Μία ἀνήθικη …«παραδοξότης»!!!

Mετά από έρευνα του πανεπιστημίου Κρήτης προέκυψε ότι, 17.000 συμπολίτες μας, μόνο στο λεκανοπέδιο Αττικής, είναι άστεγοι!!!
Μία πόλη ολόκληρη, άστεγη!! Κοιμάται σε παγκάκια, παλαιά βαγόνια, εγκαταλελειμμένα κτίρια, πάρκα…. Οπουδήποτε.
Σαν τα αδέσποτα ζώα. 

Μία ἀνήθικη ...«παραδοξότης»!!!

Και λέω με το φτωχό μου μυαλό.
Άϊντε και καλά το κωλοκράτος που ζούμε είναι ανίκανο, ανάλγητο, χωρίς στοιχειώδεις υποδομές, χωρίς μέριμνα, χωρίς τίποτα (η περιγραφή μάλλον δεν απέχει καθόλου από την πραγματικότητα).
Οι περισσότεροι Δήμοι είναι σε ένα παρόμοιο χάλι.
Και η λαοπρόβλητη μητέρα Εκκλησία;
Η παρηγοριά και η καταφυγή των αδυνάτων;
Η αρχιεπισκοπή και καμμιά 15αριά Μητροπόλεις της περιοχής τι ακριβώς κάνουν; Εξαντλούν το φιλανθρωπικό τους έργο στα συσσίτια, που οργανώνουν με εθελοντές και παροχή του μείζονος των τροφίμων από προσφορές;
Στην διανομή ρούχων και φαρμάκων, που πάλι προσφέρουν ανώνυμα κι επώνυμοι πολίτες κι επιχειρήσεις;
Στα κοινωνικά ιατρεία που προσφέρουν υπηρεσίες αμισθί γιατροί και νοσηλευτές;
Πώς μπορούν οι άγιοι Δεσποτάδες να κοιμούνται ήσυχοι τις νύκτες, στα ωραία τους παπλώματα μετά το χριστιανικό τους δείπνο;
Πώς μπορούν να κυκλοφορούν με κουρσάρες;
Πώς μπορούν να δέχονται τεμενάδες από πλήθος παπάδων και διάκων;
Πώς μπορούν να ταξιδεύουν, να φορούν χρυσοποίκιλτα άμφια, να δέχονται και να κάνουν δώρα, ΠΩΣ; Όταν 17.500 άνθρωποι κάθε ηλικίας, φύλου, μορφώσεως, κοινωνικής τάξεως και προελεύσεως είναι στους δρόμους;
Πόσο άραγε θα ζημιωθούν δίνοντας κοψοχρονιά περιουσιακά στοιχεία των μητροπόλεών τους ή και δικά τους, για να ανακουφίσουν, περιθάλψουν, βοηθήσουν και σταθούν άμεσα στο πλάϊ τους;

Τελικά ο Ιησούς Χριστός ήταν ένας και μοναδικός. Δίδαξε με το παράδειγμά Του σεμνότητα, ταπεινότητα, καλοσύνη και τελικά σταυρώθηκε όχι από τον απλό λαό αλλά από προγόνους μεγάλης μερίδας των σημερινών Αρχιερέων μας.

Ο Θεός ας με συγχωρήσει, αλλά αυτό που διαδραματίζεται στα μάτια του μέσου πολίτη, του μέσου χριστιανού, του μέσου Έλληνα, στα μάτια μου, στα μάτια σας, εδώ και χρόνια είναι μια τραγική κι ελεεινή φαρσοκωμωδία με πρωταγωνιστές τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και έναν θίασο επισκόπων, που όταν τους ακούω σε συνεντεύξεις, που απλόχερα παραχωρούν στα ΜΜΕ, ειλικρινά απελπίζομαι.

Αν αυτοί είναι το εφαλτήριο για να βρεθώ κάποτε στον παράδεισο, κι αν κάποιοι σαν κι αυτούς θα είναι η καταφυγή μου στην μετά θάνατο ζωή, ευχαριστώ αλλά δεν θα πάρω.
Δεν είμαι άξιος για τόση μεγαλοσύνη…..

Ἀπόστολος Ἀθανασάκης

εἰκόνα

(Visited 218 times, 1 visits today)




Leave a Reply