Ἀετὸς καὶ σκώληξ

Ἀετὸς καὶ σκώληξἈχιλλέας Παράσχος, Ἀετὸς καὶ σκώληξ

– Ἀφιεροῦται εἰς τοὺς σκώληκας. –

Ἄνω ὀξείας κορυφῆς τῶν Ἄλπεων, εἰς μέρος
σχεδὸν ἔγγιζον τὴν ἀρχὴν τοῦ ἀχανοῦς αἰθέρος,
σμαραγδοπτέρυξ ἀετὸς τὸ βλέμμα περιστρέφων
εἶπε: «Τίς ζῇ καθώς ἐγώ ἐπώνω τῶν συννέφων;»

– Ἐγώ! Ἠκούσθη φωνή τις μὲ ἀλαζόνα τόνον,
μωρὸν πτηνόν· νομίζεις σύ ἐδῶ πώς φθάνεις μονον;»
Στρέφει γοργῶς ὁ ἀετὸς παντοῦ τὰ βλέμματά του,
εἶδε ζωΰφιον χωλόν, τὸν σκώληκα σιμά του.

– Πῶς ἠδυνήθης, ἔκραξε μὲ ἔκπληξιν βαθεῖαν,
νὰ ἔλθῃς, ὅπου ἵσταμαι τὴν ὅρασίν μου τέρπων,
καὶ εἰς τὴν κορυφὴν αὐτὴν ν’ ἀνέβῃς τήν ὀξεῖαν,
εἰς ἢν ἀνέρχομαι ἐγώ;»
Κ’ εἶπεν ἐκεῖνος: «Ἔρπων»…

εἰκών

(Visited 144 times, 1 visits today)




Leave a Reply