Στὴν γωνία ἀριστερὰ ἀπὸ τὸ μαγαζί μου, ποὺ εὑρίσκεται σὲ κεντρικὸ ἐμπορικὸ δρόμο, ὑπάρχει ἔνα μικρὸ μαγαζάκι ποὺ ἐνοικιάζεται.
Πρὶν ἀδειάσῃ λειτουργοῦσε στὸν χῶρο καφέ/σαντουιτσάδικο/κρεπερί/παγωτατζίδικο, τὸ ὁποιο κρατήθηκε ἀνοικτὸ γιὰ τὸ ἐκπληκτικὸ διάστημα τῶν ΤΡΙΩΝ μηνῶν.
Πρὶν ἀπὸ τὸ καφὲ ἐδούλευε ἕνα ἄλλο καφέ/μπουγατσάδικο/τυροπιτάδικο, ποὺ ἐκράτησε γιὰ ΕΝΝΕΑ μῆνες. Συνέχεια

Ζοῦμε μία περίοδο ὅπου ἡ ἀμετροέπεια, ἡ ἀπαξίωσις, τὸ ψεῦδος, ἡ φθήνια, ἡ ἀνηθικότης, ἡ ἀλαζονεία, ἡ ἀμφισβήτησις, ἡ ἄγνοια, ἡ ὑποκρισία, ἡ λασπολογία, ἡ ἐμπάθεια, ἡ συκοφαντία καὶ ἡ κακία φαίνεται ὅτι, ἔχουν ὑφάνει ἕνα σφικτὸ πλέγμα κι ἔχουν σκεπάσει κάθε ἀρετὴ καὶ προτέρημά μας.
Ἐν τῷ μεταξύ, ὅλοι μιλοῦν γιὰ τοὺς ὑψηλοὺς φόρους ἀλλὰ ἐπειδὴ δὲν ἔχουν ἀμέση ἐπαφὴ μὲ τὸ ἀσφαλιστικὸ ταμεῖο τῶν ἐπαγγελματιών-βιοτεχνών-αὐτοαπασχολουμένων-ἐμπόρων, ἴσως παραλείπουν κάτι θεμελιῶδες.
Ἐνῶ βρισκόμουν στό Ἀζερμπαϊτζάν -ὄχι φυσικά γιά πετρέλαια ὅπως κάνουν κάποιων τ’ ἀφεντικά- πληροφορήθηκα ἀπό ἕνα συνταξιδιώτη ὅτι ὁ κ. Μπουκάλας τῆς «Καθημερινῆς» ἔκανε μνεία τῆς ταπεινότητάς μου. 