιὸ ἀσφαλὴς ἀπὸ τὸ νὰ παραμένω στὰ ὅσα κάποιοι θέλουν νὰ μὲ κάνουν νὰ Συνέχεια
Κατὰ τὰ ἔτη 1916-1920, κύριο χαρακτηριστικὸ τῆς βενιζελικῆς παράταξης ἦταν οἱ ἐναντίον τῶν ἀντιπάλων της διώξεις στὶς ὁποῖες συστηματικῶς ἐπιδόθηκε. Οἱ διώξεις αὐτὲς ὑπῆρξαν κατὰ πολὺ βαρύτερες ἀπὸ ἐκεῖνες πού, ἀκόμη καὶ σήμερα, εἶναι δυνατὸν νὰ γίνουνε σὲ περιόδους πολιτικῶν συγκρούσεων.Γιὰ τὴν ἀπίθανη βαρβαρότητα τῶν διώξεων ἐκείνων εἶχε μιλήσει ἀνοιχτὰ ὁ Θεόδωρος Πάγκαλος, σὲ κατάθεσή του, κατὰ τὸ 1928, σὲ κατάθεσή του στὴν Επιτροπὴ τοῦ νόμου 3398 τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων. (Ἐξυπακούεται ὅτι αὐτὸ ἀκριβῶς τὸ τεῦχος τῶν Πρακτικῶν τῆς Βουλῆς σήμερα κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ τὸ βρεῖ πουθενά.)
Τί εἶπε ὁ Θ. Πάγκαλος; Τὰ ἑξῆς: Ποῖος δύναται σοβαρῶς νὰ ἰσχυρισθῆ ὅτι τὸ ἀπὸ τοῦ 1916 μέχρι 1ης Νοεμβρίου Συνέχεια
