Τὸ τὶ πιστεύει ὁ κάθε ἕνας μοῦ εἶναι ἀδιάφορον.
Τὸ τὶ πασκίζει ὅμως νὰ μᾶς πείσῃ πὼς πιστεύει θεωρῶ πὼς εἶναι τὸ Ἄλφα καὶ τὸ Ὠμέγα τῶν δομῶν τῆς κοινωνίας μας.
Γιὰ παράδειγμα, ὁ Κῶστας Βουτσᾶς εἶναι ἠθοποιός.
Μᾶς ἀρέσει δὲν μᾶς ἀρέσει, ἠθοποιὸς εἶναι. Ἐὰν ἦταν πολιτικὸ ὄν θὰ τὸν βλέπαμε ἀπὸ νωρὶς στὸ πολιτικὸ προσκήνιο.
Ἀντιθέτως, αὐτός, καθὼς ἐπίσης καὶ ὅλοι οἱ ὅμοιοί του, τὸ ἐβούλωσαν, ἔσκυψαν τὸ κεφάλι, ἐκρύφθησαν ὅταν ἄρχισαν τὰ διάφορα προβλήματα τῆς χώρας… Τώρα ὅμως ποὺ τὰ ζόρια μεγάλωσαν ὅλοι κάτι ἔχουν νὰ ποῦν… Μακρύ, κοντό… Δὲν ἔχει σημασία… Κάτι ἔχουν νὰ ποῦν… Τὸ ἐὰν μᾶς ἐνδιαφέρῃ ἤ ὄχι, δὲν τοὺς ἀπασχολεῖ… Συνέχεια
Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα
Θά τό ἔκανε αὐτό Ἕλλην ἐθνικός ἱερεύς;
Θὰ τό ἔκανε ἄραγε τό παρακάτω Ἕλλην Ἐθνικὸς ἱερέυς;
Ὁ πατριάρχης Ἀγαθάγγελος Α΄, ὁ ἀπὸ Χαλκηδῶνος, ἔστειλε τὸν Φεβρουάριο τοῦ 1828 στὴν Ἑλλάδα τοὺς μητροπολίτες Νικαίας, Χαλκηδῶνος, Λαρίσσης καὶ Ἰωαννίνων, μὲ σκοπὸ νὰ συστήσουν στοὺς κατοίκους τῆς Πελοποννήσου καὶ τῶν νήσων τοῦ Συνέχεια
Ὁ ἄνθρωπος εἶναι σὰν σκιὰ τοῦ Ὀνείρου…
Θυμάμαι ὅταν πήγαινα σχολεῖο τοὺς συμμαθητές μου νὰ παραπονοῦνται: «ἄντε να πάρουμε τὸ ἀπολυτήριο νὰ τελειώνουμε».
Ἐγὼ τοὺς ἔλεγα νὰ ζοῦν τὸ ΤΩΡΑ… τὸ σχολεῖο εἶναι γιὰ λίγα χρόνια, τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς μας θὰ ἦταν χωρὶς αὐτὸ καὶ θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴν ΕΜΠΕΙΡΙΑ γιὰ ὄσο κρατοῦσε.
Μετὰ θὰ τοὺς ἔλειπε… Συνέχεια
Οἱ ἐθισμένοι τοῦ θρόνου…..
γράφει ο Άκης κουστουλίδηςΠάει καιρός που έχω να γράψω κάτι ή και να αναφερθώ ακόμη σε κείνο το μονοπάτι της ζωής μου, όπου ξόδεψα τα πιο πολλά χρόνια της ζωής και έδωσα την μεγαλύτερη ενέργεια του είναι μου.
Σε κείνο το μονοπάτι που δεν έχει σημασία για πιο λόγο το περπάτησα, αλλά η διαδρομή που έκανα.
Σε κείνο το μονοπάτι που ενώ ήξερα πως είναι επικίνδυνο, που ενώ είχα ακούσει για αυτούς που το περπάτησαν πως έχουν πεθάνει ή έχουν τρελαθεί, μπήκα στο κατώφλι του και άρχισα να το βαδίζω.
Φοβισμένος στην αρχή και επιφυλακτικός, ξελογιασμένος δε και διαφορετικός, άρχισα να ζω περπατώντας ανάμεσα σε τοίχους με συνθήματα που ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο. Συνέχεια
Τὶ πραγματικὰ συμβαίνει μὲ τὸ Σκοπιανό – καὶ ποία ὀφείλει νὰ εἶναι ἡ Ἑλληνικὴ στάσις
Ἂς ἀναφέρωμε γενικῶς ὅτι οἱ ἑλληνικοὶ τύποι τῆς Μεσογειακὴς φυλῆς (δηλαδὴ οἱ καταγόμενοι ἐκ τῶν παλαιῶν Ἑλλήνων κατὰ τὴν ἔκφρασιν τοῦ Κωνσταντίνου Πορφυρογεννήτου) ἀπαντῶνται ὄχι μόνον εἰς τὴν σημερινὴν Ἑλλάδα, ἀλλὰ τοιαῦτοι εἶναι προσέτι:
1. ὁ πληθυσμὸς τῆς εὐρυτέρας Νοτίου Ἀλβανίας (τόσον Βορειοηπειρῶτες, ὅσον καὶ ἐξισλαμισθέντες Ἀλβανοί))
2. ὁ πληθυσμὸς τῆς νοτίως τοῦ Αἵμου Βουλγαρίας (πρόκειται διὰ τοὺς ἀρχαίους Θρᾷκες, ἕνα ποσοστὸν τῶν ὁποίων παρέμεινε Ἑλληνόφωνον -πρόκειται διὰ τοὺς ἐκδιωχθέντας Ἕλληνας τῆς Ἀνατολικῆς Ρωμυλίας- ἐνῷ ἕν ἕτερον ποσοστὸν Συνέχεια
…νὰ ἔχῃς ἤδη φθάσει στὸ τέλος…
Χρόνος…
πόσο ἀνόητοι οἱ ἄνθρωποι νὰ πιστεύουν πὼς ἔχουν ἄπλετο
μὰ στ’ ἀλήθεια δὲν ἔχουν παρὰ ψίχουλά Του Συνέχεια