Πάντα ἰσχυρὴ ἡ ἑλληνικὴ παρουσία στὴν Αὐστραλία.
Εὔζωνες παρελαύνουν στὸ Brisbane.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Οἱ συνθῆκες ποὺ ὁδήγησαν στὸν ἀφορισμὸ τῆς Ἐπαναστάσεως
«Ἡ Ἑλλάς Εὐγνωμονοῦσα», Θεόδωρος Βρυζάκης (1814-1878).
Ἀριστερὰ τῆς Ἑλλάδος εἰκονίζεται ἡ μορφή τοῦ Κοραῆ.
Ὁ Ἀδαμάντιος Κοραῆς ὁρίζει ὅτι ἡ ἀναγέννηση τοῦ ἑλληνισμοῦ ἄρχισε στὰ μισὰ τοῦ ΙΗ’ αἰώνα. Τὸ 1815 διαπιστώνει μὲ ἐνθουσιασμὸ ὅτι «δὲν ἒμεινεν ἀμφιβολία, πλὴν εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν μωρῶν ἢ τῶν κακῶν, ὃτι ἒφθασε καὶ τῶν Γραικῶν ὁ καλὸς καιρός· καὶ ἒφθασε μὲ τόσην ὁρμὴν ὣστε καμμία δύναμις ἀνθρώπινος δὲν εἶναι πλέον καλὴ νὰ μᾶς ὀπισθοδιγήσῃ».
Πραγματικά, ἦταν μία ἐποχὴ ὅπου πολλοὶ φιλόμουσοι, φιλογενεῖς καὶ εὐεργετικοὶ ἄνδρες ἐγείρουν μουσεῖα καὶ δαπανοῦν χρήματα γιὰ ἐκτυπώσεις βιβλίων τὰ ὁποῖα διανέμουν δωρεὰν στὸ γένος, προσπαθῶντας μὲ κάθε τρόπο τὴν βελτίωση καὶ ἀναπτέρωση τῆς πατρίδος.
Ὁ ἑλληνισμὸς ἐκεῖνα τὰ χρόνια κινεῖται μὲ ἐξαιρετικὰ γοργὸ ρυθμό, ὥστε κάποτε νὰ διαπιστώνονται ἀδεξιότητες ἢ καὶ ἀστοχίες στὶς ἐπιδιώξεις αὐτὲς. Τὰ σφάλματα αὐτὰ ἔδωσαν ἀφορμὲς στοὺς συντηρητικοὺς νὰ καταδικάσουν ὄχι μόνο ἄτομα ἢ μεμονωμένες προσπάθειες, ἀλλὰ τὸ ἴδιο τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνακαινισμοῦ.
Συνέχεια
25η Μαρτίου
Φοβισμένες ψυχὲς θά ξεπροβάλετε καμμιά φορά;
Ὡραῖες καὶ εὐχάριστες, σὲ ἕνα λυτρωτικὸ βίωμα, στὴν ἕνωση μὲ κάποιον ἀγαπημένο, σὲ πάλη γιὰ μιὰ πίστη σὲ μιὰ πράξη διψασμένης καρδιᾶς.
Ζοῦμε σὲ μιὰ ἐποχὴ ποὺ τὸ καινούργιο δὲν εἶναι ἀρκετὰ ξεκάθαρο, οἱ ἀνθρώπινοι δεσμοὶ διαταράσσονται καὶ ἡ ἀπελπησία κραυγάζει. Κι πίσω ἀπὸ ὅλα αὐτὰ εἶναι ἡ ψυχὴ ποὺ φωνάζει.
Θά διασώσουμε τίς ψυχές μας σέ αὐτόν τόν κόσμο; Συνέχεια
Μοιάζει σὰν νὰ σηκώνῃ καὶ πάλι τὸ λάβαρο…
Ὑψηλὰ Ἁλώνια…
Ἡ πλατεία ἔχει φορέσῃ τὰ καλά της…
Κάποτε, σὰν σουρούπωνε κι ἄναβαν τὰ φῶτα, ξεκινοῦσε ἡ βόλτα…
Τὰ μπαλκόνια ἄνοιγαν… Πρόσωπα χαμογελαστά…
Περὶ Ἀρτέμιδος καὶ Ἀπόλλωνος…
ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ:
Συνέχεια τῆς ζωῆς τῆς Ἀρτέμιδος καί τοῦ Ἀπόλλωνος.
Ἄρτεμις κτείνει δέ μετ᾿ οὐ πολύ καί Τιτυόν, ὅς ἦν Διός υἱός καί τῆς Ὀρχομενοῦ θυγατρός Ἐλάρης, ἥν Ζεύς, ἐπειδή συνῆλθε, δείσας Ἥραν ὑπό γῆν ἔκρυψε, καί τόν κυοφορηθέντα παῖδα Τιτυόν ὑπερμεγέθη εἰς τό φῶς ἀνήγαγεν. Οὗτος ἐρχομένην εἰς Πυθώ Λητῶ θεωρήσας, πόθῳ κατασχεθείς ἐπισπᾶται· ἡ δέ τούς παῖδας ἐπικαλεῖται καί κατατοξεύουν αὐτόν. Κολάζεται δέ καί μετά θάνατον· γῦπες γάρ αὐτοῦ τήν καρδίαν ἐν Ἅιδου ἐσθίουσιν.
Ἀπέκτεινε δέ Ἀπόλλων καί τόν Ὀλύμπου παῖδα Μαρσύαν. Οὗτος γάρ εὑρών αὐλούς, οὕς ἔρριψεν Ἀθηνᾷ διά τό τήν ὄψιν αὐτῆς ποιεῖν ἄμορφον, ἦλθεν εἰς ἔριν περί μουσικῆς Ἀπόλλωνι. Συνθεμένων δέ αὐτῷν ἵνα ὁ νικήσας ὅ βούλεται διαθῇ τόν ἡττημένον, τῆς κρίσεως γινομένης τήν κιθάραν στρέψας ἠγωνίζετο ὁ Ἀπόλλων, καί ταὐτό ποεῖν ἐκέλευε τόν Μαρσύαν· τοῦ δέ ἀδυνατοῦντος εὑρεθεῖς κρείσσον ὁ Ἀπόλλων, κρεμάσας τόν Μαρσύαν ἐκ τινός ὑπερτενοῦς πίτυος, ἐκτεμών τό δέρμα οὕτως διέφθειρεν.
Ὠρίωνα δέ Ἄρτεμις ἀπέκτεινεν ἐν Δήλῳ. Τοῦτον γηγενῆ λέγουσιν ὑπερμεγέθ
Ἑορτὴ τοῦ σκόρδου
Ἐθνικὴ ἑορτὴ αὔριο καὶ θρησκευτικὴ μαζύ, ἐπίσης ἑορτὴ τοῦ μπακαλιάρου, τῆς σκορδαλιᾶς καὶ τῆς βαρυστομαχιᾶς.
Ἔβγαλα τὴν σημαία μου, σιδέρωσα τὴν ἐθνικὴ ὑπερηφάνειά μου καὶ διεπίστωσα ὅτι εἶναι κατὰ δύο νούμερα μικρότερη ἐφέτος…… Συνέχεια