Καί μέ ἕνα βιβλίο ξεχνιέμαι;

Ναί, ὡραῖο τὸ βιβλίο, ἀλλὰ πρέπει νὰ εἶναι καὶ χρήσιμο.
Γενικῶς τὸ κάθε βιβλίο εἶναι πολὺ ὡραῖο καί, ἐπὶ πλέον, μᾶς μαθαίνει πολλὰ πράγματα.
Ἤ μήπως ὄχι; Συνέχεια →

Μὲ κάθε εὐκαιρία.
Μὲ κάθε πρόφασιν.
Σὲ κάθε μας στιγμή…
Ἀκόμη κι ὅταν τὰ νέφη ἤ ἡ βροχὴ μᾶς τὸν κρύβει, ἐμεῖς πρέπει νὰ ἀναζητοῦμε ἐπιμόνως μία ἀκτίδα του. Συνέχεια →

Ὅταν πραγματικὰ τὴν ἀναζητᾷς μὲ προσήλωσιν καὶ πάθος!
Δὲν κρύβεται…. Ὁ πλανήτης αὐτὸς ἐξαρτᾶται ἀπολύτως ἀπὸ τὸ Φῶς. 
Καὶ τὸ Φῶς εἶναι ὁ προστάτης, ὁ φύλαξ καὶ ἡ οὐσία τῆς Ἀληθείας.
Συνέχεια →

Οἱ μόνες, πραγματικά, ἀπολαύσεις, ποὺ ὁ Ἄνθρωπος, σὲ ὅλα τὰ μήκη καὶ πλάτη τοῦ κόσμου μας, δύναται νὰ …«αἰσθανθῇ» μὲ ὅλα του τὰ κύτταρα, εἶναι αὐτὲς γιὰ τὶς ὁποίες ἐκοπίασε βαρύτατα, ἵδρωσε κι ἐπόνεσε. Εἶναι αὐτὲς ποὺ προέχονται ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἱκανοποιήσεως ἀπὸ τὴν ὁλοκλήρωσιν ἑνὸς σημαντικοῦ ἔργου καὶ οὐδέποτε αὐτὲς ποὺ προκύπτουν ἀπὸ τὶς κλοπές, τὶς ὑπεξαιρέσεις καὶ τὶς ὑφαρπαγὲς τῶν ἔργων ἄλλων. Συνέχεια →

Κάποια στιγμὴ στὴν ζωή σου θὰ κάνης ἕνα ταξείδι ποὺ θὰ εἶναι τὸ πιὸ μακρυνὸ ποὺ ἔκανες ποτέ.
Εἶναι τὸ ταξείδι ποὺ θὰ κάνης ἀναζητώντας τὸν ἀληθινό σου ἑαυτό… Συνέχεια →