Μεγάλος ὁ προβληματισμός μου ἀπὸ τὶς κινητοποιήσεις τῶν διαφόρων ποὺ ὑπερασπίζονται τὴν ἰσχὺ τοῦ πανεπιστημιακοῦ ἀσύλου, μὲ τὸν τρόπο ποὺ σήμερα ἰσχύει. Πολὺ μεγάλος. Ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ ἐὰν λαμβάνουν κάποιοι ἐξ αὐτῶν τὶς σχετικὲς προμήθειές τους, τὰ δωράκια τους καὶ γενικότερα κάποια ὀφέλη. Διότι τόσο κόψιμο διαφορετικῶς δὲν ἐξηγεῖται.
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Γυναῖκες κινούμενες …μῆτρες!!!
Ἡ Τασούλα, ἡ «δημοσιογράφος» τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζει μὲ αὐτὸ τὸν τρόπο τὶς πολιτικὲς ἐξαγγελίες μιᾶς γυναίκας πολιτικοῦ, γιὰ ἕνα κοινωνικὸ μέτρο ὑπὲρ τῶν γυναικών.
Σκουπιδο-ἀνίκανοι δυνάστες-βιτρίνες
Ὅταν βγαίνουμε ἔξω, στὴν ἐλευθέρα ἀγορά, ὡς ἄρτι ἐνηλικιωθέντες, πρὸς ἀναζήτησιν ἐργασίας καὶ τρόπων βιοπορισμοῦ, δὲν φθάνει μόνον νὰ ἔχουμε γνωριμίες (ἐὰν τὶς ἔχουμε) ἀλλὰ ἀπαιτεῖται ἐπάνω καὶ πρῶτα ἀπὸ ὅλα νὰ ἐπιδιδόμεθα σὲ κάποια ἔργα μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστε νὰ μᾶς προτιμήσουν γιὰ τὶς ἱκανότητές μας. Κοινῶς στὴν ἐλευθέρα ἀγορά, σὲ γενικὲς γραμμές, ἀπαιτεῖται διαρκῶς νὰ ἀποδεικνύεται ἡ ἱκανότης μας σὲ κάποιαν ἐργασία καὶ οὐδέποτε οἱ καλές μας δημόσιες σχέσεις. Ὅσο δὲ πιὸ ἀποτελεσματικοὶ εἴμαστε σὲ αὐτὴν τὴν ἐργασία, τόσο ταχυτέρα θὰ εἶναι ἡ ἐπαγγελματική μας ἀποκατάστασις. Συνέχεια
Δὲν (πρέπει νά) μᾶς τρομάζουν τὰ νέα μέτρα…
Ὄχι διότι ΔΕΝ καταπατῶνται τὰ ἀνθρώπινά μας δικαιώματα.
Ὄχι διότι ΔΕΝ ἀκυρώνουν τὰ συνταγματικὰ κατοχυρωμένα μας δικαιώματα.
Ὄχι διότι ΔΕΝ διαλύουν τὴν ἐθνική μας κυριαρχία…
…ἀλλὰ διότι, οὔτως ἤ ἄλλως, τὸ «θηρίον» ποὺ προσπαθεῖ νὰ μᾶς καθυποτάξῃ ἤδη αὐτοκαταστρέφεται.
Ἴσως νὰ ἀδυνατοῦμε νὰ δοῦμε τὸ πόσο βαθειὰ εἶναι ἡ σῆψις του…
Ἴσως νὰ δυσκολευόμεθα νὰ συνειδητοποιήσουμε πὼς ὅταν ἡ σῆψις εἶναι ἐξηπλωμένη, τότε, αὐτομάτως, ὅλα τὰ μέλη τοῦ μολυσμένου σώματος κινδυνεύουν μὲ ξαφνικὸ θάνατο…
Ἴσως νὰ μᾶς ἔχουν τρομάξει οἱ τρομακτικὲς φορεσιὲς τῶν πραιτωριανῶν, ἤ οἱ σοβαρὲς γραβάτες, μὲ τὰ σκοῦρα κοστούμια τῶν «διοικούντων», ἤ, ἀκόμη χειρότερα, ὁ περιῤῤέων φόβος…
Ὅμως… ξεχνᾶμε κάτι οὐσιῶδες…
Κάτι ποὺ πολλὲς φορὲς ἔχουμε θυμήση…
Ὁ Φοίνιξ ἐκ τῆς τέφρας τοῦ ἀναγεννᾶται.
Συνέχεια
Ὥρα νὰ …«γλείψουμε τὶς πληγές μας» καὶ νὰ συνεχίσουμε!!!
Δὲν ξέρω πόσον πόνο μπορεῖ νὰ ἀνθέξῃ ὁ ἄνθρωπος. Οὔτε γνωρίζω τὶς ἀντοχές του καὶ τὰ σημεία ποὺ ἀπαιτεῖται, γιὰ τὸν κάθε ἕναν ξεχωριστά, νὰ πάρῃ ἀνάσες καὶ νὰ ἀνασάνῇ κάπως, γιὰ νὰ ἀναλάβῃ νέα κουράγια.
Αὐτὸ ποὺ ξέρω εἶναι πὼς ἀπὸ τὶς συμφορὲς δὲν ξεφεύγεις κλαίγοντας καὶ θρηνώντας, ἀλλὰ πατώντας, ἔστᾦ καὶ ἀσταθῶς κι ὅπως κι ὅπως, στὰ πόδια σου. Κι αὐτὴ ἡ ἄποψίς μου δὲν ἔχει νὰ κάνῃ μὲ θεωρίες καὶ ἄλλες ὑποθετικὲς καταστάσεις, ἀλλὰ μὲ πράξεις, βιώματα καὶ προσωπικὲς ἀπώλειες. Συνέχεια
Θά ἰσχύση ἡ «συμφωνία τῶν Πρεσπῶν» γιά νά μήν …ἐρεθισθῇ ἡ Τουρκία;
Ὁ Κούλης καὶ οἱ σὺν αὐτὸν ηὗραν τὴν καραμέλα πὼς δὲν γίνεται νὰ μὴν ἀποδεχθοῦμε τὴν προδοτικὴ Συμφωνία τῶν Πρεσπῶν γιατί λέει ὅταν δὲν τηρῇς μία Διεθνῆ Συνθήκη τότε καὶ ὁ ἄλλος (Τουρκία) θὰ ζητήση ἀλλαγὴ τῶν ἤδη ὑπαρχουσῶν Συμφωνιῶν.
Συνέχεια