Τὰ παλαιὰ ἐλιτίστικα πανεπιστήμια τοῦ Χάρβαρτ, τοῦ Γέηλ, τοῦ Στάνφορτ κλπ, ἀποτελοῦν ἑστίες μολύνσεως τῆς δυτικῆς κοινωνίας.
Οἱ ἀνθρωπιστικὲς ἐπιστῆμες, ποὺ κάποτε ἀποτελοῦσαν τὸ βαρύ τους πυροβολικό, ἔχουν ἐξελιχθῇ σὲ πεδία δράσεως νεο-μαρξισμοῦ καὶ μεταμοντερνισμοῦ, μὲ τὸν παραπεϊστικὸ τίτλο σπουδές (στάντις), ἀντικειμένων χωρὶς ἀντικείμενο. Συνέχεια
Οἱ Ἕλληνες Τραγῳδοὶ ἦσαν οἱ πρῶτοι ποὺ φανέρωσαν τὸ τίμημα ποὺ πληρώνουν οἱ ἄνθρωποι γιὰ τὴν πικρία, τὴν βεντέτα καὶ τὴν ἐκδίκηση. Σκέψεις σὰν αὐτὲς δὲν μᾶς ἀφήνουν σὲ εἰρήνη καὶ εὐτυχία. Ἄρα πρέπει νὰ προσπαθήσουμε νὰ βροῦμε τὴν δύναμη νὰ συγχωρήσουμε συγγενεῖς, φίλους, συνεργάτες. Καλλίτερα τὸ εἶπε ὁ Σαίξπηρ: «Τὸ λάθος εἶναι ἀνθρώπινο, ἡ συγχώρεση θεϊκή»· δηλαδὴ ἡ συγχώρεσις εἶναι πολὺ δύσκολο πρᾶγμα.
Σήμερα συνήντησα τυχαία ἔναν παλαιὸ γνωστό μου, ὁ ὁποῖος μέχρι πρὸ ἀρκετῶν μηνῶν ἦταν ἐνεργὸ μέλος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἐδῶ στὴν Χαλκίδα. Γιὰ τοὺς δικούς του λόγους (ἀπολύτως, σεβαστούς) ἀπεχώρησε ἀπὸ τὶς τάξεις τῆς ΧΑ. Καὶ πολὺ καλὰ ἔκανε.