αὐτὸ τὸ εἶχε ἀνακοινώσει δημόσια στὶς 26 – 01 – 2015
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Μία χαρά εἶναι οἱ …μαυρογυαλοῦροι;
Σὲ κάθε περίπτωσι, τὸ κόλπο ἔπιασε καὶ πάλι.
Οἱ ῥεαλισταὶ καὶ οἱ νουνεχεῖς θὰ ψηφίσουν, μὲ βαρειὰ καρδιά, γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, τοὺς τραμπάκουλες, τοὺς μαυρογυαλούρους καὶ τοὺς ληστάρχους τῆς δεκαετίας τοῦ ’50, τὰ παιδιά τους καὶ τὰ ἐγγόνια τους, μήπως καὶ σωθῇ τὴν τελευταία στιγμή, ἐπάνω στὸ νῆμα ἡ ἔρμη ἡ Πατρίς. . Συνέχεια
Ἡ «ἀγαπημένη καὶ φιλέσπλαχνος» Γερμανία
Ἀγαπημένη Γερμανία…
Λεβέντης ἤ ὁ …τρελλός τοῦ χωριοῦ; (διόρθωσις)
Ὁ θάνατος τῶν Λακεδαιμονίων, ἀγκαλιὰ μὲ Θεσπιεῖς καὶ ἄλλες …«ἐθνικότητες»!
Οἱ ἐξελίξεις θὰ προλάβουν ὅλους…
Ἀκόμα καὶ αὐτοὺς ποὺ σχεδίασαν, ὀργάνωσαν, ἐξετέλεσαν…
Τὸ «πείραμα» δείχνει νὰ πηγαίνῃ καλά…
Ὁ «πειραματικὸς λαός» τρώει ἀπὸ τὰ ἀποθέματά του καὶ σιωπᾶ…
Ἐναλλακτικές; Πολλές!
Συνέχεια
Σφαγεῖον Νο 2012!!!
«Every twelve seconds».
Πῶς μπορεῖ κάτι νὰ εἶναι ἐντάξει ἂν τὸ αἰσθάνεσαι τόσο φρικτὰ ἀνόσιο;
Τὸ βιβλίο, τοῦ πολιτικοῦ ἐπιστήμονος Τimothy Pashirat γιὰ τὰ Ἀμερικανικὰ βιομηχανικὰ σφαγεῖα (‘Every Twelve Seconds: Industrialized Slaughter and the Politics of Sight’), δίνει μιὰ ἐξήγησι, στὶς φρικτές του εἰκόνες, γιὰ τὸ τί σημαίνει «πολιτικὴ τῆς εἰκόνος», politics of sight: πῶς καθιστῶντας μιὰν ἀνόσια καὶ φρικτὰ ἀπάνθρωπο πρακτικὴ ἀόρατο, ἄηχο καὶ ἄοσμο τὴν καθιστᾶ πιὸ ὑποφερτὴ κι ἀποδεκτή. Συνέχεια

