Ἡ ἀγέλαστος πέτρα…

Ἡ ἀγέλαστος πέτρα εἶναι βράχος στὴν Ἐλευσίνα.
Ὁ τόπος αὐτὸς θεωρεῖτο ἱερὸς διότι σύμφωνα μὲ τὴν παράδοση ἡ Δήμητρα κάθησε ἐδῶ γιὰ νὰ ξαποστάσῃ καὶ νὰ μοιρολογήσῃ τὴν Κόρη της Περσεφόνη ποὺ τὴν ἅρπαξε ὁ Πλούτων.

Ὁ Ὄττο Ῥούμπενζον ὑπεστήριζε τὴν ἄποψη ὅτι ἡ «ἀγέλαστος πέτρα» ἀποτελεῖτο ἀπὸ σειρὰ τριῶν βράχων ποὺ ἔδειχναν τὴν εἴσοδο μιᾶς σπηλιᾶς ποὺ θεωρεῖτο ὅτι ἤταν μία ἀπὸ τὶς εἰσόδους γιὰ τὸν κάτω κόσμο. Οἱ τρεῖς βράχοι συνοδεύοντο καὶ ἀπὸ τρεῖς πηγὲς νερού, τὶς Ἀνθιῶν, Πανθίων καὶ Καλλίχρονον. Συνέχεια

Δύναται κάποιος νά διαφύγῃ τῆς Μοίρας του;

Δύναται κάποιος νά διαφύγῃ τῆς Μοίρας του; Φθάνοντας στὴν Ἄβυδο ὁ Ξέρξης, ἀνέβη σὲ εἰδικὴ ἐξέδρα γιὰ νὰ ἰδῇ («θαυμάσῃ») ὅλον τὸν στρατόν του (καὶ τὰ πλοία του)…
Καθὼς ἐστάθη ἐκεῖ, κυττῶντας, τὸ θέαμα τοῦ ἔφερε δάκρυα.
Ὁ (θεῖος του) Ἀρτάβανος τὸν ἠρώτησε γιατί συνεκινήθη κι ἐκεῖνος ἀπήντησε: «Ἐσυλλογίσθην ὅτι ὁ ἀνθρώπινος βίος εἶναι σύντομος κι ἐλυπήθην ποὺ μετὰ ἀπὸ ἑκατὸ χρόνια δὲν θὰ ὑπάρχη κάποιος ἀπὸ ὅλους αὐτούς». 
Συνέχεια

Ἡ πέτρα στὰ χέρια τοῦ ἀνθρώπου

Ἡ πέτρα ἄλλαζε συνέχεια μορφὴ στὰ χέρια τῶν ἀνθρώπων. Ἀπὸ ὅπλο ἔγινε λατρεία, βοηθὸς, ἀκούραστος συνοδοιπόρος τῶν προγόνων, στὰ χρονικὰ μονοπάτια ποὺ ἐμεῖς ὀνομάζουμε «Περιόδους». Συνέχεια

Μήνυμα πρὸς τοὺς Ἕλληνες…

Μήνυμα πρός…τοὺς Ἕλληνες…

«Ὑπερασπισθεῖτε τὴν Ἑλλάδα, τὸ ἔθνος στὸ ὁποῖο ὀφείλομεν τὰ φῶτα μας, τὰς ἐπιστήμας μας, τὰς τέχνας μας καὶ ὅλας τὰς ἀρετάς μας.
Συνέχεια