Ἡ ἐνεργητικότητα καὶ ὁ ἐνθουσιασμὸς γιὰ τὸ ὅ,τι δήποτε, ἔρχονται ἀφοῦ ξεκινήσουμε νὰ κάνουμε κάτι.
Ἀποκτοῦμε ἐνεργητικότητα σὰν ἀποτέλεσμα τῆς ἀναμείξεώς μας σὲ κάτι. Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Δὲν μπορεῖς νὰ λέγεσαι Ἄνθρωπος ὅταν δὲν ἔχῃς μνήμη…
Ἑόρτασαν τὶς πρὸ ἄλλες οἱ κουτόφραγκοι, μαζὺ μὲ τὰ «ἀμερικανάκια μᾶς ἐπέρασες», τοὺς «βασιλικούς» Ἄγγλους, τοὺς «πληβείους» Ῥούσσους καὶ τοὺς πτωχοὺς συγγενεῖς, τὴν ἐπέτειο γιὰ τὴν ἀποβάσι στὴν Νορμανδία.
(Τρία πράγματα θυμάμαι μὲ τὴν λέξῃ «Νορμανδία».
Τὴν εἰσβολὴ τῶν Νορμανδὼν στὴν ἰγγλετέρα, τὴν ἀπόβασι τῶν «συμμαχικῶν» δυνάμεων στὸν Β’ Π.Π. καὶ τὸ «ἐσκαλὸπ ἃ λα νορμάντ»…, γευστικότατο!)
Καλεσμένη εἶχαν καὶ τὴν Μερκελίτσα… (χαρά ποὺ εἶχε αὐτὴ γιὰ τὴν …ἀποβάσι). Ἐν τάξει, ὅλα καλὰ μέχρι ἐδῶ… Συνέχεια
Ἀνάγκη νὰ γίνουμε …Ἀλχημιστές!
Στὸν Μεσαίωνα, σύμφωνα μὲ τὸν μύθο, ὑπῆρχαν οἱ Ἀλχημιστές, οἱ ὁποῖοι μετέτρεπαν τὸ μολύβι σὲ χρυσάφι.
Σὲ αὐτές τὶς δύσκολες ἐποχές ποὺ ζοῦμε, εἶναι ἀναγκαῖο νὰ γίνουμε Ἀλχημιστὲς καὶ νὰ ἀρχίσουμε νὰ κυττάζουμε πίσω ἀπὸ τὰ φαινόμενα. Συνέχεια
Ποιός «ἔφερε» τήν δικτατορία τοῦ 1967;
Ἀναμνήσεις.
Ἔχουμε ἀναμνήσεις ποὺ μοιάζουν στὴν μνήμη μας σὰν πίνακες ζωγραφικῆς, μὲ θέματα καὶ πρόσωπα συχνὰ ἀσήμαντα, ζωγραφισμένα σὲ κάποια ἁπλῆ στιγμὴ τῆς ζωῆς τους, χωρὶς σπουδαία γεγονότα ἢ πολλὲς φορὲς χωρὶς καθόλου γεγονότα, σὲ ἔναν πίνακα χωρὶς τίποτα τὸ ἐξαιρετικὸ καὶ χωρὶς μεγαλοπρέπεια…
Ἐν τοῦτοις ὅμως μᾶς προκαλοῦν εὐχάριστα συναισθήματα.
Ἀναρωτιέμαι γιὰ τὸ τὶ ἔκανε τὴν μνήμη μου νὰ κρατήσει αὐτὲς τὶς στιγμές, τὶς ἀθῶες σκηνές, ποὺ δὲν ἔχουν ἰδιαίτερη χαρά. οὔτε ἰδιαίτερη λύπη, ἀλλὰ καθὼς διανύω τὴν ἀποστάση μὲ τὸν νοῦ μου, ἀνάμεσα σὲ αὐτές, μοῦ προκαλοῦν μιὰ γλυκιὰ τρυφερότητα. Συνέχεια
Νὰ μὴ μὲ ἀγγίζῃ κανένας «νόμος», κι ὅλα τ’ ἄλλα τὰ καταφέρνω…
Ἐμένα μοῦ ἀρκεῖ ἡ βολευτικὴ ἀσυλία
Νὰ μὴ μὲ ἀγγίζῃ κανένας «νόμος», κι ὅλα τ’ ἄλλα τὰ καταφέρνω… Συνέχεια