Τσίπρας:

«Ἀνοικτὰ σύνορα. Ὄχι στὴν Εὐρώπη φρούριο!»
Ὅταν ἐπὶ δικτατορίας διῳρίζετο ὁ μπαμπινιώτης, ποὺ σήμερα θεωρεῖται ὁ κατ’ ἐξοχὴν …«γλωσσολόγος» στὴν χώρα μας, οὐδεὶς ὑποψιάζετο τὴν πορεία του. Παρ΄ ὅλα αὐτά, ἂν καὶ μᾶλλον …σιωπηλός, ἐπέτυχε νὰ συμβάλῃ τὰ μέγιστα στὸ νὰ ἀποδιαλυθῇ ἡ ὁποία, ἐναπομείνασα, ἑλληνοκεντρικὴ παιδεία. (Προσοχή, προσοχή…!!! Δὲν ἐννοῶ ἑλληνοχριστιανική, ἀλλὰ ἑλληνοκεντρική, στὸν ἐλάχιστο ἀλλοτινό της βαθμό…!!!)
Συνέχεια
Σὲ μία γελοιογραφία τοῦ Δημήτρη Χαντζοπούλου ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς οἰκονομικῆς κρίσεως, δύο φιγοῦρες, ποὺ ἀπὸ τὰ λόγια τους συμπεραίνουμε ὅτι πρόκειται γιὰ δημοσίους ὑπαλλήλους, συνομιλοῦν γιὰ τὸ φλέγον (τότε) θέμα τῆς ἐπικειμένου ἀξιολογήσεως στὸ Δημόσιο. Εἶναι ἀραχτοὶ στὶς καρέκλες τους, τὰ πόδια ἁπλωμένα νὰ ἀναπαύονται σὲ ἄλλες καρέκλες. Λέει ὁ ἕνας: «φοβᾶμαι τώρα μὲ τὴν ἀξιολόγηση μήπως μᾶς βγάλουν ἀχρήστους». Καὶ ἀπαντᾶ ὁ ἄλλος: «Αὐτὸ δὲν εἶναι τίποτα· ἐγὼ φοβᾶμαι μήπως ἀξιολογηθοῦμε καὶ εὑρεθοῦμε ἱκανοί».
Ἐπαναλαμβάνομαι… καὶ ἴσως νὰ καταντῶ κουραστική…
Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ σβήσουμε τὶς τηλεοράσεις μας, τότε προτιμότερον εἶναι, ἀν τὶ τῶν δελτίων εἰδήσεων νὰ καταπιαστοῦμε μὲ μίαν ἑλληνικὴ ταινία… Ὁποιαδήποτε… Δὲν ἔχει σημασία… Ἀκόμη κι αὐτὲς μὲ τὸ μαῦρο κι ἄραχνο κλᾶμα, εἶναι πολὺ καλλίτερες ἀπὸ τὸ νὰ δοῦμε εἰδήσεις… Συνέχεια
Αὐτὴ εἶναι ἡ εἰκόνα σήμερα ἔξω ἀπὸ τὴν Κεντρικὴ Δημοτικὴ Βιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης.

Μία εἰκόνα χίλιες λέξεις.
Σκισμένη καὶ κουρελιασμένη κυματίζει «γεμάτη ντροπὴ» ἡ Ἑλληνικὴ σημαία. Καὶ δὲν εἶναι ἡ μοναδικὴ περίπτωσις. Συνέχεια
Σύγχρονα ἐκπαιδευτικὰ συστήματα,
γνωστὰ καὶ ὡς: