Τὸ 1847 ἡ τότε (ἂς ποῦμε) ἑλληνικὴ κυβέρνησις ἔδωσε ἐντολὴ νὰ ἀπαγορευθῇ ἡ καύσις τοῦ Ἰούδα τὴν Μεγάλη Παρασκευή, διότι ὁ Τζέημς Μάγιερ Ῥοθτσάιλντ, μαζὺ μὲ τοὺς τοκογλυφικούς του δανεισμούς, θὰ ἐπεσκέπτετο τὴν χώρα καὶ δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ μάρτυς ἐνὸς ἀντί-ἑβραϊκοῦ ἐθίμου. Βέβαια ἡ καύσις τοῦ Ἰούδα, γιὰ πολλοὺς αἰῶνες, δὲν ἀντιμετωπίζετο ὡς «ἀντί-ἑβραϊσμός», παρὰ μόνον σὰν ὑπέρμετρος χριστιανισμός, ποὺ τιμωροῦσε (ναί, μὲ αὐτὸν τὸν ἀκραῖο τρόπο) τὸν Ἰούδα.
Ἐν τούτοις, εἰδικῶς ἐκείνην τὴν περίοδο, ποὺ περιμέναμε τὰ μπικικίνια τῶν Rothschild, μέσῳ τῶν ὁποίων θὰ μᾶς ἁλυσόδεναν γιὰ (τοὐλάχιστον ἀκόμη) δύο αἰῶνες, ἦταν, γιὰ τοὺς τύπους, ἀναγκαία. Καί, τελικῶς, ἡ κυβέρνησις ἀπεφάσισε νὰ ἀποσιωπήσῃ (ἢ ἴσως καὶ νὰ ἀκυρώσῃ) τὴν ἀναπαραγωγὴ τοῦ ἐν λόγῳ ἐθίμου. Κι ἔτσι ἀκριβῶς συνέβη. Ἡ ἐντολὴ ἦταν σαφής: ἀπηγορεύθη ἡ καύσις τοῦ Ἰούδα γενικῶς στὴν Ἀττική. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Διαχωρίζει καὶ ὁδηγεῖ ὁ Ἀλέξανδρος
Ὁ Ἀλέξανδρος διαχωρίζει
Τί νὰ εἶχε ἄραγε στό μυαλό του ὁ ΜΑΡΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ ὅταν ἔκοβε αὐτό τό νόμισμα στήν ΑΜΦΙΠΟΛΗ;
Τόπος Ἐγκλήματος Καστᾶ
Χρωστοῦσαν τὴν φωτογραφία τῶν ἀγαλμάτων, ἀφοῦ τὰ ἀνεκοίνωσαν καὶ τὴν ἔδωσαν!
Χάπυ θὲρντ ὂφ σεπτέμπερ
Ἡ τρίτη τοῦ Σεπτέβρη 1843 εἶναι ὅταν καμμία 200αριὰ ποὺ δὲν εἶχαν ἀργομισθίες, μαζεύτηκαν στὸ Σύνταμα (χωρὶς γάμα) μὲ προτροπὴ τῆς βρεταννικῆς πρεσβείας καὶ ἀπῄτησαν σύνταμα (χωρὶς γάμα) καὶ ψῆφο γιὰ ὅλους ἐν ὀνόματι ἑνὸς λαοῦ τζονπαναραίων καὶ ψαράδων ποὺ δὲν ἤξεραν οὔτε τὴν ὑπογραφή τους νὰ βάλουν, μὲ ἀποτέλεσμα αὐτοὶ οἱ 200 νὰ πάρουν ἀπὸ τὴν ἑπομένη ἡμέρα ἀργομισθίες καὶ ἀξιώματα, τὰ ὁποῖα λίγο πολὺ διετήρησαν ἔως τὰ δισέγγονα καὶ τρισέγγονά τους.
Συνέχεια
Ὑποψήφιοι γιὰ τὸν …«Χρυσὸ Γλόμπο»!!!
Ὑποψηφία γιὰ τὸν χρυσὸ «γλόμπο» ἡ ταινία «Adults in the Room» τοῦ Κώστα Γαβρᾶ. 
Στὴν δημοσιότητα δὲ ἐδόθη τὸ πρῶτο trailer τῆς ταινίας. Συνέχεια
Θά μᾶς …«σώση» ἤ θά μᾶς ἀποτελειώση τό κούλλλιιι;;;
Ἀκόμη καὶ τώρα, σχεδὸν δύο μῆνες μετὰ τὶς ἐκλογές, ὑπάρχουν ἀκόμη ἀρκετοὶ ποὺ ἐλπίζουν στὸ κούλλλιιι, ἀδυνατῶντας νὰ ἐννοήσουν πὼς ἕνας βενιζελικὸς ἀπόγονος οὐδὲ ἕναν ἄλλον ῥόλο δύνανται νὰ παίξῃ, πλὴν τοῦ νὰ μᾶς μεγαλώνῃ τὸ μέγεθος τῶν δεσμῶν καὶ τῶν δεινῶν μας. 
Γιὰ νὰ παίξῃ αὐτὸν τὸν ῥόλο ἐγεννήθη, γιὰ νὰ παίξῃ αὐτὸν τὸν ῥόλο ἐκπαιδεύθη καὶ γιὰ νὰ παίξῃ αὐτὸν τὸν ῥόλο προεβλήθη ὡς …«σωτήρ» μας καὶ ὡς «μοναδική μας διέξοδος». Δὲν θὰ χαλάση αὐτὸ τὸ ἄτομον παραδόσεις δεκαετιῶν. Οὔτε θὰ παύση νὰ ἐξυπηρετῇ καὶ νὰ ἐξυπηρετεῖται γιὰ ἴδιόν του ὄφελος. Συνέχεια