Ἐπιτρέπουμε στὸ Φῶς, εἰδικῶς αὐτὴν τὴν ἐποχή, ποὺ εἶναι ἄφθονο, νὰ μᾶς «λούζῃ» καθημερινῶς.
Τὸ Φῶς «ἀνοίγει» τὰ μυαλά, «διευρύνει» τὴν ἀντιληπτικότητα καὶ μειώνει τὰ ἄχθη.
Ὅσο λοιπὸν τὸ Φῶς γύρω μας εἶναι ἄφθονο, ἂς φροντίζουμε διαρκῶς, ὅσο τὸ δυνατόν, νὰ τὸ ἀπολαμβάνουμε. Συνέχεια
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Φιλονόη
Ἄς ἔχουμε ἐμπιστοσύνη…
Οἱ φόβοι καὶ οἱ ἀμφιβολίες μᾶς κάνουν καχύποπτους καὶ πιστεύουμε ὅτι ἂν δεν παλέψουμε γιὰ τὴν ἐπιβίωσή μας, τότε θὰ συντριβοῦμε. Ὅμως γύρω μας ὑπάρχουν κολοσσιαῖες δυνάμεις που συνεργάζονται ἁρμονικὰ μεταξύ τους, χωρὶς νὰ συγκρούονται.
Ποὺ προμηθεύουν μὲ καύσιμο ὅλο τὸ σύμπαν. Συνέχεια
Ἀγάπησε τὸ σήμερα…
Μὴν ἀφήνῃς ποτέ σου τὸ σήμερα νὰ μαραίνεται.
Μὴν ἀφήνῃς τὴν ζωὴ νὰ χάνεται σὰν τὴν ἄμμο μέσα ἀπὸ τὰ δάκτυλά σου.
Μὴ δίδῃς σημασία…
Στὰ φθηνά…
Στὰ ψεύτικα…
Στὰ …«δῆθεν»…
Σὲ ὅσα μᾶς βαραίνουν…
Σὲ ὅσα μᾶς κρατοῦν δεσμίους τῶν ψεμμάτων…
Σὲ ὅσα μᾶς ἀρνῶνται τὸν Κατὰ Φύσιν τρόπο διαβιώσεως…
Συνέχεια
Ἄς κάνουμε τὴν ζέστη …δροσιά!!!
Στὴν πραγματικότητα ΔΕΝ μποροῦμε νὰ ἐπέμβουμε στὶς ἐξωτερικὲς συνθῆκες, ἀλλὰ αὐτὸ θὰ μπορούσαμε νὰ τὸ …ἀγνοήσουμε.
Γιὰ λίγο ἴσως, ὅσο χρειάζόμεθα, πρὸ κειμένου νὰ ἀλλάξουμε τὶς διαθέσεις μας καὶ νὰ βροῦμε χρόνο γιὰ νὰ ξανα-ὀνειρευθοῦμε.
Διότι ἡ ζέστη παραλύει τὰ μέλη καὶ μουδιάζει τὸ μυαλό.
Ὅταν τὸ σῶμα μας ἀντιμετωπίζῃ τέτοιες συνθῆκες «κλείνεται» στὸν ἑαυτόν του καὶ ἀναζητᾶ τρόπους νὰ τὶς …ξεπεράσῃ!
(Τὸ ἴδιο ἀκριβῶς μᾶς συμβαίνει κι ὅταν τὸ ψῦχος εἶναι ἰδιαιτέρως ἔντονο.)
Συνέχεια
Χαμένη μεσότης
Οἱ σκληρὲς συνθῆκες διαβιώσεώς μας στὸν τόπο ἐτοῦτο μᾶς ἐστέρησαν πολλά, γιὰ αἰῶνες, ἀλλὰ μπορούσαμε νὰ χαροῦμε τὸν Ἥλιο, τὴν φιλία καὶ τὴν Ἀνθρωπιά, ἐνᾦ, ἀκριβῶς διότι ἡ πενία τέχνας κατεργάζεται, πάντα μπορούσαμε, μὲ τὰ ἁπλούστερα νὰ δημιουργήσουμε κόσμους ὁλοκλήρους.
Τώρα αὐτὴν τὴν πλευρὰ τῆς ταὐτότητός μας τὴν ἔχουμε τόσο πολὺ περιορίση, ποὺ σχεδὸν τὴν ἀπωλέσαμε.
Συνέχεια