Ἡ ἐποχή μας εἶναι πολὺ …περίεργη.
Ὅπου κι ἐὰν κυττάξουμε ἀποδόμησις, σαπίλα, βρωμιά, ἀποσύνθεσις, καταστροφή, ἀνακύκλωσις…
Ἀποδείξεις τοῦ τέλους αὐτοῦ ποὺ γνωρίζαμε ἔως πραγματικότητά μας, εἶναι αὐτὲς οἱ εἰκόνες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ὑπάρχουν λοιπόν καλά νέα;
Ἐδῶ καὶ χρόνια κάνω πράξιν μία ἰδέα-στάσιν ζωῆς ποὺ μοῦ «χάρισε» ἕνας παπποῦς, πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν, στὴν Κρήτη.
Μεγάλος ἄνθρωπος. Πολὺ μεγάλος. Ἴσως νὰ εἶχε περάση καὶ τὸν αἰώνα στὰ χρόνια…
Κι ἐκεῖ, στὸ πουθενά, μέσα σὲ ἕνα μικρὸ χωραφάκι, κάπου ἔξω ἀπὸ τὰ Σφακιά, φύτευε μερικὰ δενδρίλια.
Ἀνόητη ἐγώ, μόλις εἶχα κλείση τὰ 18 μου χρόνια καὶ πίστευα πὼς γνώριζα τὰ πάντα γιὰ τὴν ζωὴ καὶ τοὺς ἀνθρώπους. Τὸν παρατηροῦσα γιὰ ὥρα… Μοῦ φαινόταν ἀστεῖο αὐτὸ ποὺ ἔκανε…
Στὸ τέλος δὲν ἄντεξα καὶ τὸν πλησίασα. Πολὺ εἰρωνικὰ τὸν ῥώτησα: «Γιατί τά φυτεύετε; Πιστεύετε πώς θά …προλάβετε νά τά δεῖτε νά γίνονται δένδρα;» Συνέχεια
Βήματα πρωταρχικὰ εἶναι οἱ …Ὁρισμοί!!!
Ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς πάντα, μὰ πάντα, σὲ κάθε μεγάλη μάχη, ἐλάχιστοι (ἀναλογικῶς) ἤμασταν…
…μὰ ὡς φαίνεται, ἀρκετοὶ γιὰ νὰ ἀλλάξουμε τὰ εἰς βάρος μας δεδομένα…
Βέβαια ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς κάποτε ὁ ἐχθρὸς ἦταν ὁρατός, ἐνᾦ τώρα παραμένει ἀσαφὴς καί, σὲ ἕναν βαθμό, ἀόρατος… Ἀλλὰ ἐδῶ ἀκριβῶς εἶναι ποὺ θὰ ἀποδείξουμε ἐὰν δικαιούμεθα, ἢ ὄχι, δικαίωμα στὴν Ἐλευθερία.
Εἴμαστε ἱκανοί νά τόν διακρίνουμε; Ἐὰν ναί, πορευόμεθα σὲ καλὸν δρόμο…
…ἀλλὰ ἐὰν ὄχι, τότε μέ ποιόν θά …πολεμήσουμε; Συνέχεια
Κι ἐὰν κάποιαν στιγμὴ κουρασθῇς…
Κῦττα τὸν Ἥλιο καὶ ὅλα θὰ εἶναι καλλίτερα…
Αὐτὸς ἐκεῖ, ὁ Ἥλιος μας, ὁ αἰώνιος ἔφηβος, μόνον δίνει…
Μποροῦμε νὰ τὸν μιμηθοῦμε…
Συνέχεια
Δὲν εἶναι ποὺ δὲν γνωρίζουμε, μὰ ποὺ δὲν θέλουμε…!!!
Τὸ θέμα εἶναι πὼς κάποιες φορὲς δὲν μᾶς ἀρέσουν αὐτὲς οἱ ἀπαντήσεις…
Δυστυχῶς…
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀλήθεια μας… Συνέχεια
Ξέρουμε τί θέλουμε;
Ζητᾶμε Ἐλευθερία. Γνωρίζουμε τί ἀκριβῶς εἶναι αὐτό; Ἔχουμε συνειδητοποιήση ποιούς βαθμούς της μόνοι μας (ἀπολύτως οἰκειοθελῶς!!!) ἀπωλέσαμε; Συνέχεια