Σαράντος Καργάκος: Ὁ πιθανός τάφος τοῦ Ἀλέξανδρου καί τό «πεπεισμένος»

Ἡ πεῖρα μιᾶς μακρᾶς ζωῆς μοῦ ἔχει διδάξει ὅτι γιά δύο πράγματα ὑπάρχει σιγουριά: γιά τό θάνατο καί τούς… φόρους!
Συνεπῶς, μπορῶ νά κάνω κάποιες ὑποθέσεις, ἀλλ’ ὅπως λέμε στό Συντακτικό, αὐτές εἶναι τοῦ προσδοκωμένου.
Κάποιες ὅμως ἀποδεικνύονται ὅτι ἔχουν ἀπόδοση τό πραγματικό.
Συνέχεια

Ὁ ἀληθινός σου ἑαυτός.

Γιὰ νὰ μπορέσῃς νὰ εἶσαι ἀληθινὸς χρειάζεται νὰ ταξειδεύσῃς καὶ νὰ φθάσῃς στὸ κέντρο τοῦ ἀληθινοῦ σου ἑαυτοῦ.
Νὰ περάσῃς τὶς σκοπιὲς τοῦ συνειδητοῦ μυαλοῦ σου, νὰ προχωρήσῃς πίσω ἀπὸ τὰ ἀγκαθωτὰ συρματοπλέγματα τῆς καρδιᾶς καὶ νὰ μπῇς στὰ χαρακώματα ἐκεῖνα ποὺ ἀπαιτοῦν ἀλήθεια καὶ θάῤῥος.
Δὲν μπορεῖς νὰ πῇς μιὰν ἀληθινὴ φράσι ἢ νὰ ζήσῃς μιὰν ἀληθινὴ ζωή, ἐὰν δὲν ἐμπιστευθῇς τὸν ἀληθινό σου ἑαυτὸ καὶ χρειάζεται τόλμη γιὰ νὰ τὸ κάνῃς. Συνέχεια

Ὅποιος ἀρνεῖται νὰ συμπράξῃ μὲ τὴν ἀδικία γίνεται συνειδητὸς πολίτης.

Οι μάζες των ανθρώπων που υπακούουν τυφλά στην εξουσία και συμμορφώνονται πειθήνια στις εντολές της έχουν ουσιαστικά παραιτηθεί από την ελεύθερη άσκηση της κρίσης τους και έχουν προδώσει το ηθικό τους αίσθημα, έχουν χάσει την ικανότητά τους να διακρίνουν το δίκαιο από το άδικο, το καλό από το κακό.

Συνέχεια

Γιὰ τὰ γενέθλια τοῦ μΠατΣοΚ. (β)

 

Κι ἐμεῖς, ποὺ ἀγωνιοῦμε τόσο γιὰ τὴν τύχη τῶν …χρημάτων μας, τὰ ὁποῖα ὑπεξαίρεσε τὸ μΠατΣοΚ, μέσῳ δανείων, χρηματοδοτήσεων καὶ λοιπῶν ΜΚΟ, μιζῶν, διασυνδέσεων, ἀλληλοεξυπηρετήσεων… νὰ εὐχηθοῦμε τὸ …πλοῖο τους νὰ πιάσῃ ἐπὶ τέλους τὸν πάτο καὶ νὰ κολλήσῃ στὴν λάσπη του!!!

Ἕνας ἕνας οἱ κατεργάρηδες ἀποχωροῦν… Συνέχεια

Γιὰ τὰ γενέθλια τοῦ μΠατΣοΚ (α)

Μιᾶς καὶ θὰ ἑορτάσουμε…
…σᾶς ἀφιερώνω ἕνα ποιήμα μου…

«Τοῦ Γ.Α.Π. ἡ μάννα ἐκάθετο,
μὲς τὸ βαθὺ λιοπύρι,

κι ἐσκέπτετο στὰ φωνακτά:
«Τοῦ  ‘κανα τὸ χατῆρι…»

Τοῦ Papandreou τοῦ ἄχρηστου,
τοῦ γέννησα τὸν γιό του,
τοῦ ἔκανα ἕνα παιδί,
ποὺ  εἶναι ὅλο δικό του.

Τοῦ ἔβγαλα τὸν Giorgo μου,
τὸν μοσχοαναθρεμένο
μαά ποῦ νά ξέρω ἡ ἄμοιρη,
ὅτι θά ‘βγῆ σκασμένο;

Συνέχεια

Ἀλλάζοντας τὴν γραφὴ τῶν …γεγονότων!

Μιὰ μυρωδιά, μιὰ εἰκόνα, ἕνα ἄγγιγμα, ἕνα τραγοῦδι, μιὰ γεύσις μπορεὶ νὰ μᾶς ταξειδέψῃ μίλια μακρυά, σὲ γεγονότα τοῦ παρελθόντος, νὰ τὰ ἀνασύρῃ στὴν ἐπιφάνεια καὶ νὰ ξανὰ ζήσουμε τὰ ἴδια συναισθήματα, ὅπως τότε, σὰν πάτημα στὸ πλῆκτρο ποὺ βγάζει πάντα τὸν ἴδιο ἦχο. Συνέχεια