
Τὰ ἀληθοφανῆ μᾶς καταστρέφουν καὶ μᾶς ἀποκοιμίζουν.
Μᾶς παραπλανοῦν, πολὺ προσεκτικά, πείθοντάς μας πὼς πρέπει σὲ πολλούς, πάρα πολλούς, τομεῖς νὰ μείνουμε στὰ τετριμμένα, δίχως νὰ τὰ ἀμφισβητοῦμε.
Μᾶς γεμίζουν ἐλπίδες καὶ στρεβλὲς εἰκόνες γιὰ τὴν πραγματικότητα. Συνέχεια

Δὲν ἀναφέρομαι σαφὼς στὸ χρῆμα, στὸ χρήσιμον, στὸ χρηστὸν μέσον συναλλαγῆς καὶ ἀνταλλαγῆς, ποὺ ἀπὸ ἀρχαιοτάτων ἐτῶν ἦταν μίαν ἀνθρώπινος συνήθεια καλύψεως ἀναγκῶν.
Ἀπό ποῦ θά φύγη; Ἀπό τόν κόσμο, ἐπί τοῦ ὁποίου ἐπικρατεῖ ἤδη; Ἤ μήπως κάποιοι σκοπεύουν νά ἀρχίσουν …ἐκκαθαρίσεις; Καί μέ ποιά κριτήρια; Ὑποκειμενικά τους ἤ ἀντικειμενικά; Θά φύγη ξαφνικά ἤ σέ βάθος χρόνου; Καί πόσο κοντά εἴμαστε ἐμεῖς σέ μίαν τέτοιαν πιθανότητα;
Τὸ μεγαλύτερο λάθος ποὺ κάνουν οἱ περισσότερες γυναῖκες εἶναι τὸ νὰ συγκρίνουν διαρκῶς τὸν ἑαυτό τους μὲ ἕνα ἰδανικὸ πρότυπο καὶ αὐτὸ νὰ τοὺς γίνεται ἔμμονη ἰδέα.