Ἀρχεῖα κατηγορίας: ἀφιερώματα

Ἡ θυσία τῶν Καραολὴ καὶ Δημητρίου.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μιχαήλ Καραολής – Ανδρέας Δημητρίου

Ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου υπήρξαν οι πρώτοι αγωνιστές του Κυπριακού Αγώνα που καταδικάσθηκαν σε θάνατο και εκτελέστηκαν από τους άγγλους δυνάστες.

Ο Μιχαλάκης Καραολής γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιοχώρι Πιτσιλιάς και ήταν το τέταρτο παιδί του Σάββα και της Παναγιώτας Καραολή. Αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τον στίβο ως αθλητής του ΑΠΟΕΛ. Εντάχθηκε από τους πρώτους στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα με την ομάδα του Πολύκαρπου Γεωρκάτζη.

Συνέχεια →

Ἔτσι γεννιέσαι Ἕλληνας.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Μου πήρες την ελπίδα, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα μού πήρες και τον φόβο. Καταπάτησες τα όρια της προσωπικής μου πατρίδας, σε ευχαριστώ, γιατί ταυτόχρονα έσπασες τις αλυσίδες που κρατούσαν στο μπουντρούμι της Κοινωνικής Ηθικής την Ελευθερία μου, ανόητε Κρατούντα. Ήρθε η ώρα να σε ευχαριστήσω που μου τα στέρησες όλα και κατανόησα μετά από πολλά χρόνια τα λόγια του Έλληνα Καζαντζάκη.

Έχοντας την Ελπίδα ότι ό,τι έχεις θα ανδρωθεί και αν δεν έχεις θα το αποκτήσεις, γεννιέται Συνέχεια →

Πῶς ὁ Θαλῆς ἐμέτρησε τό ὕψος τῶν πυραμιδῶν;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Πῶς ὁ Θαλῆς μέτρησε τό ὕψος τῶν πυραμιδῶν;1Ἄν καὶ τὸ ἔχουμε διδαχθῇ στὸ σχολεῖο, μάλλον τὸ ἔχουμε ξεχάσῃ.
Βλέπετε, τόσες πολλὲς πληροφορίες, ἀνάκατες, δίχως λογική, συνοχὴ καὶ στόχο εἶναι μόνον γιὰ τὰ μπᾶζα!!! Δὲν μορφώνουν, καταστρέφουν τοὺς ἐγκεφάλους.
Ἀπὸ τὴν ἄλλην, λίγοι ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ μαθηματικά.
Συνέχεια →

Ἐσεῖς κτίζετε γέφυρες ἤ φράκτες;

ἀπὸ τὸν/τὴν

1

Μια φορά κι έναν καιρό, μάλωσαν δύο αδέλφια που ζούσαν σε γειτονικές φάρμες. Ήταν το πρώτο σοβαρό ρήγμα στη σχέση τους. Για 40 χρόνια, εργάζονταν μαζί ως γεωργοί, μοιράζονταν χωρίς κανένα πρόβλημα τα γεωργικά μηχανήματα, και συνεργάζονταν αρμονικά για την εμπορία των προϊόντων τους.

Όμως, η μακρά συνεργασία τους διεκόπη απότομα. Η διένεξη ξεκίνησε από μια μικρή παρεξήγηση, εξελίχθηκε σε μια σημαντική διαφορά, και τελικά κατέληξε σε ανταλλαγή πικρών φράσεων.

Ένα πρωί κάποιος χτύπησε την πόρτα του μεγαλύτερου αδελφού. Εκείνος άνοιξε και αντίκρυσε έναν άνθρωπο με την εργαλειοθήκη ενός ξυλουργού.

– Ψάχνω για δουλειά λίγων ημερών, είπε. Ίσως έχετε ανάγκη για κάποιες μικροεργασίες και θα μπορούσα να σας φανώ χρήσιμος.

Συνέχεια →

Διαθήκη.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Εμείς δεν θα πεθάνουμε. Δεν θα έχουμε την μίζερη συνήθεια των θνητών να μπούμε σε ξύλινο φέρετρο. Την τελευταία στιγμή θα έχουμε την ευλογία να αναπνεύσουμε τον αέρα που φέρνουν τα δέντρα της χώρας στα πνευμόνια μας. Θα πατάμε την ώρα εκείνη στο χώμα που μάθαμε να σηκωνόμαστε και εκεί θα πέσουμε… όρθιοι.
Εμείς δεν θα πεθάνουμε. Αυτοί που έζησαν με το καρδιοχτύπι της ψυχή τους και όχι με την λιποψυχία της καρδιά τους δεν έχουν την ευλογία να τους ανάβουν κερί. Δεν είχαν την κατάρα άλλωστε να χωρέσουν σε αριθμούς φορολογικού μητρώου αλλά ούτε και την ευκολία να αποδεχθούν την παράδοση και την οπισθοχώρηση όταν τα κύματα των «εθνικών» βαρβάρων κατέβαιναν κατασπαράζοντας τα Ιερά μας.

Ἡ διαφορὰ μεταξὺ δημιουργοῦ καὶ χειριστοῦ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Πρὸ μερικῶν ἡμερῶν ἐπαρουσίασα ἕναν θαυμάσιο Ἕλληνα, τὸν Μιχάλη Καλογεράκη, ποὺ κατάφερε καὶ καταφέρνει νὰ ἔχῃ ἐνεργειακὴ αὐτάρκεια. Τὸν ἐθαυμάσαμε, τὸν ζητω-κραυγάσαμε καὶ τὸν …ζηλεύσαμε.
Κι ὅλο αὐτὸ διότι ὁ Μιχάλης εἶναι δημιουργός, ὄχι χειριστής, μηχανῶν ποὺ προσδίδουν ἀπόλυτο αὐτάρκεια στὸν ἴδιον καὶ στὴν οἰκογένειά του.

Συνέχεια →