
Ὄχι, αὐτὸ τὸ παιδὶ δὲν εἶναι κλέφτης. Μαγνήτης εἶναι….
Ἀλλὰ μοῦ ἄρεσε…
Ἐχθὲς ἔγραφα γιὰ τὴν ἐμπειρία μου ἀναφορικῶς μὲ ἕνα δεκάχρονο παιδάκι, ποὺ συχνὰ πυκνὰ εἰσέρχεται στὰ τοῦ οἴκου μου κι ἐντέχνως …ἀφαιρεῖ ὅ,τι τοῦ γυαλίσῃ. Σὰν τὶς κίσσες.
Στὴν ἀναζήτησίν μου στὸ διαδίκτυον, γιὰ μίαν ἄποψιν εἰδικοῦ, ἔπεσα στὸ ἄρθρον ποὺ θὰ σᾶς παραθέσω παρακάτω. (Τὰ κόκκινα ἔντονα γράμματα τονισμένα ἀπὸ ἐμέναν.)




