Μὰ μπορῶ νὰ ξεχωρίζῳ τὸ Ἑλληνικὸ ἀπὸ τὸ μὴ Ἑλληνικό…

Ὅταν ἀνέβηκε τὸ ἔργο «ΛΥΣΙΣΤΡΑΤΗ» τοῦ Ἀριστοφάνη, στὸ θέατρο τοῦ Ἡρῴδου τοῦ Ἀττικοῦ, σὲ σκηνοθεσία Λίνου Καρζῆ, τὸ 1951, ὁ Καραγάτσης ἔγραψε μία κριτική, στὴν ὁποία μεταξὺ ἄλλων εἶπε: Συνέχεια

Ἑλληνοαμερικανοὶ δολιοφθορεῖς στὴν Κατοχή.

Εἶναι μία πτυχὴ τῆς ἱστορίας μας ποὺ ἀγνοοῦσα. 

Τὴν ἐγνώρισα μόλις σήμερα ἀπὸ τὸν Γιάννη. 

Αἰσθάνομαι ὑπερήφανη γιὰ  τὴν αὐταπάρνησι αὐτῶν τῶν παιδιῶν καὶ ἰδίως γιὰ μίαν λεπτομέρεια ποὺ πρόσεξαν πάρα πολύ. 

Συνέχεια

Τὸ ταξείδι εἶναι πάντα σημαντικότερον ἀπὸ τὸν προορισμό…

Παλαιά ἐπίστευα ὅτι τὴν εὐτυχία θὰ μποροῦσα νὰ τὴν εὕρω μόνον ἐὰν ἔφθανα στὸν τελικὸ στόχο ποὺ κάθε φορὰ ὅριζα.
Ἀργότερα κατάλαβα πὼς ἀρκετοὶ ἀπὸ τοὺς στόχους μου ἀπαιτοῦσαν πολὺ περισσότερο χρόνο ἀπὸ αὐτόν ποὺ ἀρχικὰ εἶχα φαντασθεῖ.
Καὶ ἔτσι συνειδητοποίησα πὼς τὸ πνεῦμα τοῦ ταξειδιοῦ εἶναι ἐξ ἴσου σημαντικὸ μὲ τὸν προορισμό.

Γιὰ νὰ βιώσουμε ἀληθινὰ τὴν εὐτυχία εἶναι σημαντικὸ νὰ μποροῦμε νὰ νοιώθουμε πλήρεις σὲ κάθε βῆμα τῆς διαδρομῆς μας. Συνέχεια

Οἱ Ἑλληνικὲς ῥίζες τῶν Ἰρλανδῶν.

« … Φησί δε και Βοϊους τον Ερκύνιον δρυμόν οικείν πρότερον τους δε Κίμβρους ορμήσαντες επι του τόπου τούτου αποκρουσθέντων υπό των Βοϊων επι τον Ίστρον…
…Του μεν ουν αρχαίον ώσπερ έφην ειπώ των Κελτών περιωκείτο το πλείστον ο ποταμός, μάλιστα δ’ ην των Κελτών Έθνη Βόϊοι…» ( Στράβων «Γεωγραφικά» τομ. VII ρ. 293, τομ. ΙΙ, Ε, Ι, G, 212-213, και 6. 312, 20- 25 ).
«…Λοιπή δε εστι της Ευρώπης η εντός Ίστρου και κύκλω θαλάττης, αρξαμένης από του μυχού του Αδριατικού μέχρι του Ιερού στόματος του Ίστρου, εν η εστιν ήτε Ελλάς και τα των Μακεδόνων και των Ηπειρωτών Έθνη…».
Στα γραφόμενα του μεγάλου ιστορικού Στράβωνα ανακαλύπτουμε την κυριαρχία των Ελλήνων. Και δεν είναι καθόλου λόγια ενός τυχαίου, αλλά ενός εκ των μεγαλύτερων ίσως ο κορυφαίος,αρχαίους γεωγράφους και μέσα από αυτές τις γραμμές που αποτελούν ατράνταχτες αποδείξεις και σαφώς ιστορικές πηγές που δεν επιδέχονται καμιά αντίρρηση!
Συνέχεια