Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα

Τὸ δένδρο τῶν προβλημάτων.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μόλις είχε τελειώσει μια δύσκολη μέρα για τον ξυλουργό που είχαμε προσλάβει για της ανακαίνιση ενός παλιού σπιτιού στο χωριό. Όλα του είχαν πάει στραβά εκείνη την ημέρα.

Το πρωί είχε μείνει από μπαταρία το αυτοκίνητο του οπότε καθυστέρησε να έρθει, στη συνέχεια χάλασε το ηλεκτρικό πριόνι, και στο τέλος της ημέρας διαπίστωσε ότι είχε ξεφουσκώσει το λάστιχο του αυτοκινήτου. Προσφέρθηκα να τον πάω σπίτι του.

Σε όλη τη διάρκεια του δρόμου, ήταν σιωπηλός. Όταν φτάσαμε στο σπίτι του, με προσκάλεσε να τον συνοδέψω για να με γνωρίσει στην οικογένεια του. Καθώς περπατούσαμε προς την είσοδο του σπιτιού, σταμάτησε για λίγα λεπτά μπροστά από ένα μικρό δέντρο, αγγίζοντας στο τέλος τις άκρες των κλαδιών με τα Συνέχεια →

Ὁ δρόμος. (β)

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ὁ δρόμος εἶναι ἐπάνω ἀπὸ τὰ μάτια μας
καὶ τὸ μόνο ποὺ χρειάζεται εἶναι νὰ πλέξουμε τὰ χέρια μας,
νὰ τὰ κάνουμε ἕνα μακρύ – μακρὺ χέρι
καὶ νὰ τραβήξουμε τὸν ἥλιο.
Τότε θὰ δοῦμε ὅτι τὰ δεσμά μας δὲν ὑπῆρχαν,
ὅτι οἱ ἐλέφαντες εἶχαν μεγαλώσει,
ὅτι τὸ μόνο ποὺ μᾶς κρατοῦσε ἦταν οἱ ἐντολὲς τῶν παλιάτσων
ποὺ ἐτράνταζαν τὸ σκοτάδι μὲ τὰ μεγάφωνά τους. Συνέχεια →

Γιὰ ἕνα γραμμάριο…

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Σκέψου ότι σήμερα είναι η τελευταία ημέρα σου στον πλανήτη. Τέλος στα δεδομένα και στο αύριο. Σκέψου ότι, ό,τι άγγιξες και κοίταξες θα παρασυρθεί σαν την άμμο στα ξερά ακρογιάλια των καλοκαιριών σου. Ένα κλικ τελευταίο ενός φωτογράφου που σε ακολουθεί από την πρώτη στιγμή της συλλήψεως σου στην κοιλιά της μάνας σου. Το τελευταίο πλάνο και τώρα πρέπει εσύ να αποφασίσεις αν η φωτογραφία αυτή θα είναι ασπρόμαυρη ή έγχρωμη. Αν θα έχει φόντο και αν θα γελάς. Θα κοιτάς ευθεία ή τον ορίζοντα. Τι είναι πιο σημαντικό για να απλώσεις το βλέμμα σου;
Συνέχεια →

Ἡ τελευταία ἔκδοσις τῆς Ναυτικῆς Ἐπιθεωρήσεως.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

 

Μὲ ἐξάφνιασε.
Εἶχα ἀρχίσει νὰ πιστεύω πὼς ἐκεῖ μέσα ἔχουν ξεχάσει καὶ ταὐτότητες καὶ ἱστορίες καὶ κυρίως τὸν ῥόλο τους.
Σὲ μίαν διαδικτυακή μου ἔρευνα λοιπόν, ἔπεσα σὲ αὐτὴν τὴν σελίδα.
Καί ὤ… Θαῦμα!
Ἐθαύμασα!
Προσέξατε ἐπίσης τὸ ὀπισθόφυλλο.
Συνέχεια →

Εἶναι φυσικές ἤ τεχνητές οἱ πυραμίδες τοῦ Ὀλύμπου;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Οἱ τρεῖς πυραμίδες τοῦ Ὀλύμπου.
Γιὰ τὴν γωνία μοιρῶν τῶν τριῶν πυραμίδων τῆς Γκίζας στὴν Αἴγυπτο, οἱ ἐπιστήμονες λὲν ὅτι εἶναι ἴδια ἀκριβῶς μὲ τὴν γωνία ποὺ ἔχουν τὰ τρία ἀστέρια τῆς ζώνης τοῦ Ὀρίωνος στὸν Οὐρανό. Αὐτὲς ὀνομάζονται «Τρεῖς Βασιλείες».
Συνέχεια →

Ἡ σκιά.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Σε ένα απόμακρο ορεινό χωριό, πέθανε ο αρχηγός του χωριού και η αρχηγία πέρασε στο γιο του. Ως τότε, οι άνθρωποι είχαν ζήσει πολλά χρόνια κάτω από τον έλεγχο μιας πελώριας σκιάς πάνω από το χωριό. Όποτε επιχειρούσε κάποιος να ελευθερωθεί, αυτή η μεγάλη σκιά εμφανιζόταν με βροντερή φωνή που αντηχούσε σε όλο το βουνό. Οι χωρικοί πάντοτε υποχωρούσαν στη θέα αυτής της σκοτεινής εικόνας.

Ο νεαρός, που ήταν τώρα αρχηγός, συνειδητοποίησε ότι είχε έρθει η ώρα να αντιμετωπίσει αυτό το τέρας. Βγήκε έξω με μια ομάδα χωρικών και, μόλις εμφανίστηκαν στην άκρη του χωριού, παρουσιάστηκε η τεράστια σκιά. Αυτοί οπισθοχώρησαν τρομαγμένοι.

Συνέχεια →